ԱՍԻԴ, այ

• «մի տեսակ հին դրամ է», ունի միայն ԱԲ, իբր լատին բառ։

• = Լտ. as, assis «հռովմէական մի դրամ»։

• «տարբերութիւն», ունի միայն Բառ. երեմ. էջ 32։

• «անծանօթ մի թռչուն է». մէկ անգամ գործածուած է Յոբ. լթ. 13 «Եթէ յղասցի ասիդն և նեեսայն»։

• = Եբր. [hebrew word] xasidā բառն է, որ գոր-ծածուած է բնագրի համապատասխան տե-ղը և որ այլևայլ կերպով է մեկնուած. ինչպէս «արագիլ, յոպոպ, բազե, ջայլամ, կարապ, մորեխ», յոյն թարգմանութիւնը անփոփոխ պահել է եբրայական բառը (ἀσὶδα ϰαὶ γέσσα), որից էլ տառադարձուած են հայը և վրացին (ახიდა ասիդա). ուրիշ տեղ ունինք ասող և արսին (տե՛ս այս բառերը)։ Մեր նախնիք ասիդ-ի մասին այսպէս են գրում. «Ոմանք զասիդայդ հաւ ասացին» Մխ. Երեմ. իսկ Նար. յովէդ. ըստ Սեբերիանոսի՝ «գազան» է հա-մարում և Համամ. յովէդ.՝ «սողուն». Տօնա-ևանումն էլ մեկնւում է «Ասիդ. սողուն է սե-վագոյն կերպիւ փղշտկաց երկրին, յորժամ արկանէ զձուն, ընդ բերանն փսխէ և բուսա-նի ծառ»։ Նորագոյն քննութեանց համեմատ՝ այս Եբր. բառը նշանակում է «արագիլ» (տե՛ս Նէեսա)։

• Ուղիղ մեկնեց նախ ՀՀԲ, յետոյ ՆՀԲ։ Բառիս վրայ առանձնապէս խօսում է Ստ. Եազրճեան, Մասիս 1884, էջ 200։