ԱՐԱՐՈՒԹԻՒՆ ԱՐԱՐՈՒՄՆ. Առնելն, առնիլն. արարչութիւն. արարուած. ποίησις factura, instructio
Ընդհանուր արարչին գեղեցիկաբար արարութիւն երկնի եւ երկրի. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)
Զմարդոյն արարումն պատմելով երանելին Մովսէս. (Կիւրղ. գանձ.։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | արարութիւն | արարութիւնք |
| accusatif | արարութիւն | արարութիւնս |
| génitif | արարութեան | արարութեանց |
| locatif | արարութեան | արարութիւնս |
| datif | արարութեան | արարութեանց |
| ablatif | արարութենէ | արարութեանց |
| instrumental | արարութեամբ | արարութեամբք |