s.

յն. արխիտիագօնօս ἁρχιδιάκονος Սարկաւագապետ. աւագ սարկաւագ։ (Բուզ. ՟Դ. 15։)

• «աւագ սարկաւագ». մէկ անգամ ունի Բուզ. էջ 121 (ՀՀԲ դնում է նաև արքդիակոն ձևը). նոր հնչումով արշիդիակօ-նութիւն Զքր. սարկ. Գ. 2։

• = Յն. ἀονιδιάϰονος «աւագ սարկաւագ», որ կազմուած է ἂρχω «գյխաւոր լինել, վարել». αρχή «գլխաւոր»+διάϰονος «սարկաւագ» բա-ռերից։ Սրանից են փոխառեալ նաև իտալ. arcidlacono, ռուս. apxидiаконъ, վրաց. არ-ხიდიაკონი արխիդիակոնի ևն հոմանիշնե-րը։-Հիւբշ. 342։

• Ուղիղ մեկնեց նախ ՆՀԲ։