ԱՔԱԼԱՐ կամ ԱՔԱՐԱՐ. ψήν vermiculus Աղկաղկ կենդանի. ճճի. որդն դուզնաքեայ։ Գաղիան.։ Կայ եւ որդն մոմոյ, պանրոյ, մորթոյ կենդանեաց. cf. ԱԿԱՐ։
• «մի տեսակ անծանօթ խոտ է» Ա-միրտ. ունի միայն ՀԲուս. § 264։
• «թզենու կամ ար-մաւենու ճանճ. փսենաս, լտ. cynips psenes L. ֆրանս. gallinsecte» Գաղիան.-(ըսա ԱԲ բառս նշանակում է նաև «մանր ճճի, որդ պանրի, մորթի, մոմի». բայց այս բանը թիւրիմացութեան արդիւնք է. տե՛ս ակար)։