ԳԱԼԼՈՍ որ եւ ԳԱՂՈՍ. γάλλος gallus, eviratus Աքաղաղ. եւ հաւ կուռտ. խօրօզ, ըպլըգ.
Եթէ այժմ ծնցիս, գալլոս եղիցի կամ բացակտուր ծնունդն. (Պտմ. աղեքս.)
Գոդի կամ խեղմ։ (Կեչառ.)
• , որ և գաղոս «ներքինի». մէև անգամ ունի Պտմ. աղէքս. 14 «Եթէ այժմ ծնցիս, գալլոս եղիցի կամ բացակտուր ծնուն-դըն»։ Այս բառը Կեչառ. մեկնում է «գոտի կամ խեղ», որ մօտաւոր իմաստ է միայն։
• -Յն. γά́λλος «ներքինի»։ Բուն նշանակում է Ռէայի քահանայ և որովհետև Ռէայի քա-հանաները ներքինի էին լինում, ուստի բառը ստացաւ այս նշանակութիւնը (Sophocles. 324)։-Հիւբշ. 344։
• ՆՀԲ մեկնում է բառս «աքադաղ և հաւ կուռտ», իբր յն. γάλλος, լտ. gallus «աքլոր», ինչ որ սխալ է։ ՋԲ դնում է «ներքինի»։ ԱԲ հետևում է ՆՀԲ-ի սխա-լին։