ՃԱՂՃԱԽԻՔ

• . անծանօթ արմատ. գտնւում է մի-այն ճաղճամահ անստոյգ բառի մէջ, որ մէկ անգամ գործածուած է հետևեալ ձևով. «Զի՞նչ է ծերութիւն. դիւրագիւտ չար, կեն-դանի ճաղճամահ, սպասիկ մահու». Պիտառ. -Սեկունդ. (տե՛ս Տաշեան, Das Leben u. d Sentenzen des Phil Serunnrs ե» «Բ և Մ. տեն. մանր ուսումն. էջ 240)։ Յունարէնը վերի կենդանի ճաղճամահ ձևի դէմ ունի ζῶν ϑανατος, որ ոչինչ չի պարզում։ ՆՀԲ մեևնում է «կիսամահ կամ ցանկացօղ մա-հու», ԱԲ «մեռնելը մօտ, ջախջախած», Տաշ-եան, անդ՝ էջ 205 «կիսամահ»։