hy    |   fr

ՃԱՆՃԻՒՌՆ

s.

cf. ՃԱՆՃԻՌՆ

• «կեռ, ճանկ, ակիշ». մէկ ան-գամ ունի Եփր. քրզ.։

• ՆՀԲ «ճանկեր կամ ճանկք կեռք, որ-պես ռմկ. կանկիռ, կանկեռ»։