ՅՈՒՆ ՅՈՒՆՔ. cf. ՅՕՆ, յօնք։

• . անստոյգ բառ՝ որ մէկ անգամ գըտ. նում եմ որոծածուած Սեբեր. 213. «Թե-պէտև ունկն (Մաղքոսի) հատաւ, անդէն եդ. եալ սքանչելեօքն. սակայն ձեռքն յուն երախ-տաւորին ո՛չ թափեցաւ»։ Այս վկայութիւնը ունի ՆՀԲ Ճառընտրից միայն և դնում է իբր ուն «զօրութիւն, ոյժ», որ յետին ձև է և չի յարմարւում տեղին։

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անզգայուն (յնոյ, ոց)

Գնայուն

Զգայուն (այնոց)

Զգայունական (ի, աց)

Կայուն

Կայունութիւն (ութեան)

Մնայուն

Յունաբանութիւն (ութեան)

Յունագէտ

Յունալեզու

Յունական (ի, աց)

Յունապ (ի, ից)

Յունապագոյն

Յունապի (պւոյ)

Յունասէր

Յունասիրութիւն (ութեան)

Յունաստան (ի)

Յունարէն

Յունացուցանեմ (ուցի)

Յունաքար

Voir tout