ՅԵՂՑ որ եւ ԶԵՂՑ. Առաւել վարի ի յանգս բարդութեանց. իբր Լի. զեղուն. հոծ. երեւի լինել եւ արմատ Յղփանալոյ, եւ Ակըղձելոյ։
Իսկ (Հին բռ.) գրէ,
Յեղց, յոլով։
• «լի, լեփ-լեցուն» Հին բռ. որից յեղ-ցեալ «լցուած» Պիտ. շաղղայեղց Վեցօր. 193. բազմայեղց (կամ բազմայեղծ) Փիլ. Ճառ. ընտ. Վահր. յար. արիւնայեղցութիւն Պիտ. յոգնայեղց Աբ. դրուատայեղց Կղնկտ. եր.-դըմնայեղց, Փիլ. թշուառայեղց Պիտ. իմաս-տայեղց Պիտ. Յհ., կթ. լուսայեղց Անան. ե-կեղ. լուսաջահայեղց Թէոդ. կուս. խորհրդա-յեղց Թէոդ. կուս. խորշակայեղց Պիտ. հան-ճարայեղց Պիտ. Ոսկ. գծ. Երզն. մտթ. հա-րըստայեղց Արծր.-ՆՀԲ դնում է նաև զեղց ձևը՝ որ նախորդի սաստկականն է, բայս չու-նի վկայութիւն։
• ՆՀԲ կցում է հեղուլ, զեղուլ ձևերին։ Նոյնը նաև Bugge KZ 32, 15 (տե՛ս հե-ղուլ)։ Այս մեկնութիւնը յիշում, բայց անապահով է համարում Հիւբշ. էջ 466։