Շահանշահ (հիւ)

• «թագաւորաց թագաւոր, ար-քայից արքայ» Յհ. կթ. Ասող. (որ և բա-ժանուած ձևով շահանն կոչեցեալ լահ Յհ. կթ.) կամ շահնշահ Օրբել.։

• = Պրս. [arabic word] šahānšāh «թագա-ւորաց թագաւոր» բառից, որ ունի նաև šā-hansāh, šahinsah, šahinšāh, šahinsah ևն ձևերը. հմմտ. նաև պազ. šāhānšāh. պհլ. sahānsāh (գրում էին ասորաձև ❇ ❇ malkān malkā, բայց կարդում էին sāhānsāh). բոլորն էլ գալիս են հպրս. xšāyaϑiyānām xšāyaϑiya-ձևից, որ է հպրս. [other alphabet] xsaya-ϑiya «թագաւոր» բառի յգ. սեռականի յա-րադրութիւնը։ Իրանեան ձևը Մարկոս Ամ-միանոս xIx 2, 11 տառադարձնում է saan-saan. որ և թարգմանում է «rex reoibus թագաւոր թագաւորաց»։ Պարսկերէնից է փոխառեալ նաև թրք. šehinšah [arabic word] «կայսր, թագաւոր» (Տաճկաց Սուլթանի տիտ-ղոսն էր)։-Հիւբշ. 207։

• Ուղիղ մեկնեց նախ ԳԴ, յետոյ ՋԲ, Müller SWAW 38, 577, Lag. Arm. St § 1666 ևն։