ՈՒՍՏ

• «ո՛ր տեղից» Պղատ. տիմ. և օրին, Վրք. հց. Խոր. որից ուստի «որ տեղից որ-2. սրա համար» ՍԳր. Ագաթ. Բուզ. ուստի և Եփր. եբր. ուստի՞ ՍԳր. Եզն. 19. այլուստ Եսթ. դ. 14. Եզն. անդուստ Գ. մկ. ա. 9, գ. 58. Ագաթ. անդստին ՍԳր. Եզն. Կոչ. Ա-ռաթ. աստուստ Ոսկ. յհ. ա. Սահմ. Նար. աստստին Եւս. քր. յերկնուստ Եղիշ. Խոր. աստուածուստ Յհ. կթ. Մագ. յետուստ ՍԳր. Ոսկ. յհ. ա. 9. Բուզ. վերուստ ՍԳր. Ագաթ. վերստին Յհ. գ. 3, 7. ուստ ուստեք Վեցօր. Եփր. Ոսկ. յհ. ա. 1. ուստեմն «մի տեղից» Վեցօր. Եւս. քր. Ոսկ. յհ. ա. 1. ուստեք Մրկ. ը. 27, 29. Եզն. Ոսկ. Թես. Փրպ. ուս-տեք ուստեք Ագաթ. յամենալն ուստեք Ոսև մ. բ. 12. այլ ուստեք Կոչ. այլուստ ուստեն

• Bonp. Gram. comp. 2, 412 արմա-տը դնում է ու=ո՞ հարցականը. u դրուած է ներդաշնակութեան համար. իսկ տի նոյն է աստի, անտի բառերի վերջաւորութեան հետ։ Տէրվ. Altarm. 3 կցում է լտ. que, quisque, գոթ. hvah ևն ձևերի հետ, իբր qa-st-i նախաձևից։ lusti, Dict. Kurde 15 իրար է կցում ռոռ. uvesten «այժմ», աֆղան. hīstah «այստեղ», հյ. անդուստ ևն։ Kerolides, Γλωσ συγϰρ. 70 կպդովկ. ἀστε «ուստի» և ἀστζεϰο «որպէս»։ Մառ, Гpaм. др. anм 123 և ИАН 1910, 1246 բոլորի արմա-տը դնում է ոյս, որից ձևացած է ոյհ> ոյ>ով>ո. ուստի և ոյս հին ձևն է ո, ո՞վ բառի։

• ԳՒՌ.-Ալշ. յո՞ւտի, ա'ւստից, Մշ. ლ'ւ-տէն.-նո՞յն է նաև գւռ. ուսկի՞ց, ուսկէ՞։