Պտուղ չորացեալ. (լծ. հյ. չոր. յն. քսի՛րօն. թ. գուրու, գուրուսու )
Արաբովթ. պաղատիտ, կամ չիր թզոյ. (Հին բռ.։)
• «չորացրած պտուղ» Հին բռ.։ Նոր բառեր են տանձաչիր, շլորաչիր, ծիրա-նաչիր։
• ՓՈԽ.-Վրազ. ჩირი չիրի «չոր պտուռ». օր. լեղվիս չիրի «չոր թուզ, պաղատիտ». թրք. գւռ. Սեբ. čir «չորացրած ծիրան կամ սալոր»։
• = Բնիկ հայ բառ. չոր բառի ձայնդարձն է տե՛ս չոր։