Your research : 524 Results for գ

Entries' title containing գ : 6179 Results

Գաղտառու, աց

adj.

that takes by stealth, deceitful, malicious.


Գաղտիկ

cf. Գաղտուկ.


Գաղտիկուր

s. bot.

s. bot. borage.


Գաղտնագործ

adj.

that docs, that works in secret.


Գաղտնագործք

s. pl.

s. pl. concealments, hidden actions, secret.


Գաղտնագրութիւն, ութեան

s.

steganography.


Գաղտնածածուկ

adj.

secret, occult, hidden, impenetrable;
furtive, stolen.


Գաղտնակուր

cf. Գաղտակեր.


Գաղտնաձիգ

cf. Գաղտաձիգ.


Գաղտնամարտ

cf. Գաղտամարտ.


Գաղտնաշշունչ

adj.

that speaks or whispers in secret, informer.


Գաղտնի, նւոյ, նեաց

adj.

secret, oecult, latent, hidden;
stolen, furtive;
clandestine


Գաղտնի, նեաւ, նեօք, ի —ս

adv.

clandestinely.


Գաղտնիք, նեաց

s. pl.

s. pl. secret, mystery;
hidden or private place.


Գաղտնորոգայթ

adj.

that lays snares in secret, insidious.


Գաղտնութիւն, ութեան

s.

occultation, hiding, concealment;
secret.


Գաղտորսակ

adj.

that takes, pursues in secret.


Գաղտուկ

adv.

secretly.


Գաճաճ, ից

s.

pigmy, dwarf.

• «թզուկ, խիստ կարճահասակ». աւանդուած չէ հին մատենագրութեան մէջ. իբրև միջին հյ. բառ յիշում է Նորայռ. Բառ. ֆր. էջ 140 ա. գործածական է նոր գրականում։

ԳՒՌ.-Սեբ. գ'աջաջ։


Գաճային

adj.

gypseous, chalky.


Գամ, մոյ, մու

s. adv.

means, resources, remedy;
hold, crack, opening;
time, retaking;
ոչ կարել —ս գտանել, not to know where to put the hands or feet, to be without remedely;
—ս եւ հնարս գտանել, to find the way to do a thing;
ոչ կարացին — եւ մուտ գտանել, they could not do more;
— մի, once;
—ու, —ու, many times, successively, always;
— քան զ—, little at a time, more and more.


Գամագիծ՞՞՞գսանեմ

va.

to find means or place, to take, to lay, to have hold;
to find the means of .vanquishing or to wrong, to obtain ones intention or design;
to succeed;
ոչինչ — լինել, to succeed never;
իբրեւ — չլինէր պաշարմանն, despairing to take the city by siege.


Գամագիտ՞՞՞լինիմ

sv.

cf. Գամագիծ՞՞՞գսանեմ.


Գամագիւտ՞՞՞լինիմ

sv.

cf. Գամագիծ՞՞՞գսանեմ.


Գամփռ

s.

bull-dog, mastiff.

• «մեծ շուն» Ոսկիփ. Վրդ. առ. 9, 129, որից գամփռել «շան յարձակիլը» Վրդ. առ. 9, 10.-նոյնը գամփալ ձևով ունի Վրդ. այգեկ. 89։

• Հիւնք. յն. ϰερβερος «կերբերոս» շան անանես։ Jensen. Hitt. u. Arm. 63, zs. ❇ZKM 10, 11, ՀԱ, 1904, 274 արմատը դնում է գամ, իբր հաթ. kam։

ԳՒՌ.-Ախց. գ'ա՛մփըռ, Սեբ. գ'ա՛մբ'ըռ, Երև. գ'օմփօռ «գամփռ շուն»։

• ՓՈԽ.-Քոռ. [arabic word] gambul «խոշոր պահա-պան շուն, mátin»։ Վերջաձայնի (n>1) ձայ-նափոխութիւնը քրդերէնի մէջ է կատարուած, որովհետև հայերէն բարբառների մէջ չկայ գամփլ ձևը։


Գայթագղական, ի, աց

adj.

scandalous;
scandalized.


Գայթագղանք, նաց

s.

cf. Գայթագղութիւն.


Գայթագղեմ, եցի

vn. va.

cf. Գայթագղիմ. to scandalize, to supplant;
to stumble, to trip.


Գայթագղեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Գայթագղեմ.


Գայթագղեցուցիչ, չի, չաց

adj.

scandalous, who causes scandal.


Գայթագղիմ, եցայ

vn.

to be scanda-lized, offended, to take offence, to be in a passion;
to stumble, to slip, to trip.


Գայթագղոտ

adj.

slippery, slippy, sliding;
who, is easily scandalized.


Գայթագղութիւն, ութեան

s.

scandal;
stumble;
obstacle.


Գայթագղումն, ման

s.

cf. Գայթագղութիւն.


Գայթակղիմ, եցայ

vn.

cf. Գայթագղիմ.


Գայթակղոտ

cf. Գայթագղոտ.


Գայթակղութիւն, ութեան

s.

cf. Գայթագղութիւն.


Գայթեմ, եցի

vn.

to stumble, to trip, to glid, to slip.


Գայթիմ, եցայ

vn.

cf. Գայթեմ.


Գայթոտ, աց

adj.

tbat stumbles, trips;
slippery.


Գայիսոն, ի, աւ

s.

lance.

• . ի-ա հլ. (յետնաբար նաև ո հլ. այսպէս՝ գրծ. գայիսոնով Մագ. մեծ են, էջ 21) «նիզակ, տէգ» Յես. ը. 18, 26. Կիւրղ. յես. Մագ. Նար. էջ 241. Շնորհ. բարձր., որից գայիսոնաբար Անյ. բարձր., գայիսո-նական ՋԲ, արդի գրականում գայիսոն նշանակում է «թագաւորական մական»։

• = Յն, γαϊσος բառն է, որ գործածուած է Ս. Գրքի համապտասխան տեղը հյց. γαισὸν ձևով և նշանակում է «մի տեսակ տէգ՝ ամ-բողջապէս երկաթէ, որ գործածում էին կել-տերը»։ Ըստ այսմ բառը բնիկ կելտական է (հմմտ. զալլ. gaisōn. raisos, հիռլ. gae. կիմր. gwaew «տեգ»), որ յետոյ փոխառու-թեամբ անցաւ լատիններին (հմմտ. լտ. gaesum «ծանր երկաթեայ տէգ կամ աշտէ», gaesati «դալլիական բանակ՝ նոյնպիսի տէ-գերով զինուած», gaesa «տէգ» = ֆրանս. gèses) և յետոյ էլ յոյներին։ Կելտական բառը բնիկ հնդևրոպական է և նրա ցեղա-կիցներն են հբգ. geisala, գերմ. Geisel «մտրակ», հբգ. gēr, անգլսք. gār, հիսլ. geirr «տէգ», սանս. hêša «նետ» և զնո. zaēna «զէնք» (Walde, 331)։ Վերջին զան-դիկ ձևից փոխառեալ է հյ. զէնք, որով գայիսոն և զենք դառնում են միևնոյն բա-ոը՝ տարբեր ճանապարհներով հասած Հա-յաստան. տե՛ս Ernout-Meillet, 390, Po-korny, 1, 528 և 546։

• ՆՀԲ թէև յիշում է յն. և լտ. բառերը, ռայց համարում է եբր. գիտօն բառից տառառարձուա՞ծ։ Բառիս վրայ առան-ձին քննութիւն ունի Տէրոյենց, Երևակ, 1857, էջ 367-371, որի բովանդակու-թիւնը հետևեալն է.-բառս եբրայեցե-րէնում մեկնուած է այլևայլ ձևերով. շատեր հասկանում են «վահան», Եօթա-նասնից թարգմանութիւնը և Ակիւղաս «սուր կամ աշտէ». Հերոնիմոս մեկնում է «վահան՝ վրան դրոշմուած մի նշան, որ չարերը վանելու զօրութիւնն ունէր». այս այլևայլ նշանակութիւնները ի նկա-տի առնելով՝ մեր նախնիք չթարզմա-նեցին բառը և յունարէնի վրայից տա-ռառարձելով պահեցին։


Գայլ, ոց

s.

wolf;
— մատակ, she-wolf;
կորիւն —ոյ, wolfs cub;
ցնկնիլ —ոյ, to whelp;
առնալ —ոյ, to howl.


Գայլ, ի, իւ

s.

gag;
— ի բերան ածել, արկանել, հարկանել, to gag.


Գայլախազ, ից

s.

pebble, flint.


Գայլախազեայ

adj.

made of pebble or flint.


Գայլակորիւն, րեան

s.

wolf's cub


Գայլանամ, ացայ

vn.

to be like a wolf;
to be ravenous.


Գայլենի, նւոյ

s.

wolf's skin.


Գայլիկոն, ի, աւ

s.

trepan, awl;
wimble.

• , ի-ա հլ. «ծակելու գործիք է, էջ 29. Վստկ. 129, 149, գրուած գելիկան Ճառընտ., գելիկոն Վրք. և վկ. Ա. 504։

• ՓՈԽ.-Կապադովկ. յն. ϰαλαϰόνι «մեծ գչիր, τέρετρον» (տե՛ս Kαρολιδης, Γλωσσ. συγϰρ էջ 39, 165), որից էլ ϰαλαϰονίζω «բաղխիլ, սահիլ» (անդ՝ էջ 166).-հայերէնի հետ հա-մեմատութիւնը տուաւ Bugge, KZ, 32, 10. իսկ Karolides, անդ՝ էջ 39 համեմատում է սանս. çalyan «նետ» բառի հետ, որ նման չէ։


Գայլխոտ, ոյ

s. bot.

s. bot. hop.


Definitions containing the research գ : 3070 Results