Your research : 189 Results for թ

Entries' title containing թ : 7716 Results

Թագազարդեան

cf. Թագազարդ.


Թագազարդեմ, եցի

vn.

to crown, to adorn with a crown.


Թագազարմ, ի, ից

cf. Թագաւորազն.


Թագազն, ի, ոյ, ից

cf. Թագաւորազն.


Թագազարմուհի

s.

princess (of the royal family).


Թագաժառանգ, ի

adj. s.

inheriting the crown;
heir to the throne.


Թագակալ, աց

adj.

crowned, that has a crown, reigning, that holds a crown.


Թագակապ

cf. Թագադիր.


Թագակապութիւն, ութեան

s.

cf. Թագադրութիւն.


Թագակից, կցի, կցաց

adj.

that shares a crown;
that reigns jointly.


Թագատու

adj.

that gives a crown, that crowns.


Թագաւոր, աց

s.

king;
*bridegroom;
թագաւոր թագաւորաց, the king of kings;
թագաւոր Հայոց, the — of Armenia!
կեցցէ՛ թագաւոր, long live the -!
God save the -!
թագաւոր կենդանեաց, the — of beasts (lion);
թագաւոր թռչնոց, — of birds (eagle);
թագաւոր ծաղկանց, queen (Arm. king) of flowers (rose);
թագաւոր իժ, cf. Արքայիկ՞՞՞օձ;
թագաւորք, certain hymns of the Armenian Church;
թագաւոր կալ յումեքէ ի վերայ աշխարհի ուրուք, to be made — of some country;
թագաւոր առնել, to make —, to cause to reign.


Թագաւորաբար

adv.

kingly, royally.


Թագաւորաբնակ

cf. Արքայանիստ.


Թագաւորագիր մատեանք

s.

The book of Kings.


Թագաւորազարմ, ի, ից

adj. s.

of royal race, blood or house, descending from kings;
prince (royal).


Թագաւորազգի, ազգւոյ, ազգեաց

cf. Թագաւորազն.


Թագաւորազն, զին, զանց

cf. Թագաւորազարմ.


Թագաւորազուն, ազանց

cf. Թագաւորազարմ.


Թագաւորական, ի, աց

adj. s.

royal, regal;
royalist;
— ճանապարհ, the king's highway, main road, the highway;
թագաւորական օձ՝ թագաւորական իժ, cf. Արքայիկ՞՞՞օձ.


Թագաւորականութիւն, ութեան

s.

royalism.


Թագաւորակաց քաղաք

cf. Արքայանիստ.


Թագաւորակերպ

adj.

king-like, like a king, regal, royal.


Թագաւորակից, կցի, կցաց

cf. Թագակից;
— լինիմ, cf. Թագաւորակցիմ.


Թագաւորակցիմ

vn.

to reign together;
to reign contemporarily.


Թագաւորանիստ

adj.

capital, where the king resides.


Թագաւորանք

s.

court, courtiers.


Թագաւորապէս

adv.

cf. Թագաւորաբար.


Թագաւորասաստ

adj.

with royal threats.


Թագաւորեալ

adj.

crowned;
— քաղաք, royal or capital city, seat of government.


Թագաւորեմ, եցի

vn.

to be crowned;
to reign.


Թագաւորեցուցանեմ, ուցի

va.

to make king, to crown;
թագաւորեցուցի ձեզ թագաւոր, I have given yon a king;
— զճշմարտութիւն, to preach the truth publicly.


Թագաւորող

adj. s.

reigning;
reigning prince, a crowned head.


Թագաւորորդի

cf. Արքայորդի.


Թագաւորութիւն, ութեան

s.

reign, empire;
royalty, crown;
kingdom;
միջոց պարապոյ թագաւորութեան, interregnum;
թագաւորութիւն կամ թագաւորութիւնք, The Book of Kings.


Թագեմ, եցի

vn.

to make king, to crown.


Թագընկալութիւն, ութեան

s.

coronation.


Թագընկէց

adj.

that refuses a crown;
— առնել, to dethrone.


Թագնաբար

adv.

cf. Թաքնաբար.


Թագուած

s.

hiding-place, lurking-place.


Թագուհի, հւոյ, հեաց

s. fig.

Queen;
church;
moon.


Թագուհութիւն, ութեան

s.

dignity of queen.


Թագուհւոյութիւն, ութեան

s.

cf. Թագուհութիւն.


Թագուստ

cf. Թաքուստ.


Թագուցանեմ, ուցի

va.

cf. Թաքուցանեմ.


Թագչիմ, եայ

vn.

cf. Թաքչիմ.


Թազեմ, եցի

vn.

to run.


Թաթ, ից

s.

hand;
palm of the hand;
— ոտից, foot;
the sole of the foot;
— կենդանեաց, paw, claw, talon;
— երկաթի, gauntlet;
— կշռոց, cf. Նժար.


Թաթախ

adj.

covered, overspread;
wet, moistened, immersed, soaked, imbued;
dirty, muddy.

• «թաթախուած, շաղախուած» Ոսկ. մ. բ. 26. Եւս. քր. որից թաթախել Վրդն. ծն. ջրաթաթախ Յայսմ. արիւնաթաթախ Ոսկ. յհ. բ. 19. մօրաթաթախ Մամիկ. ցեխաթաթախ Ոսկիփ.։

• = Կրկնականն է *թախ պարզական առմա-տի, որ առանձին անգործածական է։

• ՆՀԲ թաթիւ շաղախեալ, թաթաւեալ թաթաղեալ, Հիւնք. թագ բառից։ Վերի ձևով կրկնական են համարում Տէրվ. Մասիս 1881 մայ" 8 և Աճ. ՀԱ 1899, 232։

• ԳՒՌ.-Ջղ. թաթախել, Երև. թաթախէլ. Շմ. բաթախիլ, Մկ. թmթmխիլ, թmթխիլ, Գոր. Ղրբ. թըթա՛ղէլ, Ագլ. թթա՛հիլ (բայց ըրընթm՛-թm=արիւնաթաթախ), Սլմ. թաթըխել, Մշ. Սչ. Վն. թաթխել, Մրղ. Պլ. Ռ. Սեբ. թաթխէլ Զթ. Խրբ. Ոզմ. Տփ. թաթխիլ (Խրբ. կրաւ. բըթխըվիլ). Ննխ. թաթխէլ, թախտէլ, Հհ. թաթղել, Ասլ. թա՞ղէլ, Տիգ. թթխէլ, Ախց. հր. թըթխէլ, Ալշ. թանթխէլ։-Նոր ձևեր են՝ թաթախ Դվ. Եւդ. Ղրբ. Սեբ. «կերակրի կեղ-տոտ ամանները», թաթախի ջուր Սեբ. «կե-րակրի կեղտոտ ամանները լուալու յատուկ տաք ջուր», թաթախուել Դվ. «կերկարի ա-մանների կեղտոտուելը», Երև. Ղրբ. «Նաւա-կատեաց երեկոյին պասր բանալը», թաթա-խում «Նաւակատիք Ծննդեան կամ Ջատկի» (որի դէմ Ագլ. ունի թաթաղում ձևը)։

• ՓՈԽ.-Վրաց. თათხვა թաթխվա (որ և դա-թաթխվա, միթաթխվա) «ապականել, կեղտո-տել. 2. անարգել, հայհոյել» (հմմտ. գւռ. վերջին ձևերը), ուտ. թաթախում «Ծննդեան և Զատկի նախորդ երեկոն», թաթախում բաքսուն «թաթախուիլ, պասր լուծել Նաւա-կատիքին»։


Թաթահատ

adj.

mutilated, maimed, cut off.


Definitions containing the research թ : 3254 Results