Your research : 95 Results for խ

Entries' title containing խ : 4760 Results

Դասագլուխ

s.

chorister, master of the choir.


Դասախմբութիւն, ութեան

s.

meeting, assembly.


Դասախումբ

adj.

ordered, assembled.


Զմրխտեայ

adj.

emerald, made of emerald.


Զմբխտի

cf. Զմրխտեայ.


Զմրուխտ, րխտի, րխտոյ

s.

emerald.


Զուարակագլուխ

cf. Ցլագլուխ.


Զուարճախառն

adj.

mixed with joy.


Զուարճախօս

adj.

cf. Զուարճաբան;
— լինել, to amuse, to joke, to tell stories;
այր —, an amusing fellow;
story-teller.


Զուարճախօսութիւն, ութեան

s.

cf. Զուարճաբանութիւն.


Զուգախաղաց

adj.

that stirs together, that walks with another.


Զուգախառն

adj.

combined, mixed.


Զուգախառնեմ, եցի

va.

to mix together, to compose, to allay.


Զուգախառնութիւն, ութեան

s. phys.

combination, mixture, medley, miscellany;
cf. Զուգախառնումն.


Զուգախառնումն, ման

phys.

inflection.


Զուգախնդիր

s.

competitor.


Զուգախոտոր

adj. phys.

adj. phys. divergent.


Զրախնդիր

adj.

that seeks uselessly;
vain, inquisitive.


Զրախորհուրդ

adj.

that thinks uselessly, vain, foolish.


Զրախօս

adj.

cf. Զրաբան.


Զփախչիմ

vn.

to flee hurriedly, to run away.


Զօրագլխական, ի, աց

adj.

belonging to a general, or to his command.


Զօրագլխեան

s.

staff, staff-corps.


Զօրագլուխ, գլխաց

s.

general, commander, leader;
— հաւատոց, author of the faith.


Զօրախաղաց լինիմ

sv.

to lead troops against, to make an expedition, to enter on a campaign.


Զօրխկից

adj.

fellow-soldier, comrade.


Թագագլուխ

adj.

crowned, having a crown on the head.


Թաթախ

adj.

covered, overspread;
wet, moistened, immersed, soaked, imbued;
dirty, muddy.

• «թաթախուած, շաղախուած» Ոսկ. մ. բ. 26. Եւս. քր. որից թաթախել Վրդն. ծն. ջրաթաթախ Յայսմ. արիւնաթաթախ Ոսկ. յհ. բ. 19. մօրաթաթախ Մամիկ. ցեխաթաթախ Ոսկիփ.։

• = Կրկնականն է *թախ պարզական առմա-տի, որ առանձին անգործածական է։

• ՆՀԲ թաթիւ շաղախեալ, թաթաւեալ թաթաղեալ, Հիւնք. թագ բառից։ Վերի ձևով կրկնական են համարում Տէրվ. Մասիս 1881 մայ" 8 և Աճ. ՀԱ 1899, 232։

• ԳՒՌ.-Ջղ. թաթախել, Երև. թաթախէլ. Շմ. բաթախիլ, Մկ. թmթmխիլ, թmթխիլ, Գոր. Ղրբ. թըթա՛ղէլ, Ագլ. թթա՛հիլ (բայց ըրընթm՛-թm=արիւնաթաթախ), Սլմ. թաթըխել, Մշ. Սչ. Վն. թաթխել, Մրղ. Պլ. Ռ. Սեբ. թաթխէլ Զթ. Խրբ. Ոզմ. Տփ. թաթխիլ (Խրբ. կրաւ. բըթխըվիլ). Ննխ. թաթխէլ, թախտէլ, Հհ. թաթղել, Ասլ. թա՞ղէլ, Տիգ. թթխէլ, Ախց. հր. թըթխէլ, Ալշ. թանթխէլ։-Նոր ձևեր են՝ թաթախ Դվ. Եւդ. Ղրբ. Սեբ. «կերակրի կեղ-տոտ ամանները», թաթախի ջուր Սեբ. «կե-րակրի կեղտոտ ամանները լուալու յատուկ տաք ջուր», թաթախուել Դվ. «կերկարի ա-մանների կեղտոտուելը», Երև. Ղրբ. «Նաւա-կատեաց երեկոյին պասր բանալը», թաթա-խում «Նաւակատիք Ծննդեան կամ Ջատկի» (որի դէմ Ագլ. ունի թաթաղում ձևը)։

• ՓՈԽ.-Վրաց. თათხვა թաթխվա (որ և դա-թաթխվա, միթաթխվա) «ապականել, կեղտո-տել. 2. անարգել, հայհոյել» (հմմտ. գւռ. վերջին ձևերը), ուտ. թաթախում «Ծննդեան և Զատկի նախորդ երեկոն», թաթախում բաքսուն «թաթախուիլ, պասր լուծել Նաւա-կատիքին»։


Թալթալ խաղամ

vn.

to struggle, to writhe in the agonies of death, to be in convulsions, in agony.


Թալխայ

s.

fine thread.

• (սեռ.-ի) «բարակ թել». մէկ ան-գամ ունի Երզն. մտթ. ժթ. 24 (էջ 412) «Պարտին զանձինս մաշել ըստ օրինակի թալխայի, որպէս զի ի ծակ ասղանն ան-ցանէ»։

• ՆՀԲ պրս. [arabic word] talk «ոսկեղառիկ, վարախ»։


Թախանձ, ից

s.

importunity, instance, solicitation, entroaty;
grief, sorrow, trouble;
—ք, dowry, marriage-portion, dower;
— արկանել, to solicit earnestly, to importune, to entreat, cf. Թախանձեմ.

• (գրուած նաև թախանծ, թա-ղանձ), ի հլ. «ձանձրացնելու աստիճան ա-ղաչանք, պաղատանք» Եւս. քր. Ոսկ. կող, «տխրութիւն, նեղութիւն» Եփր. թգ. Արշ. Ճա-ռընտ, որից թախանձել «ձանձրացնել» ՍԳր. Ոսկ. ես. և մ. գ. 3. «նեղուիլ, կարօտիլ» Ոսկ. եբր. թախանձելի «տաղտկալի» Ոսկ. մ. ա 15. թախանձեցուցանել «ձանձրացնել» Դատ. ժզ. 16. թախանձութին «թախանձանք» Ոսկ. Ա. տիմ. «նեղութիւն, դժկամակութիւն» Սե-բեր. թախանձալից «թախծալից» Փարպ. ո-գեթախանձ Մարաթ. բազմաթախանձ «մարդ նեղացնող» Ոսկ. Ա. տիմ. (անստոյգ է ՋԲ-ի թախանձք «օժիտ» ձևը)։ Բառիս կրկին նշա-նակութեանց համար հմմտ. ֆրանս. ennui «ձանձրոյթ. 2. մեծ նեղութիւն, ցաւ, տա-ռապանք»։

• Հիւնք. նախանձ բառից։

• ԳՒՌ.-Ախց. թախանծիլ։


Թախանձագին

"cf. Թախանձանօք."


Թախանձանք

s. adv.

cf. Թախանձ;
թախանձանօք, humbly, in a suppliant manner, earnestly, urgently.


Թախանձելի, լւոյ, լեաց

adj.

troublesome, importunate, annoying, tedious, tiresome, disgusting.


Թախանձեմ, եցի

va.

to solicit earnestly, to importune, to entreat with earnestness;
to molest, to annoy, to vex, to torment, to cease not from entreating, or causing annoyance.


Թախանձեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Թախանձեմ.


Թախանձեցուցիչ, չի, չաց

adj.

importunate, urgent, troublesome, tedious.


Թախանձիմ, եցայ

vn.

to wish for, to desire;
to have need of, to want;
to sadden, to afflict.


Թախանձութիւն, ութեան

s.

cf. Թախանձանք.


Թախանձումն, ման

s.

cf. Թախանձանք.


Թախթ

cf. Թաղթ.

• «գահ, գահոյք» Կոստ. երզն. էջ 130 (Չթողու ինք սուլտան, ոչ փատիշահ ի թախթ). յատկապէս՝ թախթ ի զառ «ոսկի գահ» էջ 131. գրուած է թախտ Վրդ. պտմ. հրտր. Էմինի, էջ 212 և թաղտ Գնձ. տպ. Վե-նետ. էջ 46. «Ի Գառնի, հուպ առ զարմանա-ի թաղտն Տրդատայ»։-Վերջին երկուսը յե-տին յաւելուած են. Վարդանի վէնետկեան հրատարակութիւնը ունի նոյն տեղը՝ էջ 161 գահոյք։

• = Պրս. [arabic word] taxt «գահ, գահոյք», որի վը րայ աւելի ընդարձակ տես տախտ։-


Թախիծ, խծի

s. adj.

affliction;
grief;
grievous, afflicting, disconsolate, forlorn;
—ք դժնդակք, black bile, deep sadness;
—ք մտաց, compunction, regret, remorse;
ընկենուլ զ— սրտի, to console, to cheer up;
—ս արկանել առաջի ուրուք, to supplicate, to beseech, to implore.

• , ի հլ. «կսկիծ, ցաւ, տրտմութիւն» Եփր. թգ. 442. «տրտմական, նեղիչ» Ոսկ. յհ, ա. 2. որից թախծիլ «տրտմիլ, տխրիլ» ՍԳր. Եզն. թախծութիւն Բ. մակ. գ. 16. թախծա-լից Եզն. թախծեցուցանել Եփր. մն. 482 ծանրաթախիծ Կորիւն. Բուզ. յոգնաթախիծ Նար. Վրդ. պտմ. թախծոտ (արդի գրակա-նում). գրուած է նաև թաղծիլ, թաղձիլ, ո-րոնցից ենթադրուած է թաղձ կամ թախծ (փխ. թախիծ) Շիր։

• ՆՀԲ լծ. թախանձիլ և մաղձոտիլ։ Հիւնք. դահիճ բառից։


Թախծագին

adj. adv.

adj. adv. sorrowful, mournful;
sorrowfuily, mournfully.


Թախծադէմ

adj.

of a mournful countenance, melancholy, sorrowful, sad.


Թախծալի

adj.

full of sadness, of hitter grief, very sad, painful, bitter;
— առնել զոք, to afflict, to sadden, to cast down.


Թախծական, ի, աց

adj.

sorrowful, grievous, melancholy.


Թախծանք

s.

cf. Թախծութիւն.


Թախծեալ

adj.

sorrowful, afflicted, melancholy, gloomy.


Թախծելի

cf. Թախծական.


Թախծեցուցանեմ, ուցի

va.

to saddden, to afflict, to make desolate.


Definitions containing the research խ : 2816 Results