Your research : 87 Results for կ

Entries' title containing կ : 10000 Results

Նախանկար

adj. s.

delineated or designed beforehand;
prototype, original.


Նախանկարեմ, եցի

va. fig.

to sketch or describe beforehand;
to trace, to shadow, to delineate, to symbolize, to represent.


Նախանկարութիւն, ութեան

s.

figure, shading.


Նախանձաբեկ

adj.

dying with envy, full of envy, envious, jealous;
— առնել, to move to envy, to provoke to jealousy, cf. Նախանձեցուցանեմ.


Նախանձաբեկ լինիմ

sv.

cf. Նախանձիմ;
cf. Նախանձաբեկիմ.


Նախանձարկու

adj.

inspiring, raising or provoking envy.


Նախանձկոտ

adj.

cf. Նախանձորդ.


Նախանձուկս արկանեմ

sv.

to raise, inspire, cause or rouse envy or jealousy;
— միմեանց, to grow mutually jealous;
to emulate one another.


Նախասարկաւագ, ի

s.

archdeacon.


Նախասացիկ

adj.

predicted, foretold.


Նախասենեակ

s.

anteroom, ante-chamber, waiting-room.


Նախասկիզբն

s.

first author, first principle, beginning, origin, source;
chief, escort, guide.


Նախաստեղծիկ

adj.

created first.


Նախավաստակ

adj.

very laborious, most industrious.


Նախավկայ, ից

s.

protomartyr, the first martyr, St. Stephen.


Նախավկայութիւն, ութեան

s.

first martyrdom.


Նախավկայուհի, հւոյ

s.

the first martyr.


Նախատական, ի, աց

adj.

offensive, outrageous, abusive, insulting, injurious, defamatory.


Նախատակոծ

adj.

loaded with insult, shame or abuse, insulted, affronted;
— առնել, to load with abuse, to insult, to affront;
— լինել, to be covered with opprobrium, loaded with abuse.


Նախատեղեակ

adj.

warned, acquainted with beforehand.


Նախատեղեակութիւն, ութեան

s.

foreknowledge, prescience.


Նախատօնակ

s.

eve of a feast.


Նախարարական, ի, աց

adj.

lordly, seignorial, princely.


Նախարարակոյտ

adj.

formed of noble.


Նախգիտականն

s.

cf. Նախագիտութիւն.


Նախելուզակ

s.

archbrigand.


Նախեկեղեցի

s.

first church.


Նախեղակ

adj.

pre-existent, uncreated.


Նախընթացիկ

s. adj.

precursor, herald;
antecedent, precedent, previous, anterior.


Նախընթրակ, աց

s.

luncheon, lunch, collation;
after-dinner meal, tea.


Նախընկալ

adj.

received beforehand, forwarded antecedently;
— լինել, to be received first.


Նախիղձիկք

adj.

pagan oracle;
կս բարբառել, to forebode, to presage.


Նախկի

cf. Առաջին.


Նախկին

cf. Առաջին.


Նախնական, ի, աց

adj.

primitive, ancient;
primordial, primitive (soil);
— թիւ, primary number.


Նահանջական, ի, աց

adj.

intercalary.


Նահապետական, ի, աց

adj.

patriarchal.


Նահատակ, աց

s.

the first to begin a combat, champion, hero, martyr.

• . ի-ա հլ. «յառաջամարտիկ, բա-նակի ճակատի ախոյեանները» ՍԳր. «մար-տիրոս, վկայ» Եփր. վկ. արև. Շար. Նար. «քաջ, կտրիճ» Ոսկ. ես. Խոր. ոռես նահա-տակիլ «արիաբար կռուիլ, մարտիրոսանալ» ՍԳր. Ոսկ. բ. տիմ. նահատակեցուցանել Ոսկ. ես. նահատակութիւն ՍԳր. Ագաթ. նահա-տակական Ոսկ. ես. նահատակադիր Ոսկ. յհ բ. 13. նախանահատակութիւն Պղատ. օրին. ռռուած է նաև նախատակ Վրդն. սղ. նախա-տակութիւն Ոսկ. բ. տիմ.։

• Հներից Վրդն. սղ. ճծա, էջ 514 գրում է. «Կոչին նահատակք... և կամ ոստ լծորդին զհոն խէ դնել և նախատակ ա-սել, զի նախ Դաւիթ նախատակ եդեալ և հարեալ զախոյեանն»։ ՆՀԲ նախ-ատաև իբր նախազօր կամ նախայարձակ, շա-հատակ՝ վկայ քաջ։ ՓԲ «որ նախ ատի-կէ»։ Lag. Btrg. bktr. Lex. 64 և Arm.

• Stud. § 1588 մեկնում է իբր բարդուած նահ «նախ, առաջին» և տակ «վազք. արշաւ» բառերից. առաջինը գտնում է նաև նահապետ բառի մէջ (իբր նախա-պետ), իսկ երկրորդը գալիս է պհլ. tak, զնդ. tač, պրս. tāxtan «վազել, արշաւել» ձևից. հմմտ. ասպատակ։ Նոյնը նաև Հիւբշ. Arm. Gram. Չ00։ Հիւնք. պրս նուտէ «քաջազն»։ Մառ ЗВО 11, 172 դնում է իբր շահատակ բառի գւռ. ձևը (տե՛ս նաև նախարար)։ Meillet REձ 2, 3 թերևս իրան. *nāfa-taka ձևից, որ կազմուած պիտի լինի nāfa «պորտ, ցեղ, ժողովուրդ» (սրա վրայ տե՛ս նախարայ և նահապետ)+taka կրկնակ մասնիկով, որի մի ուրիշ օրինակն է ներկայացնում սոգդ. xšaϑratāk «արքայական», կազ-մուած xšaϑra-բառից։

• ԳՒՌ.-Ախց. Երև. Կր. Շմ. Սլմ. նահա-տակ, Ալշ. Ռ. նահադագ, Տիգ. նmհmդmգ, Գոր. Ղրբ. նհա՛տակ, Սեբ. նրհադագ, Զթ. նահադօգ, նահադոգ «մարտիրոս».-Տփ. նահատակ անիլ «չարչարել», Բլ. Մշ. նհադ-գել «նախատել, յանդիմանել».-Պլ. էշ նա-հադագ «զուր տեղը չարչարուած»։ Այս վեր-ջինիս օրինակով կազմուած է էնկ. էշէք-նա-հադագ հոմանիշը՝ թրք. ešek «էշ» բառով (Բիւր. 1898, էջ 789)։


Նահատակաբար

adv.

valiantly, bravely.


Նահատակադիր, դրաց

s.

agonotheta, athlotheta.


Նահատակակից, կցի, կցաց

s.

companion in arms or in martyrdom.


Նահատակեմ, եցի

va.

to cause to fight, *to set by the ears;
to inflict martyrdom.


Նահատակեցուցանեմ, ուցի

va.

to exercise, to train, to discipline.


Նահատակիմ, եցայ, եա՛ց, եա՛

vn.

to take one's chance, to expose oneself, to attack, to be foremost in the battle, to charge the enemy;
to fight, to struggle, to wrestle, to wage war;
to make great efforts, to take much trouble, to persist;
to exercise oneself, to practise;
to devote oneself, to become a martyr;
ի ճգնութեան վարս —, to lead an ascetic life.


Նահատակութիւն, ութեան

s.

bravery, valour;
great achievement, exploit, heroism;
struggle, fight, wrestling, match;
suffering, labour, tribulation, mortification;
martyrdom.


Նահատակուհի, հւոյ

s.

martyr.


Նաճակ

cf. Նաչախ.


Նամակ, աց

s.

letter, writing, missive, despatch, epistle;
ցանկալի, երկայն, սիրալիր —, a pleasant, long or chatty, charming letter;
երկտող —, a few lines, a note;
քառիջեան —, a letter of four pages;
թուղթ —ի, letterpaper;
կշիռ —աց, letter-balance;
տուն —աց, post-office;
կանխավճար, postpaid;
— գրել, ընդունել, to write, to receive a letter;
տալ զ— to send a letter;
փրկանաւորել զ—, to frank, to prepay, to pay the postage of a letter;
թելադրել, ստորագրել, կնքել զ—, to dictate, to sign or subscribe, to seal a letter.

• , ի-ա հլ. «նամակ, գրուածք» ՍԳր. Կոչ. Եղիշ. որից նամակագիր Բ. մկ. գ. 11, դ. 1, զ. 10. նամականի Փարպ. նամակակիր Նար. խչ. նամակամատոյց Նար. մծբ. շրջա-նամակ Ոսկիփ. հաւատնամակ Յհ. կթ. 99. նոր բառեր են նամակադրոշմ, նամակատուն, նամակագրութիւն, նամակաբեր, նամակա-տուփ ևն։

• -Պհլ. [other alphabet] nāmak, պրս. [arabic word] nāma, քրդ. name «նամակ, գրութիւն, գիրք». փո-խառութեամբ արաբ. namq [arabic word] «գիր գրել» (Կամուս, թրք. թրգմ. Գ. 61)։-Հիւբշ. 201։

• Ուղիղ մեկնեց նախ Brosset, JAs. 1834, 383 ևն. նոյնը նաև ՆՀԲ, Spiegel. Huzw. Gram. 187, 190, 191, Müller SWAW 38, 572, Lag. Ges. Abhd. 185։

• ԳՒՌ.-Ագլ. Ախց. Երև. Մկ. Մրղ. Շմ. Ոզմ. Տփ. նամակ, Սլմ. նmմmկ', Ալշ. Զթ. Հմշ. Մշ. Պլ. Ռ. Սեբ. նամագ, Ասլ. նամագ, նա-մայ, նամա*. կայ նաև Զանգեզուրի գաւա-ռականով պամակ (Խաթաբալա 1910, էջ 496)։

• «տէր». ունի միայն Բառ. երեմ. էջ 232՝ այս ձևով. «նամակ. բնակ. տէր ասի». որի հետ հմմտ. էջ 237՝ «նժական և բնական տէր ասին»։


Նամակաբեր

adj. s.

carrying a letter;
cf. Թղթաբեր;
օր —ի, post-day.


Նամակագին, գնոյ

s.

postage, prepayment;
postage stamp.


Definitions containing the research կ : 3821 Results