Your research : 87 Results for կ

Entries' title containing կ : 10000 Results

Դժուարակռիւ

adj.

warlike, invincible.


Դժուարամարտիկ

cf. Դժուարակռիւ.


Դժուարավաստակ

adj.

difficult to cultivate, rough, hard, uncultivated;
painful.


Դժուարարձակ

adj.

indissoluble, difficult to loose.


Դժուարափակ

adj.

shut or enclosed in a narrow compass.


Դժուարաքակ

cf. Դժուարարձակ.


Դժուարընկալ

adj.

that has trouble in conceiving or understanding;
difficult to understand, ohscure.


Դիաթիկ

s.

testament, will.


Դիակապուտ, պտաց, ից

adj.

that strips dead bodies.


Դիակիր, կրաց

adj. s.

adj. s. that carries, buries the dead.


Դիակն, կանց

s.

corpse, dead body;
պաճուճել գեղովք զ—, to embalm;
առնել — անթուելի, to make great carnage;
դիակունք կռոց, destruction of idols.


Դիակնանամ, ացայ

vn.

to become a corpse, to die.


Դիակողոպուտ

cf. Դիակապուտ.


Դիակոյտ, կուտի

s.

heap of corpses.


Դիակոն

s.

deacon.

• «սարկաւագ» Լմբ. մատ. 84. Օր-բել. իզ. հրտր. Էմ. էջ 80։

• = Յն, διάϰονος «ծառայ, սպասաւոր. 2 սարկաւագ», որից փոխառեալ են նաև լտ. dlaconus, ֆրանս. diacre «սարկաւագ» ևն։ -Հիւրշ. 346։

• Ուռիղ մեկնութեանը ծանօթ էր հնե-րից Լմբ. մատ. էջ 34՝ «Վեցերորդ դաս եկեղեցւոյ՝ դիակոնք, որ թարգմանին սպասաւորք, այսինքն սարկաւագունք»։ Ուղիղ մեկնեցին նորերից նախ ՀՀԲ և ՆՀԲ։


Դիապատիկ

cf. Դիազարդ.


Դիացիկ

adj.

cf. Դիեցիկ.


Դիեցիկ

adj.

suckling, that sucks.


Դիկատոր

s.

dictator.

• (կամ նաև դեկատոր), ի-ա հլ. այս բառը չորս անգամ ունի Եւս. քր. Ա. էջ 395-6, Բ, էջ 204, 206, որ և մեկնում է «դի-կատորք, որ են ճարտարախօսք». սրանից առնելով և միևնոյն մեկնութեամբ Սամ անեղ. 40, ուղիղ ձևն է դիկտատոր «հռռմմա-յեցոց մէջ ժամանակաւոր իշխանապետ», ինչպէս ունի Մխ. այրիվ. էջ 51 (մէկ անգամ). «Ռամկապետքն, դիկտատորքն, հիւպատքն մենչև ի Գայիոս Յուլիոս»։

• = Յն, διϰτατωρ «հռովմայեցոց մէջ ժամա-նակաւոր իշխանապետ». փոխառեալ է լտ. dictator հոմանիշից, որ ծագում է dirtare «ասել, խօսիլ, հրամայել, ճառել, շարունակ խօսիլ» բայից և սրա համար է որ Եւսեբիոսի մօտ մեկնուած է «ճարտասան»։-Հիւբշ. 346.

• Ուղիղ մեկնեց նախ ՆՀԲ.


Դիկլիկոն

s.

omentum.


Դիկլիգոն

cf. Դիկլիկոն.


Դիկտամոն

s. bot.

s. bot. dittany.


Դիմադրական, ի, աց

adj.

opponent, contrary.


Դիմազուրկ

adj. gr.

adj. gr. impersonal.


Դիմակ, աց

s.

facet;
face, visage, presence;
sort, manner, fashion;
mask;
—ս արկանել, to mask, to put a mask on the face;
բառնալ զ—, to unmask;
— —, several, in several ways or manners.

• , ի-ա հլ. «կերպարանք, պատկեր կամ նկար» Ոսկ. պօղ. 910, 465. մատ. 10, 175, «աչք» Կոչ., «դիմակ, կեղծ երես» Ոսկ. պօղ. 299 (Չտեսանիցե՞ս զազգի ազգի դի-մակսն զոր դնեն երեսաց գուսանքն).-միւս օրինակները տե՛ս Տաշեան, Ուսումն դասա-կան հայերէն լեզուի, էջ 519, ծան. 1.-վերջի իմաստով է նաև արդի գրականի մէջ, ուր ու-նինք դիմակաւոր, անդիմակ, դիմակահանդէս նոր բառերը։

• = Պհլ. dēmak «կերպարանք, ձև», յոգն. demagān (իմա՛ dēmakān), պրս. [arabic word] dīma «դէմք, կերպարանք». միւսները տե՛ս դէմք բառի տակ. այս բառը հայերէնի մէջ կազ-մուած չէ, որովհետև -ակ նուառաևան մաս-նիկ չէ այստեղ, այլ ամբողջը պատրաստ ի-րանեանից է։-Աճ.


Դիմակալեմ, եցի

vn.

to oppose, to resist, to abide by.


Դիմակալ լինիմ

sv.

cf. Դիմակալեմ.


Դիմակաց

cf. Դիմադարձ.


Դիմակաւոր, աց

adj. s.

adj. s. masked;
mask, person masked.


Դիմակաւորութիւն, ութեան

s.

masquerade.


Դիմակերպութիւն, ութեան

s.

resemblance.


Դիմակցիմ, եցայ

vn.

cf. Դիմադարձիմ.


Դիմամարտիկ

cf. Դիմամարտ.


Դիմառական, ի, աց

adj.

of prosopopoeia, that partakes of prosopopoeia;
allegorical, metaphorical.


Դիպակ, աց

s.

gold stuff, brocade.


Դիպակագործ

adj.

brocaded.


Դիպակազգեստ

adj.

furnished or dressed in brocade.


Դիպակակիտուած

adj.

embroidered on a stuff;
furnished with embroidered stuff.


Դիպական

cf. Դիպաւոր.


Դիպուածական, ի, աց

adj.

casual, eventual, accidental;
contingent.


Դիտակ, աց

s.

watch-tower;
scuttle of a mast;
mark at which one aims in shooting;
summit or top of plants, flowers;
observer, guard;
aspect, sight, face;
writing;
telescope;
binocle, double opera-glass;
— տեղիք, box (at a theatre).


Դիտակագործ

s.

optician.


Դիտակավաճառ, աց

cf. Դիտակագործ.


Դիտակավայելուչ

adj.

that has a fine face, elegant, charming.


Դիտապաստ անկանիմ

sv.

to be killed on the spot;
— արկանել or առնել, to kill one on the spot.


Դիցաբանական, ի, աց

adj.

mythological.


Դիցակարգութիւն, ութեան

s.

deification, apotheosis.


Դիցակրօն

cf. Դիցապաշտ.


Դիւաբնակ

adj.

where demons dwell.


Դիւազգեցիկ

adj.

cf. Դիւազգեաց.


Definitions containing the research կ : 3821 Results