Your research : 67 Results for կ

Entries' title containing կ : 10000 Results

Կաթներակք

s. pl.

s. pl. lacteal veins.


Կաթոգի

adj. adv.

passionately or dot-ingly fond, amorous, very affectionate;
languishing, eager, very anxious;
passionately, lovingly, fondly, eagerly;
— սիրել, to love to excess;
— տենչացեալ, eagerly desired, longed for;
— են ընդ միմեանս, they tenderly love each other;
— լինել, cf. Կաթոգնիմ.


Կաթոգին

cf. Կաթոգի.


Կաթոգնիմ (եցայ)

vn.

to love passionately, dotingly, fondly;
to be smitten with violent love, to be enamoured, to burn, to languish or long for, to sigh or pant after.


Կաթոլիկ (աց)

adj. s.

adj. s. catholic.


Կաթոլիկութիւն (ութեան)

s.

catholicism.


Կաթողիկեայ (կէի, ից, կեայց)

adj.

universal, general;
catholic;
թուղթ —կեայց, epistle, universal letter.


Կաթողիկէ (էի)

adj. s.

cf. Կաթողիկեայ;
cathedral, basilic.

• . ի հլ. «րնդհանրական քրիս-տոնեական (եկեղեցի)» Եփր. աւետ. 330, 335. Եղիշ. գ. էջ 51. Յհ. իմ. երև. «մայր կամ աթոռանիստ (եկեղեցի)» Խոր. Յհ. կթ. Տօնակ. «առաքելական թղթեր» Եւս. պտմ. Տօնակ. որից կաթողիկեայ «ընդհանրական (առաքելական թղթերի համար ասուած)» Ագաթ. Շնորհ. Գնձ. կաթողիկեցի «մայր ե-եեղեցու աւագերէց» Վրդն. պտմ. կաթողի-կէական «ընդհանրական» Նանայ. Մաքս. եկեղ։ Այս բառերը գրւում են նաև կաթուղի-կէ, կաթողիկեայ ևն. հմմտ. Բարթողիմէոս >Բարթուղիմէոս։-Միջնադարեան բժշկու-թեան լեզւով՝ կաթուղիկէ նշանակում է նպև «մեծ երակ». հմմտ. Մխ. բժշ. էջ 124 «Վե-րակն զոր կտրես՝ զկաթուղիկէն առ կամ ի բասիլիկէն». բայց յատկապէս Տաթև. հրց. 244, ուր գրուած է կաթալիկէ և մեկնուած «լեարդի ստորին մեծ երակը». հմմտ. վրաց. კათოლიკე ძაროვი կաթոլիկե ձարղվի «մայր երակ, շահդամար» Չուբինով, էջ 102։ (Բառիս վրայ տե՛ս նաև Seidel, Մխ. հեր. § 341)։

• = Յն. ϰαϑολιϰή «ընդհանրական, տիեզե-րական (առաքելական թուղթ կամ եկեղեցի), մայր եկեղեցի». կազմուած է ϰαβά «ըստ» և ὄ'ος «ամենայն» բառերից. փոխառու-թեամբ անցել է բոլոր քրիստոնեայ. ազգե-րի լեզուներին. ինչ. լտ. catholicus, ֆրանս. čatholique, վրաց. კათოლიკე կաթոլիկե ևն. նոյն իսկ տճկ. ասւում է ❇ ︎ qa-tolik «կաթոլիկ հայ»։-Հիւբշ. 353։

• Հներից Տաթև. հարց. 532 «կաթողի կէն ընդհանրական լսի»։ Ուղիլ մեկնե-ցին նախ ՀՀԲ և ՆՀԲ։


Կաթողիկոս (աց)

s.

an oriental ecclesiastical dignity, patriarch of a people;
— Հայոց, Catholicos, Patriarch of the Armenian Church.


Կաթողիկոսական (ի, աց)

adj.

pertaining to the Catholicos, patriarchal.


Կաթողիկոսարան (ի)

s.

patriarchal seat or residence.


Կաթողիկոսութիւն (ութեան)

s.

patriarchal dignity, patriarchate.


Կաթոտ

adj.

lustful, lascivious, libidinous, lewd;
ill with the gonorrhoea;
—ն տռփանք, illicit amours.


Կաթուած (ոց)

s.

dropping, trickling;
drop;
apoplexy.


Կաթումն (ման)

s.

cf. Կաթուած.


Կաթսայ (ից)

s. mech.

copper, caldron, kettle, pot;
boiler.

• , ի հլ. «խալ-կին, պղինձ, մէջը բան եփելու կամ եռազ-նելու մեծ աման» ՍԳր. Եփր. փես. 420-421, Վեցօր. 79, 80. գրուած է կատսանք Վկ. գէ. էջ 30. ստացել է «Հոնաց իշխան թագաւոր» նշանակութիւնը Կղնկտ. «Դար-ձոյց զերեսս իւր կատսայն հիւսիսոյ ւետս ընդդէմ որդւոցն իւրոց» (Շահն. Ա. 284. է-մին, էջ 133 կաթսայն.-Շահն. համարում է յատուկ անուն). այս նշանակութիւնը յառա-ջացած է Երեմիա մարգարէի մի այլաբա-նական պատկերից ազդուելով (Երեմ. Ա. 13). հմմտ. Լաստ. էջ 82՝ «Կաթսայն որ Երե-միայի յեռանդն ցուցաւ, որ ի հիւսիսոյ ի հարաւ ձգէր յայնժամ զցնցուղս եռանդեանն, այժմ ի հարաւոյ ի հիւսիսի ահագին եռան. դեամբ...» (տես Աճառ. Հյ. նոր բառեր հեն մատ. Ա. 19, Բ. էջ 286)։

• = Ասոր. [syriac word] qadsa բառից փոխա-ռեալ. այս ասորի ձևը ծագում է յն. ϰάδος բառից, որ նշանակում է «գինու կամ ջրի մեծ աման, 32 լիտր պարունակութեամբ մի չափ». յոյն բառն էլ ծագած է փիւնիկերէնից (Boisacq 398). հմմտ. եբր. [hebrew word] kaδ «դոյլ, կուժ, ջրաման», բաբել. kandu, ե-գիպտ. qd «պտուկ» (BSL հտ. 27, ж 21 էջ 88), արամ. [hebrew word] kaddānā հր. [hebrew word] kadda «փոքր կուժ»։ Նոյնից փո-խառեալ են նաև լտ. cadus, հսլ. kaϑι ռռւս. кадь, кадка, кадочка, кадушка, кадущечка, ուկր. кадкa, բուլգար. кána. kádos, kaca, սերբ. kärd, չեխ. kád', լեհ. kadz' «ևիսատակառ, կոնք կամ նմպն ա-մաններ», ռուսերէնից էլ վերջապէս լիթ. kodis «ջրի կուժ» (Berneker 467)։ Յունա-րէնից է դարձեալ արաբ. [arabic word] qadas «պղնձէ դոյլ, փարխաճ» (Կամուս, թրք. թրգմ. Բ. 274)։ Հայերէնի մէջ ասորի բառը տուել է նախ *կադսայ, ուր դ ձայնը աց-ղուելով յաջորդ ս-ից՝ վերածուած է խու-լի։-Հիւբշ. 306։

• Ուղիղ մեկնեց Lag. Arm. Stud. § 1077։ Հիւնք. յն. γάστρα «գոգաւոր ❇»։


Կաթսայագործ (աց)

s. mech.

coppersmith, brazier;
boiler-maker.


Կաթսայագործութիւն (ութեան)

s. mech.

coppersmth's calling;
boiler manufacture.


Կալ (ոց, ից)

s. ast.

threshing-floor, barn-floor;
corn-sheaves, rick, stack;
Halo;
արկանել, հոսել, սրբել զ—, to winnow.


Կալական (ի, աց)

cf. Կալանաւոր.


Կալանական

cf. Կալանաւոր.


Կալակառոյց

adj.

compound, combined.


Կալանաւոր (աց)

adj. s. s.

adj. s. detained in prison, prisoner, captive;
police-man.


Կալանաւորակապ (աց)

adj. s.

cf. Կալանաւոր;
turnkey;
lock-smith.


Կալանաւորութիւն (ութեան)

s.

detention, captivity, imprisonment


Կալանդեմ (եցի)

va.

to bind, to reduce afracture.


Կալանեմ (եցի)

va.

to arrest, to imprison, to shut up.


Կալանք (նաց)

s.

arrest, caption;
detention;
prison;
ի կալանս արկանել, cf. Կալանեմ.


Կալաքար

s.

soda;
alkali;
կայուն, ցնդական, fixed, volatile alkali.


Կալ եւ կապ

cf. Կալանք.


Կալի

s.

potash.

• «բոյս ինչ, զորոյ զմոխիրն գոր-ծեն կամ շինեն ապակի և օճառ. ռմկ. թան-թըռնիկ. տճկ. գալիյէ». ունի միայն ՓԲ. ո րից կալաքար կամ կալէքար «աղ ալքալի, խոտի մը մոխիրը՝ աղի պէս քարացած, ոռ իբր օճառ կը գործածուի. լտ. alcali» Բժշ կալաքարային (նոր բառ)։

• = Արաբ. [arabic word] qalia «ծովային բոյս՝ որից սօդա են հանում». սրանիզ են նակ ֆր. alcali և նման ձևեր (արաբական al որոշիչ յօդով միացած)։-Աճ.

• Վերի ձևով նախ Աճառ. (անտիպ)։ նոյնը Ուղուրիկեան (տե՛ս ԳԲ, էջ 680 և 1405)։

• ԳՒՌ.-Մշ. խլէքար «կալաքար», որի նա-խաձայն խ՝ արաբ [arabic word] q տառի մի ուրիշ տա-ռադարձութիւնն է։

• ՓՈԽ.-Վրաց. კალაკვა կալաքվա «կալա-քար» թարգմանաբար կազմուած է հայե-րէնից. առաջին մասը պահուած է անփո-փոխ, երկրորդն է վրաց. ჭვა քվա «ոառ»։


Կալիկ

s.

calico.


Կալիոն

s.

potassium


Կալլում

va.

cf. Կալում.


Կալնում

va.

cf. Կալում.


Կալոտի (տւոյ, տեաց)

s.

that thrashes or treads out corn, thrasher.


Կալորայ (ից)

s. pl.

s. pl. barns, granaries.


Կալուած (ոց)

s.

possession, domain, land, estate, landed property, fief;
farm, arable land;
possession, occupancy, holding;
dominion, empire, power;
— որովայնի, costiveness, constipation of bowels.


Կալուածավարձք (ձուց)

s.

rent of a farm.


Կալուածատէր

s.

landed proprietor.


Կալուածատիրութիւն (ութեան)

s.

feudality.


Կալուանական (ի, աց)

adj. s.

galvanic;
— ելեկրութիւն, electro-galvanism;
—ութիւն, galvanism.


Կալուանաձորլ

adj.

galvanoplastic.


Կալուանաչափ (ի)

s.

galvanometer.


Կալուինական (ի, աց)

adj. s.

calvinistic;
calvinist.


Կալուինականութիւն (ութեան)

s.

calvinism.


Կալուկապ լինիմ

sv.

to be attached to.


Կալում (լի)

va.

to take, to layhold of, to seize;
to arrest;
to subjugate, to rule over;
to succeed.


Կալումն (ման)

s.

the seizing, taking, laying hold on;
detention;
relation, dipendance;
constitution, composition.


Կախ (ի —)

adj.

hanging, dangling, pendent;
hung up, suspended;
ի — ունել, to suspend, to hold in suspense;
ի — մնալ, to remain in suspense.


Definitions containing the research կ : 3432 Results