cf. Աքսոր.
pronunciation, articulation, recitation.
that causes, produces tears, that weeps.
lamentably.
that cries while weeping.
lachrymal, that sheds tears.
tearful, all in tears;
weeping.
cf. Արտասուալիր.
mixed with tears;
weeping, tearful.
cf. Արտասուաթոր.
that weeps with, that partecipates in the sorrow of another;
— լինիմ, to weep together;
to console.
cf. Արտասուակից.
melting in tears, weeping.
to weep, to shed tears;
to lament, to groan, to complain;
to deplore.
lamentable, deplorable.
յարտասուս, հարկանել, լուծանել, to melt in tears;
արտասուօք, with tears;
ջերմ արտասուս իջուցանել, լալ ջերմ արտասուօք, to cry bitterly;
աչք յարտասուս, with tears in the eyes;
արտասուօքս թանալ ոռոգել, to water with tears;
— հոսէին յաչաց նորա, the tears ran from his eyes;
սրբել զարտասուս յաչաց, to dry one's tears.
privy, necessary.
outwardly, outward, externally;
— քաղաքին, out of town;
— ժամու, beyond the hour.
out, outwardly, externally;
սուգն — միայն է, mourning is merely outward shown.
exclusion;
expulsion.
eye-lid, eye-lash.
lark, skylark.
• «աբեղաձագ թռչունը, տճկ. չայիր գուշը». գրուած նաև արտուտ, արտիւտ, ար-տօտ, Մագ. Գնձ. Վրդն. առկ. 33. Գաղիան, Խշ. Ոսկիփ. որից արտուտիկ Կոստ. Երղն. 134։
• ենճիճեան, Հնախօս. Գ. 21 արտ բառից։ (Իրօք էլ մեր բառին հոմանիշ թրք [arabic word] čāir qušə և քրդ. čāhir կամ teir-i-čahiri «արտոյտ» նշանակում են բուն «արտի՝ մարգագետնի թրո-չուն»)։ Մսեր մագիստ. Խմբագիր չա-փածոյ բանից, էջ 116, 149 արտ ուտէ։ Patrubány MSL 15, 136 արտ+աւտ «երգ», որ համեմատում է յն. ἀνδή «ձայն» բառի հետ։
• ԳՒՌ.-Ախց. Տփ. արտուտ, Վն. արտու-տիկ, Երև. ա՛ռտուտ, Ալշ. Ակն. արդուդ, Մշ. յարդուդիկ, Խրբ. արդուդիգ'։
field, country.
cf. Արտորայ.
stray, misled;
— շաւիղ, by-way;
ըստ — անկանել՝ մոլորել, to go wrong way, to err.
privilege, prerogative, right, favour, exemption, immunity.
cf. Արտունութիւն.
cf. Արտասուաթոր.
royal regiment or guard.
that has royal honour;
royal.
aqua-regia.
given by the king.
son of the king, prince
royalty, reign, kingdom;
heaven, paradise.
queen;
կեցցե՜ —, God save the Queen!
archbishop, metropolitan.
archiepiscopal.
archbishopric
archiepiscopacy.
royal;
— ճանապարհ, great thourougkfare, high-road.
given by the king or Court.
royal;
aulic;
— ճանապարհ, պողոտայ, high-way, road-way.
palace, royal residence;
court, courtier;
յարքունիս առնուլ, գրաւել, to confiscate.
from the Porte of Grand-Seigniors court;
from the public treasure.
cf. Արքունուստ.
tillage, ploughing.
older.
composed of nobility;
— ատեան, assembly of emperors, kings, etc.
trombone.