old age.
court, nobility.
greatness, excellence, sublimity, dignity, degree, degree of honour, nobility;
majority.
lady;
— վանաց, prioress, abbess.
receptacle for thieves.
sandbanks, shelves, quick-sands, downs;
gathered together like sand, numerous.
robbery, depredation, assassination.
full of robbers;
who loves robbery.
fallen or ruined from having been built on sand.
cf. Աւազին.
complaint, moan, lamentation.
cf. Աւաղիկ.
knowledge of traditions.
that has received a deposit, depositary, trustee.
that deposits;
who has given, who is the author of a tradition.
vestry, sacristy.
consignment, deposit;
tradition.
cf. Աւանդութիւն;
— հոգւոյ, commendation of the soul.
plunderer, depredator, freebooter, marauder.
sack, pillage.
pillage, sack;
devastation.
epilogue, concluding discourse.
termination, term, end, completion.
ended, finished.
pleonasm, redundancy of words.
very abundant, much.
excess
sweeper.
sweeping.
acquisition of superfluous things, avidity.
exceeding, redundant, superfluous, too much;
rest;
—ք որովայնի, excrement.
superstitious.
superstition.
redundance, superfluity.
—ք, sweepings.
writing of good news.
cf. Աւետապարգեւ.
evangelist.
notification of goodnews;
preaching the Gospel.
cf. Աւետարանութիւն.
that has, firings good news.
to give, to bring good news, to announce.
cf. Աւերած.
cf. Աւերած.
• «մի տեսակ բոյս cuscuta epi-thymis L.» Բժշ. Գաղիան. գրուած նաև աֆ-տիմոն Մխ. բժշ. 126. աֆթիմոն Ամիրտ. (ՀԲուս. § 3299) կամ օթեմոն Ռոշք. (ըստ ՀԲուս. § 3235). հմմտ. նաև Նորայր ՀԱ 1923, 346,
• -Պրս. [arabic word] aftimūn, որի հետ նոյն են լտ. epithymum, ֆրանս. épithym, նոյն նշա-նակութեամբ. բոլորն էլ ծագում են յն. έπί-βυμον հոմանիշից. այս անունը տրուած է բոյսին՝ թիւմ խոտի վրայ բուսնող մի մակա-բոյծ լինելու պատճառաւ։-Հիւբշ. 279։
• ՆՀԲ, ՋԲ, ՀԲուս. § 3299 դնում են յու-նարէնից։
to run away, to vanish, to drop off.
cf. Տրմուղ.
opium.
cf. Ապշութիւն.