Entries' title containing պ : 4936 results

Դեսպանագնաց լինիմ

sv.

to go on an embassy.

· Calfa

NBHL (2)

ԴԵՍՊԱՆԱԳՆԱՑ ԼԻՆԵԼ. Գնալ դեսպանութեամբ.

Սա դեսպանագնաց լեալ էր առ վարազշապուհ. (Բուզ. ՟Գ. 20. (ա՛յլ ձ. դեսպանագնացեալ)։)


Դեսպանաժողով, ոյ

s.

congress.

· Calfa


Դեսպանատուն, տան

s.

embassy.

· Calfa


Դեսպանութիւն, ութեան

s.

embassy, message;
legation;
nunciature.

· Calfa

NBHL (1)

Երթիցէ առ թագաւորն վաղէս դեսպանութեամբ. (Ուռհ.։)


Դեսպանուհի

s.

ambassadress.

· Calfa


Դերանդերձապետ

s.

vice-prefect;
treasurer.

· Calfa

Etymologies (2) · Adjarian

«խորհրդական Պարսից արքունի դռան» Եղիշ. գ. էջ 47 (մէկ ձեռադիր ունի սրա փոխարէն դարանադարձապետ ըն. թերցուածը)։

= Մեկնութիւնը տե՛ս Անդերձապետ։

NBHL (3)

Փոխանորդ կամ օգնական արքունի հանդերձապետի.

Մովպետան մովպետի, եւ դերանդերձապետի, եւ մեծ հազարապետի. (Եղիշ. ՟Գ.) մի ձ. դարանդարձապետ։

Դերանդերձապետ. երեսաց փառազ, կումաշապան. զոր վիրք մոզարհէք ասեն։


Դեւպետ

s.

Satan.

· Calfa


Դէպ, դիպի, դիպում

adj. prep. adv.

fit, proper, suitable, decent, convenient;
accident, case, incident, hazard, chance;
ի — լինել, to suit, to be proper or fit;
ի — ժամանակի, in due time;
— լինել, to chance, to happen, to fall out accidentally;
ի — գալ՝ ելանել՝ պատահել, to agree, to suit, to be convenient;
to succeed, to happen;
ի — է, it is hecoming, necessary;
— է, it is possible;
— թուիլ, to appear suitable;
եթէ — տացէ, if by chance;
— եղեւ ընձ, it has happened to me;
— եղեւ ի միում աւուրց, it happened one day;
towards, with respect to, in the place where;
to the side of;
— եւ —, very suitable;
properly;
—ու —, fixedly, attentively;
— նկատել, to look at with surprise or astonishment.

· Calfa

Etymologies (3) · Adjarian

, ի-ա հլ. «պատահմունք, դիպուած։ ՍԳր. Եւս. պտմ. Ոսկ. մ. բ. 16. Եփր. ա. տիմ. Ագաթ. Եզն. Մծբ., «յարմար, պատշաճ» ՍԳը. Ոսկ. մ. ա. 23 և Ես. Կոչ. Եզն., «դէպի, նրա կողմը» Եզն., որից՝ դէպ լինի «կպատահի» ԱԳը, ի դէպ, Ոսկ. յհ. բ. 6, ի դէպ է Գծ. ժը. 14, Եւս. քր. Ոսկ. մ. բ. 12. Եզն., ի դէպ գալ Բ. պետ. բ. 25, ի դէպ ելանել «յարմարիլ» Եզն. Սեբեր., դէպևդէպ կամ դէպուդէպ Ոսկ. յհ. ա. 24. Կոչ. 21, դէպուղիղ Գծ. ժզ. II, դիւրադէպ Փիլ., ել., ինքնադէպ Ոսկ. ես., յանկարծադէպ Ոսկ., բարեդէպ Սարգ. յկ., դիպուն «յարմար, պատշաճ» Ա. մակ. դ. 46. ժա. 37. Բուղ. Սեբեր., դիպան «դէմը, առջե-վը» Կոստ. երզն. 140, դիպան ելանել կամ առ դիպան պատահել «դէմը՝ առաջը դուրս գալ» Բուզ., ընդ դիպան «առջևի կողմը, երե-սը» (օր. արձանագրութեան) Սուտ-Սեբ. էջ 1 (ըստ ՀԱ, 1912, 347-8), դիպաւորութիւն Ոսկ. ա. տիմ., դիպիլ ՍԳր. Ոսկ. ես. Եւս. քր. և պտմ., դիպեցուցանել Եփր. օրին. և հա-մաբ. Փարպ., դիպող Առակ. ժե. 23. Դան. ժգ. 15. Եւս. քր., դիպուած Ժող. բ. 14, 15 դիպուկ «յարմար, պատեհ» Մին. համդ. 122, հանդէպ ՍԳր. Եւս. քր. Եզն., հանդիպիլ ՍԳը, հանդիպութիւն Վեցօր., անիդէպ (նորագիւտ ռառ) «անպատեհ» Լծ. պրպմ. 623 ևն։-Տա-րօրինակ մի ձև է եղջիւրահանդեալ Պղատ. օրին. 308 (այսպէս տպ. իսկ ըստ ՆՀԲ եղջիւ-րահանդիպեալ), որ թարգմանուած է բնագրի ϰερασβύλος «կարծր, անեփելի» բառից (տե՛ս բնագիրը, Platonis opera, Paris, 1883 հտ. Բ, էջ 419). յոյն բառը կազմուած է ϰέρος «եղջիւր»+ βαλλω «նետել, արձակել». ուստի հանդիպեալ կամ հանդեալ կա՛մ սխալ թարգ-մանութիւն է և կա՛մ հայերէն մի նոր բառ՝ այդ նշանակութեամբ։

Botich, ZDMG, 1850, 353 և Las. Urgesch. 929 դիպիլ = սանս. dīp։ Հիւնք. թև բառից։ Karst, Յուշարձան, 400 ասուր. tebu «յարձակող», tibū «յարձակիլ»։ Andreas, ЗAH, 8 (1908), 67 մանիք. պհլ. [hebrew word] dībag «ճակա-տագիր, բախտ» բառի հետ է կցում։ Մառ, ИАН, 1918, 343 դեմ բառից։ Պատահական նմանութիւն ունի վրաց. დმი դմի «մինչև, դեպի»։

ԳՒՌ (dialectal) Ննխ. Պլ. դէբի, Սչ. դ'է՛բի, Տփ. դի-բա, Շմ. տիբա, Ղրբ. դիբի՛, բըդի՛, Ջղ. դաբ. Ագլ. ղի՛բի, դիբինm՛, դընքըմm՛, դինքինm (եթէ այս վերջին երկուսը այստեղ են պատ-ևանում), Ալշ. դ'էմի, Մշ. դ'էմ, Երև. դբա. բո-լորն էլ նշանակում են «դէպի»։-Սրանք, ինչ-պէս և գրականի մէջ՝ դէպի կազմուած են դէպ բառից + յաջորդ գոյականի ի նախդիրը, ճիշա ինչպէս բա՛ցի (իմա՛ բաց *ի). երկու դէպ-քումն էլ նախդիրը դարձել է արմատական։ Բայական ձևով ունինք Տփ. դիփչիլ, Խրբ. դ'ի-բիլ, Ագլ. Պլ. դբիլ, Սեբ. դ'բիլ, Ախց. Կր. դ'իպչէլ, Վն. տէպնել, Ոզմ. դ'էպնիլ, Մկ. տէպնալ, Սչ. Տիգ. թըբչիլ, Ռ. թփչիլ, Զթ. դը'բչը՝լ, դիբնօլ, Պլ. դըպշիլ, Ակն. դ'իմնիլ, դ'ըմնիլ, Մշ. դ'ըբնել, Հմշ. տիբնուշ. այս բա-ռերը նշանակում են «հպուիլ, քսուիլ, վնասել, գրգռել, կռուիլ, ըմբշամարտիլ, արևը ծագիլ, ապաստանիլ և այլն»։-Կարծում եմ այստեղ են պատկանում նաև Շմ. տիվէր «զառիվեր», Տփ. դէվէր «դարիվայր», դիվիր «դարիվեր» ևն ձևերը, և ո՛չ թէ դար արմատին (տե՛ս և անդ)։

NBHL (73)

ԴԷՊ ԴԷՊՔ. σύμπτωμα casus, accidens, eventus Դիպուած, եւ դիպողութիւն. պատահումն. պատշաճողութիւն. առիթ.

ԴԷՊ, դիպի, ի դիպում. ա. προσήκων, καθήκων, εὕκαιρος, ἑπιτήδιος conveniens, idoneus, opportunus Դիպօղ. յարմար. պարտուպատշաճ.

դիմազ. ԴԷՊ ԼԻՆԻ, ԼԻՆԷՐ, ԵՂԵՒ. դիմազ. συμβαίνει contingit, accidit Դիպի. դիպուած լինի. պատահէ. անցք անցանեն. յաջողէ.

ԴԷՊ ԵՒ ԴԷՊ. մ. προσφόρως convenienter, commode Կարի ի դէպ. ճահողակի. անվրէպ.

Դէպք ինչ իցեն չլինելոյ սուրբ. (՟Ա. Թագ. ՟Ի. 25։)

Որ ինչ դէպն տացէ. (՟Ա. Մակ. ՟Ը. 30։)

Ինչ դէպք՝ որ հասանիցեն. (՟Գ. Մակ. ՟Բ. 6։)

Ո՛չ ըստ դիպի, այլ բնաւորապէս. (Փիլ. լին.։)

Ո՛չ եթէ ըստ դիպի ինչ պատճառանաց. (Եփր. ՟ա. տիմ.։)

Եգիտ իւր ժամանակ դիպի։ Զսոյն զայս արարից, եթէ եղիցի ինձ ժամանակ դիպի. յն. դէպ ժամանակ. (Եւս. պտմ. ՟Բ. 23։ եւ ՟Գ. 36։)

Ոչ ի գրոց ինչ, այլ ի հասարակաց դիպաց. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 16։)

Ի դիպաց դիպաց պատահելոց. (Ագաթ.։)

Ի դիպացն որ դիպին ի բնութեանցն։ Պատերազմացն դէպք. (Եզնիկ.։)

Եթէ դէպ տացէ։ Եթէ դէպ տուաւ։ Իրաց իրաց՝ որ դէպ տային. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։ Եփր. թագ.։ Ոսկ. յհ. ՟Բ։)

Եթէ այնպէս դէպն պահանջէ. (Սարգ. յկ. ՟Ժ՟Ա։)

Ըստ դիպաց ինչ ի ժամ դիպող ժամանեալ. (Յհ. կթ.։)

Դէպ լինի նմա մեղաց ինչ փոքրագունից. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Ա։)

Հազար եւ բիւր, դէպ եթէ գտցի ոք, ի մէջ ածցեն. (Ագաթ.։)

Ի դէպ ժամանակի. (Սղ. ՟Թ. 10։ Յոբ. ՟Ժ՟Թ. 4։)

Զննեսցէ զտեղին, եւ զժամանակ դէպ։ Դէպ անուն։ Դեղ ախտի դէպ։ Դէպ ինչ անցք բարեպաշտ օրինակաց. (Փիլ.։)

Յորժամ զդէպն ինչ խնդրիցեն, հաւանիք եւ տայք. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 23։)

Է ժամանակ ի դէպ. եւ եթէ կորուսանիցեմք զդէպ ժամանակն, ոչ եւս այլ լինի մեզ ի դէպս առաքինութեան. որպիսի ինչ, որպէս կուսանք կորուսին զժամանակն ... եւ յետոյ խնդրէին ժամանակ ի դէպ. (Ոսկ. ես.։)

Սիրել զընդդէմսն, եւ ոչ զդէպսն. (Փարպ.։)

Զդիւրակշիռ եւ զդէպ հատուցմունսն. (Լաստ. ՟Ժ՟Բ։)

Տե՛ս զդէպ յարացոյց. (Լմբ. սղ.։)

Ի դէպ ժամու բարկանալ. (Սարգ. յկ. ՟Դ։)

Ակն կալջիր դու ի դիպումն ժամանակի. (Կոչ. ՟Ե։)

Որ սկզբան ցաւոյն դէպ իցէ։ Որ մարդկութեանն է դէպ. (Եզնիկ.։ Շ. թղթ.։)

Որպէս դէպ ումեք թուիցի կոչել. (Խոր. ՟Ա. 30։)

Եւ դէ՛պ սոցա (է) որ ասէս, եթէ եկեսցէ ի վերայ նոցա օրհնութիւն բարեաց. (Համամ առակ.։)

Արդ լրուտեսքն չոքան պատմեցին որ ինչ դէպն տուաւ նոցա. (Եփր. յես. (որ մարթի բերիլ եւ ի ՟Ա նշ. գ։))

Դէ՛պ է, իբրու զի անարժանք են, զայն ինչ կարեն վճարել։ Դէ՛պ է եւ այլ եւս ունել պատճառս։ Դէպ էր թողուլ երկրագործին։ Յորմէ դէպ էր ի միտ առնուլ. (Փիլ.։)

Թէ դէպ լինի՝ ունել զարշակ. (Խոր. ՟Գ. 27։)

Առնի դէպ, թէ յանոյշ կերակրոցն առաւել զազիր լինի հոտ՝ քան ի յոռւոյ. (Մծբ. ՟Ժ՟Գ։)

Դէպ լինիցի սմա հիւանդանալ ի ճանապարհին։ Դէպ եղեւ քահանայի միոջ իջանել ընդ նոյն ճանապարհ։ Դէպ լինէր երեւել արս հեծեալս։ Դէպ եղեւ դիպել։ Դէպ եղեւ եղբարս եօթն ածել.եւ այլն։

Բազմաց արդեօք խրատ ընդունել դէպ լինէր։ Տիապէս բնաւորեցաւ դէպ լինել. եւ այլն. (Փիլ.։)

Ի ԴԷՊ. մ. Ըստ պատշաճի. արժանապէս. իրաւամբք.

Ի դէպ իսկ ապականութեանն գբոյ մատնիմ. (Նար. ՟Ժ՟Թ։)

կարծեմ թէ այսոքիկ ի դէպ անց ընդ նոսա. (Լաստ. ՟Բ։)

Ի դէպ ըստ հետեւութեան բանից նոցա բուռն հարկանէր. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 6։)

Ահա ես ցուցանեմ զսահմանս դորին, եւ զկատարածն ի դէպ. (Համամ առակ.։)

Ի դէպ խորամակ բարուցն պատասխանի առնէ. (Երզն. մտթ.։)

Ի դէպ էր ինձ անսալ ձեզ. (Գծ. ՟Ժ՟Ը. 14։)

Ի դէպ է անցանել (բանիւ), համարել (ի կարգիս). (Եւս. քր. ՟Ա։)

Ի դէպ է օգտել։ Ի դէպ (գոլ) համարեցաք։ Առաւել եւս զայս ի դէպ եւ պատշաճ համարեցաւ. (Փարպ.։)

Եւ զի՞նչ ի դէպ իցէ այս առաջնոց բանիցն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 12։)

Այս գլուխ ի դէպ է հրէից. (Նախ. երեմ.։)

Եւ ի դէպ էր ադամայ ասել, թէ մինչ առնելն կամեցար զիս, գո՞յր այլ աստուած յորժամ զհողն խնդրեցեր. (Եզնիկ.։)

Նորատունկ գոլով՝ ի դէպ էր նոցա գթելն. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Խ՟Է։)

Մանաւանդ անհաւատիցն, քան թէ մեզ ի դէպ էր ըմբռնիլ հիացմամբ. (Յհ. իմ. պաւլ.։)

Անուանելն իբրեւ զմոռացեալ ո՛չ է ի դէպ. (Խոր. ՟Ա. 3։)

Յերկոսեան իսկ ի դէպ է. (Գէ. ես.։)

Եւ եղեւ ի դէպ, ասէ, մեռանել երկոցունցն. (ՃՃ.։)

Մերթ՝ որպէս Դէ՛պ է. մարթ է.

Ի դէպ է, թէ անդ դանակք էին վասն գառին. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 31։)

Ի դէպ է, թէ բազում անգամ եւ տկարանային. (Բրսղ. մրկ.։)

Ի ԴԷՊ ԳԱԼ. եւ Ի ԴԷՊ ԵԼԱՆԵԼ. Յարմարիլ. եւ Դիպիլ. յաջողել. կատարիլ. յարմար գալ.

Եկեալ ի դէպ նոցա ճշմարիտ առակն զգօնութեան. (՟Բ. Պետ. ՟Բ. 25։)

Ասացեալ բանս ի փրկչէն՝ առ երկոսին ի դէպ գայ. (Բրսղ. մրկ.։)

Ի դէպ ելանէ նոցա աստուածական բարբառն. (Եզնիկ.։)

Ի տէր մեր յիսուս քրիստոս ի դէպ ելանեն. (Սեբեր. ՟Բ։)

Մեզ կարի քաջ ի դէպ ելանէ. (Եղիշ. ՟Ե։)

Պատահմունք ի դէպ ելանէին բէլայ բռնանալ ունել զամենայն երկիր. (Խոր. ՟Ա. 9։)

Նոյնպէս եւ յայնմ ժամանակի ելանէին իրքն ի դէպ. (Գէ. ես.։)

տր. ԴԷՊ. նխ. տր. վերջահոլ. խնդրով. Հանդէպ. դէպ ի. առ. ի կողմն.

Փախեան իւրաքանչիւր դէպ երեսաց իւրեանց. (Խոր. ՟Ա. 10։)

Յորժամ կշի՛ռ դէպ արեգական պատահիցէ. (Եզնիկ.։)

Ի միջօրէի դէպ արեգականն ընկենուլ. (Ճ. ՟Ա. (այլուր ասի, ի տապ։))

Խելացն տեղի դէպ գլխոյն է. (Փիլ. ել. ՟Բ. 224։)

Թէպէտ եւ այլոց չիցեմ առաքեալ, այլ դէպ ձեզ եմ. ըստ յն. իբր՝ իսկ, անշուշտ, քաջիկ, կամ գոնէ։

Դէպ ի մեզ դիմեալ գան. (Փարպ.։)

Իմաստասիրականին եւեթ պարապեալ բանի, եւ այնու դէպ վերոյ ամենայնց լինել մարդկան. (Պիտ.։)

Առ իւրաքանչիւր բանիցն դէպ եւ դէպ զվճիռ դատաստանին մատուցանել. (Կոչ. ՟Բ։)


Դէպուղիղ

adv.

straight, directly.

· Calfa

NBHL (5)

Դէպուղիղ գնացաք. (Գծ. ՟Ժ՟Զ. 11։)

Ողորկն՝ վասն դէպուղիղն մասնկանցն կալ. (Արիստ. որակ.։)

Օրէնսդրականն, որոյ անուն է դէպուղիղ սատակիչ. (Փիլ. ել. ՟Բ. 68։)

Ի միջօրէ կողմանէ դէպուղիղ առ երկին հայելով. (Խոր. ՟Ա. 15։)

Դէպուղիղ իմանայցեմք զմիտս գրելոցս։ Դէպուղիղ մտանել ի սկիզբն ճառիցս. (Սարգ. յկ. ՟Դ. Սարգ. ՟բ. պետ. յռջբ։)


Դէպուղղակի

cf. Դէպուղիղ.

· Calfa


Դէպ վերոյ

prep.

above, over, on.

· Calfa


Դէպք, դիպաց

adv.

s. pl. occurrence, accident, chance, event, incident, hazard, fortune, fate, conjuncture, circumstance, contingency;
season, place;
ըստ դիպաց, ի դիպաց իմն, fortuitously, by chance, incidentally, occasionally.

· Calfa


Դժկերպութիւն, ութեան

s.

ugliness.

· Calfa

NBHL (1)

Զդժկերպութիւն պաճուճանօքն ծածկել. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)


Դժոխապետ

s.

ehief or prince of hell, Satan.

· Calfa

NBHL (1)

Վշտացան դժոխք, եւ դժոխապետն։ Դժոխապետն ասէ, եւ այլն. (Ճ. ՟Գ.։)


Դժոխապէս

adv.

infernally.

· Calfa

NBHL (1)

Դժոխապէս լցեալ չարեօք. (Պիտ.։)


Դժոխատիպ

cf. Դժոխատեսիլ.

· Calfa

NBHL (1)

Առ չարսն՝ դժոխատիպս եւ սրտմտականս (ցուցանեն կերպարանս). (Շ. հրեշտ.։)


Խելապատակ, աց

s. anat. cerebellum, coats of the brains, meninges.

· Calfa

NBHL (13)

Խելապատակն, կամ խելապատակքն. քանզ այսպէս անուանեն զպարունական խելացն զպարուտակ. (Նիւս. կազմ.։)

Վերին կողմն (ուղղոյն) առ նոյն ինքն պարուտակսն, որ կան զխելապատակաւն՝ պարունակի. (Նիւս. երգ.։)

Արտօսրն հնդիպի, յորժամ խորագոյն խելապատկին՝ որ ի տրտմութենէ գոլորշիքն են, լնցուն. (Բրս. գոհ.։)

Զխելապատակն, եւ զջլուտ պարուտակսն. (Պիտ.։)

Զիմանալի խելապատակ ուղղոյն անուշացուցեալ քնով ցանկալւով. (Նար. երգ.։)

Խելապատակն զերկնի նշանակութիւն. (Մագ. ՟Ծ՟Ը։)

Բանականին կայումն է ի գլուխ, եւ ի խելապատակ, եւ յուղեղ. (Գր. հր.։)

Ջախջախեցան խելապատակք գլխոյն. (ՃՃ.։)

Զխելապատակ նորա պարսաքարիւ ջարդեալ. (Լաստ. ՟Ժ։)

Ո՛վ բաբելացի կոյր՝ ունելով խելապատակ ցնդեալ. (Արծր.։)

ամբարձեալ գոլորշի սաստիկ ի խելապատակն՝ յեղափոխէր զնա ի մտաց։ Սակս գլխոյդ քոյ ջերմութեան, եւ խելապատակիդ զովութեան. (Մագ. ՟Կ՟Ղ. ՟Ձ՟Դ։)

Իբրեւ բարձ ի ներքոյ խելապատկացն եդեալ՝ ոչ տան կործանել. (Նար. երգ.։)

μήνιγξ meninx, membrana cerebrum foris tegens ἑγκέφαλος cerebrum παρεγκεφαλίς cerebellum, pars cerebri durior et siccior. Թաղանթ կամ միզն պատօղ խելաց՝ այսինքն ուղղոյ. պարուտակ, մաշկ ուղղոյ. լայնաբար՝ Ուղեղ եւ գլուխ. ըղեղին դրսի մաշկը.


Խեճեպ

s.

egg-shell or nut-shell;
հանել ի —ոյ, to shell, to husk.

· Calfa

Etymologies (4) · Adjarian

«աատեան, կեղև» Երզն. երկն. գ. Վստկ. 21. «ձուի կեղև» Շիր. էջ 38. Տաթև ձմ. կ. հարց. 181. «ընկոյզի կեղև» Վրդն, երգ. որից խեճեպային «փայտե կեղև ունե-ցող (պտուղ)» Վստկ. 136. 152. սրա հետ նոյն է (նախաձայն խ վերածուած կ) կե-ճեպ «ձուի կեղև» Յայսմ. մրտ. 18 (Որպէս կեճեպ ձուին... զհուրն կեճեպին նման). ե-ի անևումով՝ կճեպ «պտուղի, ձուի կեղև» գւռ. րառ. արդեօք սրանց շրջեալ ձև'ն է փեճեկ, փեճոկ, փոճոկ՝ որ տե՛ս առանձին։

= Բառիս հետ յայտնապէս նոյն են վրաց եეჭბი խենբի «շագանակի կեղև, պատեան», კუჩუბო քուչուբո «կեղև, ք.և», լազ. խեճե-պա «կաղինի կամ ընկոյզի կեղև», մինգր. ნეაჭო խեպնո «ձուի կճեպ» (Бepидзe, Гpуə. глоcc. nо имеpcк. и paч'инcк. говорамъ 1912, էջ 69). բայց կարելի չէ որոշել թէ ո՛րը որից է փոխառեալ։-Աճ.

Հիւնք. կոճ բառից կոճոպել և սրանից էլ փոճոկ։ Աճառ. ՀԱ 1909, 159 խե-ճեպ-ից կճեպ, շրջմամբ փեճոկ։ be-pидзе անդ, մինգր. խեպճո=հյ. խե-հեպ։ Petersson, Ar. u. Arm. Stud. 123 յն. σχέδη «տախտակ», սանսկ. skha-date «ճեղքել» բառերի հետ հնխ. (s)khed-արմատից։

ԳՒՌ (dialectal) Գործածական է զանազան ձևերով, որոնք կարող ենք դասաւորել հետևեալ եղա-նակով.-1. խեճեպ՝ որից Մշ. խէջէբ, Զթ. խէշիբ, Ագլ. խճիպ և Հճ. ղmջեփ.-2. կճեպ սրից Ջղ. կճեպ, Երև. կճէպ, Սլմ. կիճեփ, Մրղ. կինէփ, Տփ. կճիպ, Հմշ. Ննխ. Ռ. գըջէբ, Սեբ. գջեբ, գէջէբ, Ալշ. կէջեբ. (բայական ձևով Սլմ. կիշպել, Մրղ. կիշպէլ, Հմշ. գըջ-վուշ).-3. կպէճ՝ որից Ախց. Կր. կպէճ, Տփ. կպիճ.-4. պճեկ՝ որից Շմ. պիճmգ.-5 քչև՝ որից Ղրբ. քչէվ, Ագլ. քչիվ։ Առանձին ձևեր են *քչեփ (որից Ղրբ. քչփէլ «կեղևել»), Ղրբ. խծիպ, Երև. Ղզ. խրճեպ, խոճեպ, Երև. կլճեպ։ Կան բարբառներ, որոնք միաժամա-նակ երկու ձև ունին. յատկապէս յիշենք Ագլ. խճիպ «պտուղի կեղև» և քչիվ «ծառի կեղև»։ Նկատելի է որ բառիս հոմանիշ կեղև ձևն էլ մեր արդի բարբառներում այսքան զանազան կերպարանքներ է ստացած և տարակոյս չկայ՝ որ կեղև (կլեպ) և խեճեպ իրար վրայ փոփոխակի ազդած և զանազան խաչաձևում-ներ են յառաջ բերած։ Այսպիսիների մէջ նկատելի է յատկապէս Երև. կլճեպ, որ կլեպ և կճեպ ձևերի գումարն է։-Անշուշտ այստեղ են պատկանում նաև խեճոռք Ապ. Բլ. Մշ. «ձուի կեղև» և կէջոռ Ալշ. «ձուի, ընկուզի կեղև», որոնց վերջաւորութեան ծագումը ան-յայտ է։-Վերջապէս ունինք գւռ. պեճկել, ճեպկել, փեճկել «փետել», որոնք թեռևս պճկել «կեղևել» ձևի միջոցով կապուին վե-րոյիշեալ կճեպ, փեճոկ բառերին։ (Աւելի հին է կեճեւել «փետռել» Բառ. երեմ. էջ 273)։-Հմմտ. նաև խեճէճ Երև. «ընկոյզի կամ բամբակի կեղև» (Ամատունի, Հայոց բառ ու բան, էջ 273բ)։

NBHL (4)

ռմկ. Խըճեպ, կըճեպ. Փեճեկ. կարծր կեղեւ, կամ պատեան.

Խեճեպն (ձուոյ) պապ առեալ զամենայնիւ. (Շիր.։)

Պարտէզ աշխարհ, ընկոյզ մարդ, որ պատեալ է հոգւով, եւ մարմնով որպէս խեճեպով. (Վրդն. երգ.։)

Խորան երկրորդ՝ ըզկնի սորին՝ օդոյ նըման, որ մըզնաձեւն ընդ խեճեպոյն ի կառուցման. (Երզն. ոտ. երկն.։)


*Խիպիլիկ, լկաց

s.

night-mare, incubus;
phantom;
bug-bear.

· Calfa

Etymologies (4) · Adjarian

, ի-ա հլ. «մի տեսակ գիշե-րային երևակայական ոգի, մղձաւանջ, cau-chemar» Գառն. էջ 49 (Պահպանեա՛ զիս ի ևարծեաց ցնորից... ի բռնութենէն Բելիա-րայ, ի սաստից սատանայի, ի ծանրութենէ խիպիլկաց). որ և խպլիկ Բժշ. (Վասն խպլիկ ցաւոյն. կան ոմանք որ երբ ի քուն լինին, հանց թվի թէ իրք մի ի վերան նստաւ, և թէ ճիչէ՝ ձայնն ի դուրս չգայ և խօսիլ չկարէ, և ահաւոր թվի և երկնչի.-Քապոսն. խպլիկ ցաւն է)։

= Բուն և նախնական նշանակութիւնն է «թիթեռնիկ», ինչպէս ցոյց են տալիս գա-ւառականները. այս նշանակութեամբ փոխա-ռեալ է թթր. käbälāk, թրք. kebelek, kele-bek, kepenek «թիթեռնիկ» բառից։ Հայերէ-նի մէջ երևակայական էակներից շատերի անունը ծագած է «միջատ» նշանակող բա-ռերից. հմմտ. Պլ. պուճուկ կամ ալապուճուկ <տճկ. [arabic word] böjek «միջատ» բառից, Ննխ. պողոճ <գւռ. պողոճ «միջատ» բառից, Պլ. պիւ <Ննխ. պի «մորմ» բառից, Վն. պոլօ և արջապլօ<Վն. պլօ, պոլօ «միջատ» բառից, նոյնպէս ժժմունք Խն. «երևակայական ոգի» = Երև. «միջատ»։ Այսպէս էլ «թիթեռնիկ» նշանակութիւնից ստացուած է «մղձաւանջ» նշանակութիւնը, «գուցէ նմանութիւն մը երե-վակայելով մղձաւանջին և թիթեռնիկին մէջ» (ըստ Մասեաց Աղաւնի, 1863, էջ 302)։-Աճ.

ՆՀԲ (կուռք բառի տակ) կցում է եբր. խէպլ «սնոտիք» (իմա [hebrew word] hebel «շունչ հողմոց, շունչ, ոչինչ. ոչնչու-թիւն»)։ Մառ, Վրդն. առ. I. 251 ասոր. [syriac word] xabala «վնասաբեր, բանսար-կու, սատանայ» բառից։ Սագրղեան ՀԱ 1909, 335 և Karst, Յուշարձան 404 ռումեր. gipilu «մղձաւանջ»։ Վերի ձե-ւով մեկնեց Աճառ. Հայ. գւռ. բառ. էջ 491։ Պատահական նմանութիւն ունին վրաց. ხიბლვა խիբլվա «դիւթել, կա-խարդել», ხიბლი խիբլի «կախարդանք, խորամանկութիւն»։

ԳՒՌ (dialectal) Պահուած է Ախց. Կր. խրպրլիկ, Ջղ խիպիլակ, Ալշ. խիբիլիգ, Խտջ. խիփիլիգ, Կր. խտլիկ. Զթ. Հմշ. Մշ. Ննխ. Պլ. Ռ. խը-րըլիգ, Ննխ. (գիւղերը) խըբըլիք ձևերով, նշանակութիններն էլ շատ զանազան են. այսպէս՝ Ախց. Լհ. Խր. Կղզ. Հնգ. Ննխ. Տր. «թիթեռնիկ», Ակն. Ատ. Բլ. Բղ. Խտջ. Մլթ. Մն. Մշ. Նբ. Պլ. Սվ. Վն. «մղձաւանջ և մըղ-ձաւանջի ոգին», Զթ. «պտտուող քամի, սատանի քամի, փոթորիկ», Բլ. «ճարպիկ, ևարճահասակ ու սատանայ մարղ», Վն. «մանը ու վտիտ մարդ», Սեբ. «մի տեսակ հիւանդութիւն», Արբ. Պլ. Ռ. «մանկական ձևեր ունեցող, խօսքի, գործի և վարմունքի մէջ անտեղի ու թեթևամիտ ձևեր ու շար-ծումներ անող», Խրբ. «փոփոխամիտ, ան-հանդարտ», Զթ. «չարաճճի», Կր. Ջղ. «փոք-րիկ ու սիրուն», Ննխ. «սիրուն աղջիկ», Ատ. «տիկնիկ, կուկլայ», Հմշ. «երեքնուկ խոտը»։ Այս բոլոր նշանակութիւնները ծագում են առաջինից փոխաբերաբար. հմմտ. յն. փυχή «հոգի, մեռելների ոգին, թիթեռնիկ (իբրև խորհրդանշան հոգիների անմահութեան), մի տեսակ բոյս, որ է aster tripolium L». միւս-ները խպլիկին վերագրուած յատկութիւններն ևն. բայց հմմտ. նաև թիթեռնիկ Ատն. «թև թևամիտ» (տե՛ս իմ Գւռ. բռ. էջ 491).-Բառ. երեմ. էջ 198 խպլիկ մեկնում է «ճիւաղ»։

NBHL (2)

Բառ ռմկ. խըպըլիկ. Ցնորք գիշերոյ մտածին կամ առ աչս տեսլեամբ.

Պահպանեա՛ զիս ի կարծաց ցնորից. ի սաստից սատանայի, ի ծանրութենէխիպիլկաց. (Յհ. գառն. աղ.։)


*Խծիպ

s.

quilting;
— առնել, to quilt, to stitch.

· Calfa

Etymologies (2) · Adjarian

«մի տեսակ կար՝ ոլորելով և ամփո-փելով կտորը». կենդանի է միայն գաւառա-կաններում, հնից ունինք խծպիլ «ինք իր մէջ ամփոփուիլ, պարուրիլ» Ոսկ. ես. և ճառաք. էջ 416 (մի մի անգամ)։-ՀՀԲ գրում է խձիբ. խձբել։

ԳՒՌ (dialectal) Ջղ. խըծըպել, Մկ. խծպիլ, Ագլ. խըծըպիլ, Ոզմ. խծէպ, Ալշ. Մշ. Սչ. խձիբ, խձբել, Ննխ. Պլ. Ռ. Տիգ. խձիբ, խձբէլ, Զթ խը՛ձբիլ, Մրղ. խծապ, Երև. խուծապ, Սլմ. խսպել։


*Խծպեմ, եցի

va.

to quilt, to stitch, to pink.

· Calfa

NBHL (2)

Որպէս (ծածկութիւ մարմնոյ) ամենայն կողմանց ինքն առ ինքն խծպի. (Ոսկ. ես.։) (Արմատն կայ ի ռմկ. խծիպ, որ է կար՝ ոլորելով եւ ամփոփմամբ։)

περιστέλλω obvolvo. Ոլորելով ամփոփել, պարուրել.


Խծպիմ, եցայ

vn.

to grow narrow, to shrink.

· Calfa


Խմբագրապետ, ի

s.

chief editor.

· Calfa


Խնամապետ, ի

s.

regent.

· Calfa

NBHL (1)

Ցուցանէ խնամածուս իւրոյ թագաւորութեանն ... եւ խնամապետ զպերդիկկաս. (Պտմ. աղեքս.։)


Խնամապետութիւն, ութեան

s.

regency.

· Calfa


Ծնկակապ

adj. s.

knotty, gnarled, jointed, full of knots;
garter.

· Calfa

NBHL (2)

Ծնկօք կապեալ յօդառ յօդ. կապակցեալ հանգոյց առ հանգոյց. պօղում կապած.

Ի կատարեալ հասակի (ցորենոյն) ծնկակապ կազմածոյ զօղոյն՝ կատարի հասկն նորա։ Հաստատեալ վերանայ ծընկակապ կապօքն։ Ծնկակապ կապօք հանգոյց առ հանգոյց. (Վեցօր. ՟Ե։)


Ծննդապետք

s.

ancestors, forefathers.

· Calfa


Ծնօտապարկ, ի

s.

cheek-pouch.

· Calfa


Ծոմապահ

adj.

keeping a fast, abstaining;
— լինել, to keep a fast.

· Calfa


Ծոմապահութիւն, ութեան

s.

abstinence.

· Calfa

NBHL (2)

Բազումք են պահպանութիւնք ծոմապահոց (կամ ծոմապահաց). (Մծբ. ՟Գ։)

Առաջաւոր անուանեմք զպահսն զայն, եւ բազումք ըստ նախնեացն սովորութեան ծոմապահութեամբ զաւուրսն զայնոսիկ անցուցանեն. (Շ. թղթ.։)


Ծոպ, ից, աց

s.

fringe, thrum, trimming;
tassels;
edge, border.

· Calfa

Etymologies (3) · Adjarian

, ի հլ. (յետնաբար նաև ի-ա հլ.) «զգեստի ծայրի վերջաւորները կամ փնջերը» Թուոց ժե. 38, 39, Օր. եբ. 12. գրուած է նաև ծուպ Երզն. մտթ. ծոփ Ոսկ. ա. տիմ. էջ 68. ծուփ Բառ. երեմ. էջ 151. արդի գրա-կանում ընդունուած է միայն ծոպ ձևով և նշանակում է «իբր զարդ կախուած թեյերի փունջ, տճկ. փիւսկիւլ», որից ծոպաձև ԱԲ. ծոպաւոր (նոր բառ), ծպել «ժապաւել» (ի-մա՛ ժապաւէնով կամ ծոպերով զարդարել) Բառ. երեմ. էջ 151։

ՆՀԲ զուսպ բառից՝ «որ զուսպ պահէ զծագս հանդերձից»։ Հիւնք. ծփալ բա-յիցս

ԳՒՌ (dialectal) Ագլ. Ղրբ. Գոր. Շմ. ծուպ «ծոպ» (Ղրբ. նշանակում է նաև «գուլպայի ծայրի թելը՝ որ ոտքին են կապում»), Խրբ. ձօբ «աղջկանց. ծամերը երկար ցոյց տաւու հա-մար՝ ծայրից կցած մազի հիւսք», Հմշ. ձուհք «կանանց մէջքի նախշուն գօտի»։

NBHL (6)

Ծոպս ի տտունս հանդերձից։ Ի վերայ ծոպից տտնոցն։ Ծոպս մանուածոյս արասցես ի վերայ չորեցունց տտոց հանդերձից քոց. (Թուոց. ՟Ժ՟Ե. 38։ Օր. ՟Ի՟Բ. 12։)

Ծոպքն, այս է վերջաւորն, քղանցք. (Վրդն. սղ.։)

Ծրարել ի տտան մեկնոցին, կամ ի ծոպսն պնդել. (Նչ. եզեկ.։)

Զծոպս գօտւոյն մերթ բանայցէ, եւ մերթ ծածկիցէ. (Ոսկ. ՟ա. տիմ. ՟Ը։)

Ի ծայրսն ծոպացն լիցի խանթուռս. (Մաշտ. ջահկ.։)

κράσπεδον fimbria στρεπτόν flexus, fascia, torques, funiculus. Ժապաւէն՝ որ զուսպ պահէ զծագս հանդերձից. վերջաւորք. քղանցք. ոլորք. եւ Փունջ.


Ծովապատ

cf. Ծովածիր.

· Calfa

NBHL (1)

Որ պատեալ է ծովով, որպիսի են կղզիք. Գայ պաշարէ զսեւան զծովապատն բերդ. (Կաղանկտ.։)


Ծովապետ

cf. Ծովակալ.

· Calfa

NBHL (2)

Ծովակալ. պետ եւ իշխան կամ չաստուած ծովու.

Երկիր ի ծովապետէն պիսիդովնէ. (Ճ. ՟Ա.։)


Ծուլապէս

adv.

idly, slothfully, lazily.

· Calfa

NBHL (3)

ԾՈՒԼԱՊԷՍ որ եւ ԾՈՒԼԱԲԱՐ. Ծուլութեամբ. պղեծրգաբար.

Որ ոչ յուլաբար եւ ծուլապէս բժշկել ձեռնարկեն. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

Ծուլաբար ուղեւորեալ, եւ ծուլապէս (կամ ծուլաբար) դեգերեալ. (Խոր. ՟Գ. 60։)


Ծուպ

cf. Ծոպ;
cf. Ծուփ.

· Calfa

NBHL (2)

Զոր քղանցք կոչէին, այսինքն ծուպք. (Երզն. մտթ.։)

Երկինք ամպով ծուպ ի ծուպ ծովացեալ կայր. (Եփր. թագ.։) ( տալզա տալզա, սագըմ սալագ։)


Ծպնեմ, եցի

va.

to attach, to join.

· Calfa

NBHL (2)

Ի վերայ նորա սուսեր ընդ մէջ՝ ծպտեալ առ միջովն պատենիւք հանդերձ. (՟Բ. Թագ. ՟Ի. 8։)

որպէս յն. զէ՛ւնիմի. ζεύγνυμι jungo, copulo Զուգել. զօդել. կապել սերտիւ. կպցընել, քակցընել.


Ծպտեմ, եցի

va.

to disguise, to travesty;
to dissemble, to cloak.

· Calfa

NBHL (6)

Ի վերայ նորա սուսեր ընդ մէջ՝ ծպնեալ առ միջովն պատենիւք հանդերձ. (՟Բ. Թագ. ՟Ի. 8։)

ԾՊՏԵՄ, եցի. ծպտիմ, եցայ. ն.ձ. Փոխել զկերպարանս. այլակերպել, իլ. ծածղել զանձն, եւ զիրս. թաքուցանել. ըստ ոմանց նաեւ Զսպել, իբր սաստիկ ծպնել. ամփոփել. սքօղել.

Ծպտեցաւ սաւուղ, եւ զգեցաւ այլ հանդերձս. (՟Ա. Թագ. ՟Ի՟Ը. 8։)

Բան ծպտեալ եւ ծրարեալ։ Ի ծերպ անկեանցն ծպտեալք։ Ի խորսն ծպտեալս մնացուցանել։ Վիմացն ծպտելոց. Ի պատառուած եղեգան փորուածի ծպտեալ զտառ գծի իւրոյ։ Զոմանս (ի ձկանց՝ եփելն) ծպտեալ ի մէջ դիայ (կայծականց) (Մագ.։)

Սերոբէքն ծպտեալ՝ զառաւելութիւն լուսոյ փառացն ոչ կարէին տեսանել ... Ծպտեալ իբրեւ զսերովբէքն սաւառնեա՛. (Մեկն. ղկ.։)

(լծ. թ. թէպպիլ էթմէք, օլմագ) μετασχηματίζω եւ այլն. in alium habitum muto, transformo եւ այլն. Զուգել. զօդել. կապել սերտիւ. կպցընել, քակցընել.


Ծպտիմ, եցայ

vn.

to be disguised, dissembled;
to shun, to avoid.

· Calfa


Ծպտումն, ման

s.

disguise, dissembling.

· Calfa


Կազակերպ

adj.

gasiform.

· Calfa


Կազմակերպ

s.

implement.

· Calfa

NBHL (1)

Թողին լքին զղեկս, եւ զամենայն կազմակերպս ըստ կազմածոյ չափուն իւրեանց. (Ոսկ. ապաշխ.։)


Կազմակերպեմ, եցի

va.

to project, to figure, to form, to fashion, to construct.

· Calfa

NBHL (1)

Մարմինն տէրունական կազմակերպեալ ի հոգւոյն սրբոյ։ Եւ զայն կազմակերպել կամեցաւ, թէ չէր հակառակ եւ օտար յօրինացն։ Այլով ձեւով իբր երկիւղածութեամբ զայն զնոյն կազմակերպել կամեցան. (Ոսկ. յհ.։)


Կազմակերպութիւն, ութեան

s.

form, formation, conformation, organization, construction, accomodating, setting in order.

· Calfa

NBHL (1)

Բնութեանս մերոյ կազմակերպութիւն է ի հոգւոյն սրբոյ եւ ի ջրոյ։ Տե՛ս զկազմակերպութիւնն։ Իսկ որ զկնի այնորիկ, վկայութեան էր կազմակերպութիւն. (Ոսկ. յհ.։)


Կաթնապուր, պրի

s.

rice-milk;
milk-porridge.

· Calfa


Կալանաւորակապ, աց

adj. s.

cf. Կալանաւոր;
turnkey;
lock-smith.

· Calfa

NBHL (2)

Զարուեստադէտսն, եւ զկալանաւորակապսն, եւ զմեծամեծսն։ Ազատաց, եւ արուեստագիտաց, եւ կալանաւորակապաց։ Զիշխանսն եւ զկալանաւորակապսն. (Երեմ. ՟Ի՟Դ. 1։ ՟Ի՟Թ. 2։ Բար. ՟Ա. 9։)

Բառ հոմաձայն ի հյ. որպէս եբր. մասէկկէր. որ անխտիր նշանակէ՝ Կալանաւոր կապեալ եւ փակեալ ի բանտ, կամ Բանտապետ, եւ Արուեստաւոր փականաց, դարբին. վասն որոյ ըստ ՟ա նշ. յն. դնի δεσμώτης . եւ ըստ ՟բ ի լտ. inclusor, որում առաւել ի դէպ գայ եւ մերս թարգմանութիւն։


Կալ եւ կապ

cf. Կալանք.

· Calfa


Ընդհանրապէս

adj.

universally, generally, commonly, absolutely.

· Calfa


Ընդ հուպ

cf. Հուպ.

· Calfa


Ընդունայնապարծ

adj.

vain, proud, vain-glorious.

· Calfa

NBHL (3)

Ստգտանիցեն իբրեւ թեթեւ ոք եւ ընդունայնապարծ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 19։)

Ընդունայնապարծ բռնութիւն ըմբշաց. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 1։)

κενόδοξος Սնապարծ. սնափառ. ընդունայնակարծ.


Ընդպահկեմ, եցի

va.

to abandon, to despise;
to compel to walk;
to vex, to harass.

· Calfa

NBHL (1)

Մի՛ ընդպահկեսցես զդեդեւեալն. (Նար. ՟Ձ՟Է.) որպէս թէ ընդբախել, սանձակոծելով շարժել զտկարն ի վտանգ կործանման։


Definitions containing the research պ : 10000 results

Արեգակնակ, ի, աց

s.

balcony.

· Calfa

NBHL (2)

Կա՛մ է նմանութեամբ որպէս Փոքրիկ արեգակն, լուսաւոր եւ պայծառ վայր. եւ կամ Տեղի արեւահայեաց ի բարձունս ապարանից.

Շինէ եւ ընտիր ըիտիրս եւ զբազումս ի մէջ քաղաքին ապարանս ... եւ ըստ պատեհի իւրաքանչիւր արեգակնակս. (Խոր. ՟Ա 15։)


Արեգակնակէզ

adj.

burnt by the sun, tanned.

· Calfa

NBHL (3)

Կիզանօդ տապով արեգական, կամ որպէս զարեգակն տոչորիչ.

Եւ Կիզեալ ի տապոյ արեգական. արեւակէզ.

Ի տապ խորշակի ջերմոցն արեգակնակէզ լինելով. (Ագաթ.։)


Արեգակնաճեմ

adj.

where the sun shoots or enters, bright;
solar.

· Calfa

NBHL (1)

Արեգակնաճեմ լեառն՝ սպիտակափառն ունելով գագաթն. (Խոր. ՟Ա 11։)


Արեգակնային, յնոյ, նոց, (ou նայինց ou նայից)

adj.

solar.

· Calfa

NBHL (3)

ἠλιακός solaris, ἠλιότευκτος a sole ortus Սեպհական արեգական, եւ յարեգակնէ ծագեալ.

Արեգակնային լոյս, կամ ճառագայթ, կամ տապ. (Սահմ. ՟Ը։ Պիտ.։ Տօնակ.։)

Յարեգակնայինդ ընկալեալ շարժմանէ։ Արեգակնային պարգեւութիւն. (Պիտ.։)


Արեգակնատես

adj.

where the sun shines or shoots, luminous, clear.

· Calfa

NBHL (2)

Ունօղ զտեսիլ եւ զնմանութիւն ինչ արեգական. արեգակնակերպ.

Զարեգակնատես երեսս ապարանիցս արեան հոսեալ ցուցաքծով. (Խոր. ՟Ա 25։)


Արեգակնափայլ

adj.

shining like the sun, brilliant, resplendent, clear.

· Calfa

NBHL (2)

Իբրեւ զարեգակն փայլուն կամ փայլեալ. յն. արեգակնատեսիլ կամ արեգակնակերպ.

Տեսանելով ի նմա զարեգակնափայլ պատմուճանն տեառն. (Նիւս. երգ.։)


Արեգաւէտ

adj.

bright, luminous.

· Calfa


Արեկան

s.

jaundice.

· Calfa

NBHL (1)

cf. ԱՐԱԿԱՆ, որպէս Դալուկն։


Արենաճեմ

adj.

bloody, sanguinary.

· Calfa


Առարկութիւն, ութեան

s.

objection;
proposition;
purpose.

· Calfa

NBHL (8)

Ծածկել կամեցաւ զառարկութեան զգիւտն։ Առարկութեանն իմաստութեան միտ դնելով։ Ի միում առարկութեանս այսմիկ՝ ե՛ւ փորձութիւն աշխատութեան երկոց, եւ պարտութեան վնասն կայ. (Փիլ. սամփս.։)

Առաջարկութիւն, առաջարկեալ ինչ. եւ Նախադասութիւն. բան. պատճառ առաջիկայ. ճառ.

Առանց նախադասութեանց կամ առարկութեանց թէ ասասցես. (Անյաղթ պերիարմ.։)

փոխանակ գրելոյ ըստ յն. Փոխառութիւն. իսկ ըստ հյ. ձայնին լինի որպէս Ի մէջ արկումն. կամ որպէս Պատահումն ի վերայ եկեալ.

Առարկութիւն, այսինքն արկումն ի բնութիւնս. որպէս յանօթ արկեալ իրս ինչ՝ օտար է, եւ ո՛չ յանօթոյն բնութենէ, այսպէս չարութիւն եւ այլն. (Շ. ամենայն չար.։)

Դէպք. դիպուած. արկածք. պատահար.

Եւ այս առարկութիւն չարչարանաց եւ կապանաց ընդերկարէր։ Տարերք եւս յեղափոխեցին ի մեզ զդառն առարկութիւն չարի. (Յհ. կթ.։ (որ բերի եւ ի յաջորդ նշ)։)

Եւ դարձեալ պատմի առարկութիւն կրիդմեայ եւ նեքտանեբայ. (Խոր. ՟Բ. 12։)


Առաւելաբանութիւն, ութեան

s.

cf. Աւելաբանութիւն.

· Calfa


Առաւելազանց

adj.

excessive, exaggerated.

· Calfa

NBHL (1)

Ոչ յառաւելազանցն նկրտի հրամայեցելոցն հասանել։ Զառաւելազանցս զայս չար մարդկային ազգին յոլովագունիւք հրապարակել բանիւք. (Յհ. իմ. ատ. եւ Յհ. իմ. երեւ.։)


Առաւելազանցութիւն, ութեան

s.

excess, exaggeration.

· Calfa

NBHL (1)

Առաւելազանցութիւն եւ նուազութիւն ներհական իւրոքանչիւրոց որպէս տեսանի։ Արութիւն ունի իւր ծայրս ըստ առաւելազանցութեան զյանդգնութիւն. (Անյաղթ հակակ.։)


Առաւելահրաշ

adj.

admirable, excellent, magnificent, superb.

· Calfa


Առաւելանամ, ացայ

vn.

cf. Առաւելում.

· Calfa

NBHL (1)

Առաւելանայ ամենեւին բանն՝ քան զոր ի զաւակէն դաւթի. (Պրպմ. ՟Լ՟Թ։)


Առաւելաստաց

adj.

greedy, eager;
avaricious.

· Calfa


Առաւելեմ, եցի

va.

cf. Առաւելում.

· Calfa

NBHL (1)

Առաւելեցին պատիւ եւ փառք մեր. (տպ. առաւելասցի). (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)


Առաւելում, ելի

va.

to favour, to advantage;
to increase, to augment, to enlarge, to grow, to multiply, to accumulate, to amass;
to raise, to enhance.

· Calfa

NBHL (3)

Եթէ ոչ առաւելուցու արդարութիւն ձեր աւելի քան զդպրացն։ Ոչ՝ եթէ ուտեմք, առաւելումք ինչ։ Դիտեմ նուազել, գիտեմ առաւելուլ։ Առաւելուցուք յամենայն գործս բարութեան։ Որ բազումն առ, ոչ առաւելաւ։ Եթէ ճշմարտութիւնն աստուծոյ յիմում ստութեանս առաւելաւ։ Տոհմն նորա ոչ առաւելաւ իբրեւ զորդիսն յուդայ։ Առաւելեալ եմ ուրախութեամբ։ Այլ իմ առեալ զամենայն, եւ առաւելեալ եմ. եւ այլն։

Առաւելոյր ի մարտս պատերազմացն. (Ագաթ.։)

Այնպէս առաքինի՛ արա զսա, որպէս զի առաւելու (քան) զվարդապետն. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)


Առաւելութիւն, ութեան

s.

growth, increase, addition, augmentation, redundancy, superabundance, superfluity, exuberance, diffusion, transcendency;
enhancement of price;
excess;
prerogative, distinction, superiority.

· Calfa

NBHL (6)

Առաւելութիւն շնորհաց, կամ խնդութեան, կամ գոյից։ Ձար առաւելութիւնդ ի նոցա պակասութիւնն. զի եւ նոցա առաւելութիւնն եղիցի ի ձերում պակասութեանդ. եւ այլն։

Առաւելութիւն հաւուց, կամ բերոց, բարեաց, բարերարութեան, տանջանաց, բոցոյ, երկիւղի, պարտուց, ժամանակաց. եւ այլն. (Փարպ.։ Պիտ.։ Յճխ. Եզնիկ.։ ՃՃ.։ Շ. ամենայն չար.։ Նար. եւ այլն։)

Է առաւելութիւն իմաստութեան քան անմտութեան. որպէս է առաւելութիւն լուսոյ քան զխաւարի։ Զի՞նչ առաւելութիւն է իմաստնոյն քան զանմտին։ Ոչ ըստ առաւելութեան ինչ բանից իմաստութեան։ Ոչ եթէ փառաւորի վասն առաւելութեան փառացն։ Զի առաւելութիւն զօրութեանն իցէ յաստուծոյ, եւ ոչ ի մէնջ։ Զի մի՛ առաւելութեամբ յայտնութեանցն հպարտացայց. եւ այլն։

Մինչ իսպառ լրբել՝ առաւելութիւն չարի է. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

Ի կերակրոց եւ յըմպելւոյ առաւելութենէ լինի լլկանք եւ մահ. (Յճխ. ՟Ժ՟Դ։)

Յանդուգն ըստ առաւելութեան շարժելով՝ ոչ պահէ զչափաւորութիւն. (Անյաղթ հակակ.։)


Առաւուշտ

s.

bladder.

· Calfa

NBHL (1)

Են ինչ՝ որոց առաւուշտ ոչ է, որպէս հաւուց, եւ ամենայնի՝ որ ոչ միզիցէ. (Նիւս. բն. ՟Դ։)


Առաւուր

adj.

diurnal, daily.

· Calfa

NBHL (1)

Այսպէս հանապազ զառաւուրն ի ցանկութիւն վարէ, եւ զյոյսն յապա առնէ ի մէնջ. (Սեբեր. ՟Ժ։)


Առաւօտին

adj. adv.

morning, early;
յառաւօտինսն, every morning.

· Calfa

NBHL (3)

Յառաւօտին պահուն։ Ըստ առաւօտին զոհին։ Վասն առաւօտին օգնականութեանց։ Զողջակէզս առաւօտինս։ Առիցն առաւօտնոցն։ Աստղ պայծառ առաւօտին. (Ել. ՟Ժ՟Դ. 24։ ՟Ի՟Թ. 41։ Սղ. ՟Ի՟Ա. 1։ ՟Դ. Թագ. ՟Ժ՟Զ. 35։ Անգ. ՟Բ. 15։ Յայտ. ՟Ի՟Բ. 16։)

Աղօթից պէտք են, մանաւանդ առաւօտին աղօթից, եւ ցայգութեանց. (Ոսկ. եբր. ՟Ժ՟Դ։)

Կիրակէի աւուր առաւօտինքն։ Յերեկորինս եւ յառաւօտինս (պաշտամունս). (Յհ. իմ. ատ.։)


Առաւօտու, տուց

adv.

very early in the morning.

· Calfa


Առաքեալ, ելոց

adj. s. envoy, messenger;
apostle;
emissary;
missionary.

· Calfa

NBHL (8)

ἁπόστολος. missus, legatus, nuntius, apostolus. Այն՝ որ առաքի ի պատմել զհրամանս առաքչին հրեշտակութեամբ իւիք. խրկուած.

Եւ ոչ առաքեալ մեծ քան զայն՝ որ առաքեացն զնա. (Յհ. ՟Ժ՟Գ. 16։ Որպէս եւ զքրիստոսէ՝ որ կոչեցաւն հրեշտակ մեծի խորհրդոյ, ասի.)

Նայեցարո՛ւք ընդ առաքեալն եւ ընդ քահանայապետն, եւ այլն. (Եբր. ՟Գ. 1։ Եւ վասն անդէպ պատգամաւորի ասի.)

Առաքեալ խռովարար. (Նար. ՟Ժ՟Զ։) Որպէս եւ Սուտ առաքեալք. եւ այլն։

ԱՌԱՔԵԱԼՔ կոչին սեպհականեալ անուամբ երկոտասան աշակերտք քրիստոսի, եւ լայնաբար եօթանասունքն, եւ աշակերտեալքն նոցա, կամ առ նոքօք երեւելի քարոզք բանին. որպէս եւ Լուսաւորիչն մեր, եւ նմանօղք նորա.

ստէպ ասի պարզապէս՝ վասն Պօղոսի, որպէս եւ վասն միոյ ուրուք յառաքելոց՝ ի կոչելն ի վկայութիւն, եւ այլն։

Կէս սարկաւագաց. գործ է սոցա Առաքեալ կարդալ. (Լմբ. պտրգ.։)

Սոյնպէս ասի ԱՌԱՔԵԼՈՅ կամ ԱՌԱՔԵԼՈՑ ՄԵԿՆԻՉ կամ ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ. այսինքն թղթոց նոցա։


Առաքելագործ

adj.

who does or lives after the manner of the apostles;
— մատեան, the Acts of the Apostles.

· Calfa

NBHL (2)

Առաքելագործ եպիսկոպոսաց. (Ժմ.։)

Որպէս եւ պետրոս յառաքելագործ մատենին ասէ։ Սկիզբն դնէ առաքելագործ գրոցն. (Ագաթ.։)


Առաքելախօս

adj.

that is said or spoken like an apostle.

· Calfa

NBHL (1)

Ըստ պօղոսի առաքելախօս վարդապետութեանն. (Թէոդոր. կուս.։)


Առաքելական, ի, աց

adj.

apostolic.

· Calfa

NBHL (5)

ἁποστολικός, -κή, -κόν. apostolicus, -ca, -cum. Սեպհական կամ պատշաճեալ առաքելոց. եւ որ ինչ լեալ իցէ առաքելովք.

Առաքելական եկեղեցի, աթոռ, պատիւ, սահման կամ քարոզութիւն, գլուխ, կանոն, բան, հաւատք, դաս, գւոնդ, արիւն, հարսն, բուրաստան. եւ այլն. (Ժմ.։ Շար.։ Ագաթ.։ Կոիւն։ Խոր. հռիփս.։ Յհ. կթ Նար.։ Մագ.։ Եպիփ. եւ այլն։)

Թուղթ կամ բան եւ վարդապետութիւն առաքելոց. ... եւ Առաքեալ գլխովին.

Սոյնպէս եւ յովհաննէս յառաքելականին իւրում. (Ագաթ.։)

Զմտաւ ածելով զառաքելականն։ Յառաքելական անդր դատապարտեցաք. (Կորիւն.։)


Առաքելակից, կցի, կցաց

s.

companion of the apostles, companion of mission.

· Calfa

NBHL (1)

որպէս են նոքա քաղաքացիք, նմանապէս եւ եղեն առաքելակից. (Եպիփ. ծն.։)


Առաքելանշան

adj.

who has the sign of the apostles;
who performs miracles like the apostles.

· Calfa

NBHL (3)

Որ նշանակէ՝ պատմէ զառաքելոց զգործս եւ զնշանս. եւ Որ առնէ զնշանս հանգոյն առաքելոց.

Յառաքելանշան յերկրորդ մատենին զորպիսութիւն իրացն կարգեալ. (Ագաթ.։)

Առաքելանշան քահանայքն բժշկէին զխեղեալս. (Խոր. պտմ. հռիփս.։)


Առաքելաշնորհ

adj.

who has the gifts of the apostles.

· Calfa

NBHL (2)

Առաքելաշնորհ տէր գրիգորիոս։ Առաքելաշնորհ հայրապետ. (Շար.։ ՃՃ.։)

Առաքելաշնորհ վարդապետութիւն. (Փարպ.) իմա՛ նաեւ շնորհեալ կամ աւանդեալ յառաքելոց։


Առաքելաւանդ

adj.

that is founded or transmitted by the apostles, apostolic.

· Calfa

NBHL (1)

Զոր եւ առաքելաւանդ բանիւն ուսանիմք (ի պօղոսէ). (Լմբ. հանգ.։) (Կանոն.։)


Առաքելութիւն, ութեան

s.

mission;
apostle-ship.

· Calfa

NBHL (4)

ἁποστηλή. missio, apostolatus. Առաքումն ի հրեշտակութիւն. առաքիլն դեսպանութեամբ. պատգամաւորութիւն որպիսի՛ եւ իցէ.

Մի՛տ դիր, զիա՞րդ ի դէպ ժամանակի է առաքելութիւն։ Մեծ էր ցուցումն ի նմանէ առաքելութեան. (Ոսկ. մտթ. եւ Ոսկ. յհ.։)

Գործ պաշտաման առաքելոցն քրիստոսի, եւ այլոց աշակերտաց, եւ հետեւողաց նոցա. Տե՛ս (Հռ. ՟Ա. 5։ ՟Ա. Կոր. ՟Թ. 2։ Գաղ. ՟Բ. 8։)

Է՞ր վասն զառաքելութեանն պատիւ՝ ըստ նմանութեանն պօղոսի ի կարգին ոչ դնէ. այլ զծառայն լինել յարգանօք գրէ, որ բարձր է քան զառաքելութեանն պատիւ. (Սարգ. յկ. ՟Ա։)


Առաքելուհի, հւոյ, հեաց

s.

who fills the office of anapostle.

· Calfa

NBHL (2)

Զոր (զնունէ) համարձակիմք ասել՝ առաքելուհի եղեալ։ Առաքելուհին գայիանէ։ Զմեծ առաքելուհին (հռիփսիմէ). (Խոր. ՟Բ. 83։ եւ ճառ հռիփս. եւ պտմ. հռիփս։)

Երանելին թեկղ ի պարուն կանանց առաքելուհի. (Գր. սքանչ. ի ստեփ.։ եւ ՃՃ.։) ուր վասն փոտինայ գրի Առաքեալուհի.


Առաքեմ, եցի

va.

to send, to dispatch, to expedite;
անդրէն —, to send back, to return.

· Calfa

NBHL (6)

ի ձայնէս աք. այաք. իբր յոտս հանել) ἁποστέλλω, ἑξαποστέλλω , ἑπαποστέλλω, πέμπω. mitto, dimitto. եւ այլն. Դնել զոք ի ճանապարհ. արձակել ի տեղի ուրուք. յղել զմարդիկ կամ զիրս կամ զբան կամ զգիր. ուղղել. կարգել. արկանել. ձգել. խրկել, խաւրել. որ է յղել, յուղի արկանել.

Զիա՞րդ քարոզեսցեն, եթէ ոչ առաքեսցին։ Ոչ առաքեց զիս քրիստոս մկրտել։ Առաքեմ զձեզ իբրեւ զոչխարս ի մէջ գայլոց։ Որպէս առաքեաց զիս հայր, եւ ես առաքեմ զձեզ։ Եղեւ այր մի առաքեալ յաստուծոյ. եւ այլն։

Նմանութեամբ եւ պէսպէս ոճով ասի.

Առաքել զամենայն պատահարս, կամ զմահ, զբարկութիւն, զձեռն, զնետս, եւ այլն։

Ընդ յստակութիւն ջուրցն առաքելով զիւր ճառագայթսն։ Զձայնն եւեթ բերանովքն ի դուրս առաքեն. (Յհ. իմ. ատ. եւ Յհ. իմ. պաւլ.։)

Զպտուղ ըղձից առաքել առ քեզ։ Զայս ձայն մաղթանաց յերկինս առաքել. (Նար.։)


Առաքինաբար

adv.

virtuously;
bravely, courageously.

· Calfa

NBHL (2)

εὑγενῶς, γενναίως, ἁνδρικῶς. generose, viriliter, fortiter. Առաքինի կարգօք. արիաբար. անմեղկելի սրտիւ. քաջութեամբ. անվեհեր. առաքինի կամ կտրիճ կերպով.

Ծանր վիշտ ունի զրպարտութիւն, եթէ ոչ առաքինաբար տանիցիմք. (Խոսր.։)


Առաքինագոյն

adj.

more or very virtuous;
very courageous.

· Calfa

NBHL (1)

Աւանդութիւնս իմն առաքինագոյնս այսու ձայնիւ վարդապետիմք. (Նիւս. երգ.։)


Առաքինակից

adj.

companion of virtue or bravery.

· Calfa

NBHL (1)

Ասպուրակէս է եղբայր նոցունց եւ առաքինակից. (Վրդն. պտմ.։)


Առաքինանամ, ացայ

vn.

to labour, to strive, to take pains, to have or show bravery;
tu be virtuous.

· Calfa

NBHL (4)

Առաքինի լինել. առաքինութեամբ պայծառանալ. արիանալ. զօրանալ. հանդիսանալ ի գովելի եւ ի դժուարին իրս. փայլալ. ծաղկիլ.

Վասն հայոց պատերազմին, յորում բազումք առաքինացան՝ քան թէ սակաւք։ Յորում ասպարիսի նախ ինքն առաքինացաւ. (Եղիշ. ՟Ա. ՟Ը։)

Ձրի են պարգեւք նորա, թէեւ բազումս առաքինանամք. (Խոսր.։)

Տեսանե՞ս զիա՞րդ յերկոսին կողմանս առաքինանայ աստուծոյ զօրութիւնն, ե՛ւ ի չարչարելն եւ ի կեցուցանել. Ոսկ. ես.։ Փիլիսոփայութիւնն մեր նախ զառաջինն ի մէջ բարբարոսաց առաքինացաւ. (Եւս. պտմ. ՟Դ. 24։)


Առաքինասէր

adj.

who loves virtue or bravery, virtuous.

· Calfa

NBHL (2)

Չարատեաց եւ առաքինասէր միշտ վարելով բնութեամբ։ Յայս (յոյս) իբրեւ ի կուռ ճանապարհ առաքինասէրն հասանէ հոգի. (Փիլ. ՟ժ. բան. եւ Փիլ. իմաստն.։)

Յաղագս քո առաքինասէր եւ պարկեշտ հոգւոյդ. (Փարպ.։)


Առաքինացուցանեմ, ուցի

va.

to render valiant, to inspire courage;
to render virtuous.

· Calfa

NBHL (2)

որ եւ ԱՌԱՔԻՆԵՑՈՒՑԱՆԵԼ. Առաքինի առնել. զօրացուցանել. սրտապնդել. կրթել.

Առաքինացուցանել յամենայն մարտ պատերազմաց. (Եփր. թագ.։)


Առաքինութիւն, ութեան

s.

valour, bravery;
virtue, probity;
goodness;
politics, government;
conduct, behaviour.

· Calfa

NBHL (6)

ԱՌԱՔԻՆՈՒԹԻՒՆ. ἁρετή. virtus. որ եւ ՔԱՋՈՒԹԻՒՆ ասի. որպէս Արիութիւն. արութիւն. ժրութիւն. աջողակութիւն յառաքինի գործս ըստ մարմնոյ եւ ըստ հոգւոյ. գործ արդիւնական. բարեգործութիւն. մեծագործութիւն. բարեպաշտութիւն. լաւութիւն. արարք գովելի առաջի աստուծոյ եւ մարդկան.

Զառաքինութեանն զոստս քրտամբք եւ աշխատութեամբք պղատոն ասաց բուսանիլ. (Պիտ.։)

Ըստ միոյ միոյ առաքինութեան եւ պսակքն փառաց եւ գովութեան յօրինին. (Յճխ. ՟Ժ՟Ը։)

Այլ մեր առաքինութիւն յերկինս է. (Փիլիպ. ՟Գ. 20։)

Առաքինութիւն սահմանի ասացաք գոլ զանդրադարձիլն ի սահմանելին. (Անյաղթ պորփ.։)

πολίτευμα. conversatio որպէս Քաղաքավարութիւն, իմա՛ ընտիր քաղաքականութիւն, կամ կենակցութիւն.


Առաքիչ, չի, չաց

adj.

sender.

· Calfa

NBHL (2)

Որ ոչ պատուէ զորդին, ոչ պատուէ զհայր զառաքիչն նորա. (Յհ. ՟Ե. 23։)

Տե՛ս զի՛նչ պատասխանի տաց առաքչին իմոյ. (՟Բ. Թագ. ՟Ի՟Թ. 13։)


Առաքող

cf. Առաքիչ.

· Calfa

NBHL (1)

Եւ որպէս Անձն ծագօղ կամ բղխօղ այլոյ անձին.


Առաքումն, ման

s.

mission, emission.

· Calfa

NBHL (1)

Առաքմամբ սրբոյ հոգւոյն յանապատէ կոչեցար։ Որ զառաքումն առ ի հօրէ եւ ի հոգւոյդ բանին յաշխարհ. (Շար.։)


Առբերեմ, բերի

va.

to bring, to carry;
to present, to offer.

· Calfa

NBHL (3)

Զիա՞րդ զնորայն երախտեաց եւ զբարեաց առբերեալ պատմեցից. (Մագ. ՟Ժ՟Դ։)

Զպսակս անապականս առբերելով ի հօրէ լուսոյ. (Շար.։)

Առբերելով քեզ պատարագ. (Շար.։)


Առգին

s.

pattern, sample, specimen.

· Calfa

NBHL (2)

Նպաստ եւ սատար գնելոյ. միջնորդ եւ առիթ կամ օրինակ գնելոյ զվաճառս.

Որպէս որք վաճառ առնիցեն, զառգինն ի միջի դնեն, նոյնպէս եւ աստուած առաջի քո եդ զաշխարհս, զի յերեւելեացս գնեսցես զհաւատսն ի նա. (Ոսկ. ես.։)


Առգնող

adj.

broker, agent.

· Calfa

NBHL (1)

ἕμπορος mercator Առօղ եւ գնօղ զվաճառս. վաճառական. ասի եւ ԱՌԻԹ, իբր առիչ. (գուցէ նաեւ որպէս Միջնորդ՝ ըստ հյ. առման)


Առեղծանեմ, ծի

va.

to undo;
to untie, to dissolve, to ruin;
to explain an enigma.

· Calfa

NBHL (4)

Առեղծանելեաց (այսինքն լուծանողաց) առասպելին. (անդ. 19։)

Մերթ պարզապէս Եղծանել. աւերել. քակել.

Առեղծանել փութայր զկապ միաբանութեան սիրոյ նոցա. (Յհ. կթ.։)

Ո՞ր միտք բաւական իցեն զբազահունչ հերձուածողաց առասպելս առեղծանել. (Սեբեր. ՟Թ։)


Առեղծուած, ոց

s.

dissolution;
explication;
enigma, proverb;
— **** ***, to propose an enigma or charade, to tell a parable, to proverb.

· Calfa

NBHL (2)

λῆμμα. lemma. Առակ, առած. հանելուկք. առասպել. մտացածին բան.

պարզապէս Եղծումն. եւ Դիւրեղծական ինչ.


Առեւանգ, աց

s.

rape, abduction;
— առնել, cf. Առեւանգեմ.

· Calfa

NBHL (2)

Եթէ ոք առեւանկ արասցէ, պսակն անվաւեր լիցի։ Կատաղի աղտեղութիւն, զոր առեւանկն ասեն։ Վասն առեւանկի. (Կանոն.։)

Մի՛ եւ այնոցիկ՝ որ առեւանգս ասին, դնիցէք պսակս. (Շ. ընդհանր.։)