Your research : 1014 Results for ս

Entries' title containing ս : 8243 Results

Սպառնումն (ման)

s.

threat, threatening tone.


Սպառուած (ի, ոյ)

s.

end, term, extremity;
summit, top.


Սպառումն (ման)

s.

exhaustion, consumption, consummation, destruction, loss;
cessation, termination, term.


Սպառսպուռ (ի սպառսպուռ)

adj. adv.

total, entire, complete, extreme;
extremely, to the last extremity, utterly, entirely, totally.


Սպասալար

s.

general of the army;
— գունդ, picked cavalry.

• (ի-ա հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց առանց վկայութեան) «զօրապետ» Յհ. կթ. Յիշատ. որից սպասալարութիւն Յիշատ. աս-ւում է նաև ասպասալար, վրիպակով՝ սա-պասալար Ուռհ. (ստէպ). հայկական բար-դութեամբ կազմուած՝ սպայասալար Լմբ. առ լև։

• =Սասան. պհլ. [other alphabet] spāh «զօրք, բա-նակ»+ [syriac word] sālār «սալար, զօրագլուխ», պազ. spahsālār, պրս. [arabic word] sipāhsa-lār «զօրագլուխ» (որ և sipahsālār), իրանե-ան հին ձևից էլ վրաց. სბარხალარი սպարսա-լարի «զօրապետ»։-Հիւբշ. 239։

• Աւգերեան, Լիակ. վրք. սրբոց, ը. էջ 39 սպայ+ պրս. salār բառերից։ Ուղիղ է մեկնում ՆՀԲ։ Dulaurier JAs. I8. 291 դնում է ասպ բառից, իսկ արաբ. is-fahsalār տառադարձուած է հայերէնից։


Սպասալարութիւն (ութեան)

s.

generalship.


Սպասակալ

adj.

waiting, attending.


Սպասակալութիւն (ութեան)

s.

service.


Սպասակից

cf. Պաշտօնակից.


Սպասահարկեմ (եցի)

va.

to serve.


Սպասահարկութիւն (ութեան)

s.

service, office, function;
administration;
վարժել ի —, to inure or accustom to service.


Սպասառաք լինիմ

sv.

to be sent to service.


Սպասառու

adj.

served, honoured, respected.


Սպասատարութիւն (ութեան)

s.

cf. Սպասահարկութիւն.


Սպասատուն

s.

cf. Սարկաւագանոց;
cupboard for gold and silver plate.


Սպասարար (աց)

adj. s.

serving, providing, purveying;
functionary.


Սպասաւոր (աց)

s.

attendant, servant, valet, domestic, waiter;
lictor, usher;
cf. Գործակալ.


Սպասաւորակ

cf. Սպասակալ.


Սպասաւորական (ի, աց)

adj. s.

belonging to servants or to service, servile;
servant.


Սպասաւորակից

cf. Պաշտօնակից.


Սպասաւորեմ (եցի)

vn.

to serve, to wait on, to assist;
to administer, to bestow, to confer;
— փառաց ուրուք, to serve to a person's glory;
— հրամանի, to fulfil, accomplish or execute an order or command.


Սպասաւորիմ

vn.

to be served.


Սպասաւորութիւն (ութեան)

s.

service, office, ministry;
administration, dispensation;
— հարկանել, մատուցանել, կատարել, լնուլ, to serve, to be a servant, to do service to, to attend, to wait upon.


Սպասաւորուհի

s.

maid-servant, maid.


Սպասեակ (եկաց)

s.

cf. Սպասաւոր;
guardian;
assistant, helper, sick woman's nurse.


Սպասեմ (եցի)

vn.

to hope for, to expect, to wait for, to look for, to look forward to;
to observe, to watch, to spy;
to serve;
to be reserved for.


Սպասեփ

cf. Խոհակեր.


Սպասիկ (սկաց)

s.

servant.


Սպասիչ (չի, չաց)

adj.

waiting for.


Սպասկապետութիւն (ութեան)

s.

intendancy;
սպասկապետութեան իշխան, High Steward.


Սպասումն (ման)

s.

waiting, expectation, expectance, hope.


Սպատաղանք (նաց)

s.

softness, luxury.

• «փափկութիւն, բարեկեցու-թիւն». մէկ անգամ ունի Կիւրղ. ել. «Որ յեր-կուց նիւթոց իցէ, սպատաղանաց հանդերձ իցէ»։


Սպարակ

s. bot.

s. bot. fustic, Indian saffron.

• «դեղին կամ ծիրանի ներկ տւող ծառ է. arbor flava (ՆՀԲ), curcuma (ՀԲուս. § 2817), rhus cotinus L (Տիրացուեան, Contributo § 306), ֆրանս. fustet (Քաջունի, Գ. 222)» Բժշ. գրուած նաև սպորակ, զա-պարակ, զաբարակ (ՀԲուս. § 690)։

• = Պրս. ❇ ︎ asparak կամ isparak «դե-ղին կոճ»։-Հիւբշ. 277։


Սպարակիր

cf. Ասպարակիր.


Սպարապետ (աց)

s.

generalissimo, general in chief.

• , ի-ա հլ. «զօրագլուխ, զօրա-պետ» ՍԳր. Ագաթ. Եղիշ. որից սպարապե-տութիւն Ագաթ. սպարապետական Յհ. կթ. նոյն է նաև ասպարապետ Մծբ. Փարպ. որից ասպարապետութիւն Բուզ. իսկ հայկական բարդութեամբ է սպայապետ Կորիւն։

• = Հպրս. *spāδapati-, պհլ. [other alphabet] ︎ spāhpat, պրս. [arabic word] sipahbaδ, ︎ sipāhbaδ «սպարապետ», կազմուած spāh «բանակ»+pat «պետ» բառերից։ Արշակու-նեան շրջանին բառս տուել է հյ. սպարա-պետ, իսկ աւելի նոր սասանեան շրջանին՝ երկրորդ անգամ փոխ առնուելով՝ եղել է ասպահապետ։-Հիւբշ. 240։

• ՀՀԲ ասպար բառից։ Ինճիճ. Հնախ. Բ. 275 պրս. սիփահի բառից։ ՆՀԲ իբր սպայապետ և պրս. սիբէհպէտ։ Dulau-rier JAs. 18, 291 և Էմին, Ист. Bap-данa 90, Ист. Aсохика 254 ասպ «ձի» բառից։ Lag. Ges. Abhnd. 186 հպրս. *asabārapati և պրս. suwārbaδ «պետ հեծեալազօրաց»։ Վերի ձևով ուղիղ են մեկնում Müller SWAW 88 (թ. 1877) էջ 15, Հիւբշ. ZDMG 36 (1882), 133 և Պատկ. Maтep. II. 18։ Հիւնք. ասպար բառից։

• ՓՈԽ.-Առաթանգեղոսի թարգմանութեամբ հայերէնից յունարէն և յունարէնից արաբե-րէն է տառադարձուած բառը, [arabic word] ❇as-barābātas «սպարապետ» ձևով (Մառ ЗВO 16, 201)։


Սպարափակ

cf. Վահանափակ.


Սպեղանեմ (եցի)

va.

to plaster, to poultice, to put on or apply a plaster, to cure, to dress a wound, to bind up.


Սպեղանի (նւոյ, նեաց)

s.

plaster, poultice, salve, unguent, ointment, pomatum;
diachylum, cerate, cataplasm;
ս ի վերայ դնել, cf. Սպեղանեմ.

• (-նւոյ,-նեաց) «վէրքի օծանե-լիր, մահլամ» Իմ. ժզ. 12. Ես. ա. 6. որից ոտեղանել Մարաթ. Վրդ. առկ. 32. սպեղա-նող Յայսմ. սեպ. 4. գրուած սպաղանի Վրդ. առկ. 32։ Սրանից էսպեղանապատ «սպեղա-նի քսող» (նորագիւտ բառ). Սպեղանապատ թաթդ կիսամահին. Վրդ. անեց. 22։

• = Յն. φπλήνιον «վիրակապ» կամ սրանից փոխառեալ ասոր. [syriac word] esplenyā «սպեղանի» բառից։ Ձևի կողմից երկուսն էլ մի քիչ տարբերւում են հայերէնից, բայց նշանակութեան կողմից համաձայն է ասո-րին։-Հիւբշ. 381։

• ՆՀԲ վրաց. սալբունի։ Böttich Rn-dimenta 33 դնում է ասորուց։ Հիւբշ. Ուս. փոխառ. բառից, թրգմ. Տաշեան, էջ 42 դնում է ասոր. բառերի շարքը՝ կասկած յայտնելով թէ հայը յոյնի՞ց թէ ասորուց է փոխառեալ. իսկ Arm Gram. 381 առանց տարակոյսի յոյնից է դնում։ Հիւնք. յն. σπίλας «սպի» բա-ռից՝ հյ. -անի մասնիկով։


Սպետափառ

adj.

noble, chivalrous, gallant.


Սպեւուտ

adj.

covered with honourable scars.


Սպէտ

s.

cf. Սապատ.


Սպի (սպւոյ, սպեաց)

s. fig.

cicatrix, scar, seam, mark;
stain, spot, stigma;
— կեղեքածի, scratch;
ածել զ—ս ի բժշկութիւն, to heal up, to cicatrize, to close.

• (սպւյ, սպեաց) «վէրքի տեղը՝ նը-շանը» ՍԳր. Ոսկ. Եբր. Եւս. պտմ. Կոչ. 415. որից սպիանալ Եփր. համաբ. Անյ. բրձր. սպի, սպիացուցանել Ոսկ. ղկ. սպևուտ Պիտ ըստ Լեհ.։ .....-.. ︎ ︎

• ՆՀԲ լծ. յն. σπίλος «սպի»։ Müller, Kuhns u. Schl. Btrg. 5, 140 զնդ. *spaya ձևից, իբր spā «վայր ձգել» արմատից= հյ. սպանանել։ Հիւնք. ըստ ՆՀԲ։ Թիրեաքեան, Բզմ. 1913, 339 բիծ, պիս(ակ), փիծ, պիղծ բառերի հետ կը. ցում է թրք. փիս «աղտոտ» ձևին։

• ԳՒՌ.-Ալշ. Մշ. սրբա «վէրքի նշան»։

• ՓՈԽ.-Կեսարիոյ թուրքերը ունին esbe čəqarasən «էսպէ՛ հանես» անէծքի ձևը. Տ. Վ. Պալեան, Բիւր. 1898, 712 esbe բառը կցում է հյ. ասփուռ բառի հետ, որ ծանօթ չէ և թրք. ձևին էլ նման չէ։ Արդեօք ուզում է ասել սպի՞։


Սպիանամ (ացայ)

vn.

to skin over, to become cicatrized, healed, whole.


Սպիացուցանեմ (ուցի)

va.

to leave a scar on, to scar;
to stain, to spot.


Սպինք

s.

sphinx.


Սպիտ

s. chem.

s. chem. albumen.


Սպիտակագիր (գրոյ)

s.

white writing;
white chalk.


Սպիտակագոյն

adj.

white, white-coloured, whitish.


Սպիտակադեղ (ոյ)

s.

flake white.


Սպիտակազգեաց (եցից)

cf. Սպիտակազգեստ.


Definitions containing the research ս : 2879 Results