Your research : 163 Results for տ

Entries' title containing տ : 10000 Results

Մատռուակութիւն, ութեան

s.

cup-bearer's charge or office.


Մատրանապետ, աց

s.

chaplain.


Մատրանապետութիւն, ութեան

s.

chaplainship.


Մատք, տոց

s.

temptation, impurity.

տե՛ս Մատ։


Մարաջախտ, ի

s.

marshal.

• «իշխան զօրավար» Լմբ. առ Լև. տպ. Վենետ. 1865, էջ 240. Պտմ. կիլ. 210. Անսիզք 3. գրուած մարաջախ Սմբ. պտմ. 112. գործածական դարձաւ նոր գրա-կանում՝ իբր ֆրանս. marêchal։

• = ՀՖղանս. *mareschalt բառից փոխա-ռեալ է Ռուբինեանց ժամանակ. այս բառը իր հերթին փոխառել է հգերմ. marahscale «ձիապան» բառից, որ կազմուած է հբգ. marah. «ձի» (հմմտ. իռլ. marc, կիմր. march, անգսք. mearh, նբգ. Mähre, հիսլ. marr «ձի») և հբգ. scale (>նբգ. schalk) «ծառայ» բառերից. գերմանականից են փոխ առնուած նաև հիտալ. marescaldo, հֆրանս. mareschalc, իտալ. maresciallo, ֆրանս maréchal. որից յետ դառնալով՝ գերմ. Mar-scball (Pokorny 2, 235, Kluge 320)։ Նախ-կին հասարակ ձիապանի նշանակութիւնը հետզհետէ բարձրանալով՝ դարձել է «զօրա-վար». այսպէս ֆրանս. marêchal de Fran-ce՝ զօրավարներից բարձր մի աստիճան է, որ 1870 թուին վերացուեց, բայց 1916 թ. նո-րից վերահաստատուեց։-Հիւբշ. 390։

• Ուղիղ մեկնեց նախ ՆՀԲ. նոյնը յե-տռւ Peterm. ZDMG 15 (1861), էջ 403։


Մարաստան, ի

s.

Media.


Մարգագետին, տնոյ

s. geol.

mossy ground, turf, grass, pasture, herbage, meadow, mead;
marl.


Մարգարէագէտ

adj.

skilled in the prophecies.


Մարգարէակոտոր

adj.

massacring prophets.


Մարգարէահանգէտ

adj.

like a prophet.


Մարգարէապետ, աց

s. fig.

chief of the prophets (Moses);
our Lord J.-C.


Մարգարէատառ պատգամք

sn.

Scripture, the prophets.


Մարգարիտ, րտոյ, րտի, րտաց

s. bot. chem.

margaret, pearl;
daisy;
margarine;
շարք —րտաց, string of pearls;
pearl necklace;
ծածկեալ —րտօք, pied with daisies;
մի՛ արկանէք զ—ս առաջի խոզաց, don't cast pearls to swine;
cf. Ընդելուզանեմ.

• , ո հլ. (կայ նաև ի-ա հլ.) «մարգարիտ» ՍԳր. Փարպ. որից մարգար-տեայ Ոսկ. եբր. մարգարտազարդ Բուզ. մարգարտատող Յհ. կթ. մարգարտահուռն Վրք. հց. ոսկեմարգարտեայ Կաղանկտ. մարգարտանման (նոր բառ). ամենահին վը-կայութիւնը տալիս է Խոր. վիպասանական մի երկտողի մէջ.

Տեղ ոսկի տեղայր ի փեսայութեանն Արտաշիսի, Տեղայր մարգարիտ ի հարսնութեան Սաթինկանն. (Խոր. Բ. ծ.)։

• = Լտ. margarita բառից, որ փոխառեալ է ինքն էլ յն. μαργαρίτης հոմանիշից. (աս-ւում է նաև μάργαρον, μαργαρίς, μάργαρος) սրանց հետ նոյն են պրս. [arabic word] mar-vārīd, murvārīd, ասոր. [syriac word] mar-gānīϑā, գոթ. marikreitus ևն. բոլորի սկիզ-բը համարւում է սանս. [other alphabet] manǰarə «ծաղիկների փունջ, ծաղկի կոկոն, մարգա-րիտ» (Boisacq 610)։ Հայերէն բառը առ-հասարակ դնում են յունարէնից. բայց ո-ռովհետև նա աւանդուած է այնքան հին ժա-մանակից, երբ դեռ յունարէն փոխառութիւն-ներ չէին կարող լինել հայերէնում, ուստի աւելի յարմար եմ կարծում դնել հռովմէա-կան փոխառութիւն, քանի որ լտ. margari-ta, margaritum ձևերը դեռ Կիկերոնի և Տա-կիտոսի ժամանակից գործածական են։-Աճ.

• ԳՒՌ.-Սչ. մարգ'արիդ, Ջղ. մարգ'արիթ. Երև. Շմ. մարքարիդ, Ալշ. Մշ. Սեբ. մարգ'-րիդ, Ախց. Կր. Մրղ. Սլմ. մարքըրիտ. Տփ. մարքրիտ (2 վանկով, առանց միջաձայն ը-ի), Ակն. Խրբ. Պլ. Ռ. Ննխ. մարքըրիդ, Ասլ. մարքըրիդ, մարքըրի*, Վն. մարկ'ըրիտ, Մկ. մmրկ'ըրիտ, Ագլ. մըրգ'mրիթ, Տիգ. մmրքրիդ, Ոզմ. մարկ'ըրէտ, Հճ. Մայգ'ա-յիդ (այս վերջինը միայն իբր յատուկ անուն գործածուած)։

• ՓՈԽ.-Justi, Dict. Kurde, էջ 404 (տե՛ս և իր Kurd. Gram. 95) հայերէնից է դնում քրդ. [arabic word] magrit «մարզարիտ», որ ան-ռուշտ ծագած է գւռ. մարգրիտ ձևից՝ ր-ի անկումով։ Բնիկ քրդ. ձևերն են mirari, mrá-ri. mervar։ Հայերէնից են թերևս նաև վրաց. მარვარიტი մարգարիտի, მარგალიჯი մար-գալիտի, թուշ. მარგალიჯ մարգալիտ, ավար. margal, բոլորն էլ նոյն նշանակութեամու


Մարգարտագեղ

adj.

beautiful as a pearl.


Մարգարտագոյն

adj.

pearl-coloured.


Մարգարտազարդ

adj.

adorned with pearls, pearled.


Մարգարտախուռն

adj.

full of pearls, pearly;
— դաշտ, plain sprinkled with daisies.


Մարգարտածին

adj.

bearing or producing pearls.


Մարգարտահատ

s.

grain of pearl;
— ատամունք, pearly teeth.


Մարգարտահիւս

cf. Մարգարտաշար.


Մարգարտայեռ

cf. Մարգարտաշար.


Մարգարտաշար

adj.

strung with pearls.


Մարգարտատեսիլ

adj.

like a pearl.


Մարգարտափայլ

adj.

bright as a pearl.


Մարգարտեայ

adj.

of pearls, pearly.


Մարգարտերանգ

adj.

pearl-coloured.


Մարգարտօրէն

adv.

like a pearl.


Մարգարօտ, ից

adj.

feeding in meadows.


Մարդազգեստ

adj.

clothed in human nature, incarnate, become man, made flesh.


Մարդախիտ

adj.

densely inhabited, crowded with inhabitants;
cf. Մարդալից.


Մարդակոյտ բաղմութիւն

sn.

train or suite of domestics, numerous equipage;
assembly of men, multitude of people, crowd, a crew of men.


Մարդակոտոր

adj.

murderous, exterminating;
— առնել, to kill, to put to the sword.


Մարդահոյլ հօտ

sn.

multitude, crowd.


Մարդամարտ

adj.

making war on man;
hostile to mankind.


Մարդամօտ

adj.

near the habitation of men;
ի —ի կեալ, to inhabit -.


Մարդաշատ

adj.

well peopled, full of inhabitants, populous.


Մարդաշատութիւն, ութեան

s.

great multitude, dense population.


Մարդապաշտ, ից

s. fig.

anthropolatra;
flatterer, fawner, adulator.


Մարդապաշտութիւն, ութեան

s. fig.

anthropolatry;
fulsome flattery, adulation.


Մարդապատկեր

adj. s.

man-shaped, having the human form or figure;
human image.


Մարդաստան, աց

s.

place of reunion.


Մարդատեաց, եցաց, ցից

adj. s.

hating mankind, misanthropic;
misanthrope, man-hater.


Մարդատեսակ

adj.

cf. Մարդակերպ.


Մարդատեսիլ

adj.

cf. Մարդակերպ.


Մարդատեցիկ

adj.

cf. Մարդատեաց.


Մարդատեցութիւն, ութեան

s.

misanthropy, hatred of mankind.


Մարդատունկ, տնկոց

s. adj.

human race, human creature, man;
human, rational;
— բուրաստան, garden planted by man.


Մարդընտել

adj.

familiar, tame, docile.


Մարդպետ, աց

s.

chief guardian of the harem, chief of the eunuchs, kislar agasi.

• «ներքինապետ Հայոց արքուն-եաց» Բուզ. Դ. 55. որից մարդպետական, մարդպետութիւն Բուզ. Գ. 18, Դ. 4։

• = Կառմուած է մարդ+պետ բառերից. այս մարդ բառով պէտք է հասկանալ իրանական մի առանձին ցեղ, որ Պարսկաստանից Հա-յաստան անցնելով, պարապում էր աւազա-կութեամբ։ Մարդերը յիշուած են Քսենոփո-նի ժամանակից, աւելի յետոյ Տիգրանի ժա-մանակ՝ իբրև առանձին կռւող ցեղ։ Յոյն և լատին պատմագիրները (Ստրաբոն, Պլու-տարքոս, Քսենոփոն, Տակիտոս) կոչում են սրանց Κάρδοι, *Ἀμορδοι, Mardi. Հայոց մէջ սրանց բնակած գաւառը կոչուեց Մար-դաստան, ժողովուրդը Մարդացիք, իսկ ի-րենց գլխաւորը (որ է Մարդոց ցեղապետը) անցնելով պալատական ներքինապետու-թեան պաշտօնին, մարդպետ բառն էլ դար-ձաւ հոմանիշ «ներքինապետ» բառին։

• Այս մեկնութիւնը տուաւ Ադոնց, Aрм. Юстин. 417։


Մարդպետութիւն, ութեան

s.

dignity, office or post of kislar-agasi.


Definitions containing the research տ : 4914 Results