Your research : 114 Results for ամ

Entries' title containing ամ : 4012 Results

Ստամոքացաւ, ի

adj. s.

having a pain in the stomach;
stomach-ache.


Ստանամ, ացայ

vn.

to acquire, to gain, to obtain, to get;
to have, to possess, to hold;
to purchase, to buy;
to create;
վերստին —, to regain, to re-acquire, to recover;
փառս —, to achieve glory.


Ստեղանամ, ացայ

vn.

to collocate or settle oneself.


Ստերջանամ, ացայ

vn.

cf. Ստերջիմ.


Ստնգամ

vn.

to be taken with a spasm.


Չորեքանկիւնենամ

vn.

to be quadrangular.


Չորեքդրամեան

s.

tetradrachma.


Չորեքժամանակեան

adj.

having four seasons, four-seasoned (year).


Չորեքժամեան

adj.

of four hours.


Չորսամսեան

adj.

of four months.


Չուանաման, աց

adj. s.

cord-twisting;
rope-maker.


Չոքոլատաման, ի

s.

chocolate-pot.


Չպիտոյանամ

vn.

not to need.


Չքանամ, ացայ

vn.

to come to nothing;
to be annihilated, to perish, to vanish, to disappear.


Պալարանամ, ացայ

vn.

to draw to a head, to gather, to suppurate, to form an abscess.


Պակասամիտ

adj.

narrow-minded, crack-brained, senseless, insensate, foolish, stolid, silly.


Պակասամտութիւն, ութեան

s.

narrow-mindedness, silliness, simplicity, foolishness.


Պակասամօրու

adj.

scant-bearded.


Պահպանանամ, ացայ

vn.

to be guarded, kept, protected;
to beware, to take care or heed, to forbear.


Պաղանամ, ացայ

vn.

cf. Պաղիմ.


Պաճարամիտ

adj.

block-headed, stupid, silly, stolid, foolish.


Պայծառանամ, ացայ

vn. fig.

to brighten, to become clear;
to shine, to glitter, to sparkle, to be resplendent;
to shine, to render oneself illustrious, to flourish, to signalize or distinguish oneself, to be remarked, to become a person of note.


Պայմանաժամ, ու

s.

delay.


Պանդխտանամ, ացայ

vn.

cf. Պանդխտիմ.


Պանծամ, ացի

vn.

cf. Պարծիմ.


Պանծանամ, ացայ

vn.

cf. Պարծիմ.


Պանրանամ

vn.

to curdle, to coagulate as cheese.


Պաշտօնամատոյց լինիմ

vn.

to worship, to adore.


Սանամայր, մօր

s.

godmother.


Սանդարամետ, ից, աց

cf. Սանդարամետք;
cf. Սանդարամետային.

• , ի-ա հլ. (յետնաբար նաև ի հլ.) «երկրի խորագոյն անդունդները, ստորերկրեայ վիհ» Եզեկ. լա. 16. Ագաթ. Վեցօր. էջ 14, 16. Կոչ. Եփր. թգ. 384. «դը-ժոխքի իշխանը, սադայէլ» Յհ. կթ. Շնորհ. Շար. որից սանդարամետական «ստորեր-ևոեայք, անդնդային ոգիներ, մեռելները» Փիլիպ. բ. 10. Ադաթ. Մծբ. սանոարամե-տային Պտմ. աղէքս. Կեչառ. աղէքս. սան-դարամետապետ «դժոխքի իշխանը» Կոչ. 97, խոր. (կամ կրճատ՝ սանդարապետ Կոչ. այլ ձ.), սանդարապետական Եփր. փիլիպ. 158. Նոյն է և բառիս աւելի հին ձևն է ներկա-յացնում սպանդարամետ «Դիոնիսոս կամ Բաքոս դիք շուայտութեան» Բ. մկ. զ. 7. Ար-ծր. ա. 3 (Երկիր պանդոկի՝ ապանդարամետ աստուած է), որից սպանդարամետական «բաքոսական» Բ. մկ. զ. 7։-Ալիշան, Հին հաւ. էջ 311 արմատը դնում է *սանդար(ք) «խոր վիհ, անդունդ, դժոխք», որ իբրև գո-յութիւն ունեցող բառ կրկնում է Տիրոյեան, Հանրագր. էջ 586 սանդարք «դժոխք» (ջըն-ջելի)։

• = Պհլ. spandāramat կամ կրճատ [other alphabet] [arabic word] spandarmat «Երկրի դիք», փարսի bīm sipendārmed «հող, երկիր», պրս. ❇ sipandārmad ևամ si-pandārmud «Երկիր. 2. է անուն հրեշտակի միոջ, որ վերակացու է երկրի և ծառոց և անտառաց». (գործածւում է ծաև իբրև յա-տուկ անուն և սրանից են տառադարձուած ա-րամ. lspandarmē̄δ, արաբ. [arabic word] lsfan-dārmad)։ Զնդ. ❇ ❇ ︎ spənta. ārmaiti-բառն է, որ կազմուած է spənta-«սուրբ» (=ռուս. cвятьи «սուրբ» բառն է) և armaiti «իմաստութիւն» բա-ռերից. սրանով նշանակւում էր զրադաշ-տական կրօնի մէջ շատ յարգուած մի ոգի, Երկրի Ոգին, որ Արամազդի աղջիկը կամ հարսն էր և որի պահպանութեան տակ էր ռտնւում Երկիրը։ Դարձել է նաև ամսանուն, իբր համապատասխան յունիսի, որից փո-խառեալ է ասոր. [syriac word] spandarmad նոյն նշ.-Հիւբշ.։

• ՀՀԲ սպանդարամետ դնում է սպանդ ռառից։ ՆՀԲ սանդարամետ ի բառիցս սան կամ սանդ, դար, մէտ։ Lag. Ur-gesch. 1041 հյ. սպանդարամետ մեկ-նում է վերի ձևով, առանց յիշելու սան-դարամետ բառը։ Նոյնը նաև Muller SWAW 42, 254, որից Justi, Zendsp 5-Lag Ges. Abhd. 265, 293, Beitr. bktr. Lex. 45 աւելացնում է նաև սան-դարամետ։ Բառիս վրայ ընդարձակ խօ-ռում է Էմին, Հայ հեթ. կրօնը (թրգմ. Յոյս 1875, 290) և Ист. Aсохика 280, որ ընդունում է թէ մեր բառը Դ-Ե դա-րուն փոխառեալ է պրս. սաբենտամադ կամ էսբէնտարմադ «աշխարհի ոռե» ձևից։ Թէև Պարսից և հեթանոս Հայոց մէջ գործածւում էր նշանակելու համար աշխարհիս մաքուր և հնազանդ ոգին, բայց քրիստոնեայ հայոց մէջ բոլորո-վին հակառակ նշանակութիւն ստացաւ. այն է «դժոխային անդնդոց թագաւո-րութեան չար ոգին»։ Նոյն նիւթի վրայ տե՛ս նաև Կոստանեան, Հայ հեթ. կրօ-նը, էջմիածին, էջ 28-31։ Հիւնք. և Թի-րեաքեան, Պատկեր աշխ. գրակ. 208 ըստ Էմինի։ Հիւբշ. էջ 73-74 Սպան-դարամետ (իբր յատուկ անուն) մեկ-նում է վերի ձևով, բայց չի ընդունում սանդարամետ բառը՝ ձևի և նշանակու-թեան տարբերութեան պատճառով։ Աւե-լի յետոյ ընդունել է նաև սանդարամետ բառի նոյնութիւնը՝ ըստ Meillet REA 1, 235։ Բառիս վրայ ընդարձակ մի քըն-նութիւն ունի Վարդանեան ՀԱ 1928, 457-62.

• ԳՒՌ.-Մշ. սանտարամեդ։


Սանդարամետք, տաց, տից

s.

Tartarus, hell;
—ք երկրի, the deep caverns of the earth, abyss, hell, pit.


Սանդարամետական, ի, աց

cf. Սանդարամետային.


Սանդարամետային, այնոյ, անոյ

adj.

tartarean, hellish, infernal, satanical, devilish;
— դիք, the infernal divinities;
— տօնք, dionysia, dionysiaca.


Սանդարամետականք

s.

demons, devils, the damned, souls of the dead, shades, spirits.


Սանդարամետապետ

cf. Սանդարապետ.


Սանդղամատն, տանց

s.

round, step.


Սառնամած

adj.

surrounded or covered with frost or ice, frozen, ice-bound.


Սառնամանիք, նեաց

s.

ice;
frost, icy cold;
շնչեն ցրտաշունչ —, sharp and biting winds blow.


Սառնամանուտ

adj.

very cold, icy, freezing.


Սառնանամ, ացայ

vn.

cf. Պաղիմ.


Սաստկանամ, ացայ

vn.

to increase in force, in intensity, to be strengthened by, increased, to grow;
to be enraged, very angry;
— մարտին, to become exasperated, to grow most ferocious;
—նայր հրաման թագաւորին, the king's order was pressing.


Սաստկանդամ

adj.

cf. Յաղթանդամ.


Սատակամահ լինիմ

sv.

cf. Սատակամահ մեռանիմ.


Սատակամահ մեռանիմ

vn.

to die a cruel death, to perish miserably.


Սատանայամիտ

adj.

evil-minded, as wicked as the devil, very malicious, diabolical, devilish.


Սատանայանամ, ացայ

vn.

to become a devil, to be malevolent.


Սատերանամ

vn.

to raise to dignities.


Սարանամ, ացայ

vn. fig.

to become elevated, to appear high;
to take ill, to be or get angry;
not to deign to.


Սարսռամ, ացայ, ացի

vn.

to quake, shake, shiver or tremble;
— ի ցրտոյ, to shiver with cold, to quake all over.


Սաւառնանամ

vn.

cf. Սաւառնիմ.


Definitions containing the research ամ : 3036 Results