Your research : 222 Results for դ

Entries' title containing դ : 4984 Results

Դիւահմայ

s.

sorcerer, magician.


Դիւահմայութիւն (ութեան)

s.

sorcery, magic.


Դիւաձայլ

adj.

molted or made to honour the devil.


Դիւաճենճեր

adj.

sacrificed to the devil.


Դիւամոլ

adj.

devoted to the worship of the devil.


Դիւամոլոր

cf. Դիւամոլ.


Դիւային

cf. Դիւական.


Դիւան (աց)

s.

court, seat of justice;
chancery;
archives;
library;
control, register;
court of records.

• , ի-ա հլ. «դահլիճ, արքունի սրահ, ատեան» Ես. իբ. 15. Երեմ. լզ. 12. Կորիւն, «դպրոց» Գծ. ժթ. 9, «մատենադարան» Խոր., որից՝ դիւանապան Կոչ., ղիւանապետ Նար. դիւանադպիր Վրդն. սղ. Ճառընտ., դիւանա-տուն (չունի ԱԲ) Տաթև. ձմ. լէ., դիւանագիր Խոր.։-Դիւան բառը նշանակում է նաև «մի տեսակ հարկ», որին իբրև վկայութիւն ունինք Օրբել. 360 հետևեալ հատուածները. «Ազատ յամենայն հարկաց և ի դիւանէ անդաւի և ան-հաշիւ յամենայն կողմանց. եւ արդ՝ մի ոք իշխեսցէ իշխանութիւն վարել ի վերայ այս շինոյս և կամ հարկ կամ դիւան կամ մալ կամ այլ ինչ դնել ի վերայ»։

• = Պհ։. dēvān «արխիվ», պրս. [arabic word] di-wán «ատեան, դիւան, դատարան, խորհրդա-րան, ժողովածոյ գիրք բանաստեղծական երգոց և տաղից», քրդ. [arabic word] dīvān «Ոս-մանեան դատարան»։ Իրանեան բառը փո-խառութեամբ տարածուած է շատ հեռունև-րը. այսպէս ասոր. ❇ dīvan «օրինա-գիրք», վրաց. დივანი դիվանի, მდივანი մդիվանի «դիւանական քարտուղար, դիւա-նադպիր», թուշ. მდივა մդիվա «քարտու-ղար», ավար. դիվան. «դատ», արևել. թրք. [arabic word] divan «նախարար, պաշտօնեայ». սերբ. divana, ռուս. оиванъ «գահ, դիվան, բազմոց», լեհ. ὄywan «ծածկոց», ուկր. oy-van «դորգ», սպան. divan, duan, նյն. δι-βάνι, ֆրանս. divan «բազմոց», նաև ֆր. oouane «մաքսատուն», սպան. aduana, ի-տալ. ōоgana «մաքսատուն» (ըստ Marcel Devie, Dict. étym. Paris, 1876).-թուրքե-րէնի միջոցով կիլիկեան շրջանին փոխա-ռեալ էր տիվնցի, տիվանպայշի (<թրք.

• Ուղիղ մեկնեց նախ ԳԴ, յետոյ Lag. Urgesch. 21, Ges. Abhd. 216 ևն։

• ԳՒՌ.-Ագլ. դիվուն, դիվունք. այլուր ամէն տեղ դիվան՝ թուրքերենից նոր փոխառու, թեամբ.

• ՓՈԽ.-Ըստ Մառ, Иппoль. 63 հայերէնից է փոխառեալ վրաց. დივანი դիվանի «դատա-րան»։


Դիւանագիր

s.

comptroller;
register.


Դիւանադպիր (դպբաց)

s.

chancellor;
recorder;
register.


Դիւանամ (ացայ)

vn.

to torment, to play the devil, to enrage.


Դիւանապան (աց)

s.

keeper of the records;
librarian;
great officer.


Դիւանապետ

cf. Դիւանապան.


Դիւանապետութիւն (ութեան)

s.

office of great officer or of keeper of the records.


Դիւանատուն

s.

chancery;
court of records.


Դիւանուէր

adj.

dedicated or sacrificed to the devil.


Դիւաշունչ

adj.

inspired by the devil, diabolic.


Դիւապաշտ (ից)

adj. s.

adj. s. that worships the devil.


Դիւապաշտութիւն (ութեան)

s.

idolatry.


Դիւապատիր

adj.

deceived by the devil;
diabolic.


Դիւասարսուռ

adj.

agitated by the devil.


Դիւատանջ

adj.

tormented by the devil, possessed.


Դիւատեսակ

adj.

like the devil, diabolic.


Դիւատուր

cf. Դիւական.


Դիւթ (ից)

s.

charmer, enchanter, sorcerer, magician.


Դիւթական (ի, աց)

adj.

magical, enchanted.


Դիւթարան

s.

place of witchcraft.


Դիւթեմ (եցի)

va.

to charm, to enchant, to conjure, to fascinate.


Դիւթութիւն (ութեան)

s.

charm, incantation, enchantment, witchcraft, sorcery, magic, theurgy.


Դիւութիւն (ութեան)

s.

devilry, witchcraft, wickedness, bad humour.


Դիւր (ից)

s. adj.

plain;
ease;
contentment;
convenience;
easy, convenient;
flat, bare;
ի դիւրի՝ ի դիւրոջ լինել, to live comfortably;
— առնել, to facilitate;
to relieve;
to give convenience;
ըստ անձին or ըստ մտաց —ի, at his ease, as he likes;
ի —ի, ի —ոջ, in a plain.


Դիւրաբեկ

adj.

easy to break, brittle, fragile, frail;
refrangible;
tender.


Դիւրաբեկութիւն (ութեան)

s.

fragility.


Դիւրաբոյժ

adj.

easy to be cured, curable.


Դիւրաբոյս

adj.

what buds easily.


Դիւրաբորբոք

cf. Դիւրալոյց.


Դիւրագայթ

adj.

decayed, fragile, weak, slippery.


Դիւրագայթ ակղ

cf. Դիւրագայթ.


Դիւրագայթոտ

cf. Դիւրագայթ.


Դիւրագթելի

cf. Դիւրագայթ.


Դիւրագին

adj.

very cheap, of little value, vile, common;
— վաճառել, to sell at a very low price.


Դիւրագիւտ

adj.

common, ordinary;
easy to be found or understood;
— լինել, to be found easily.


Դիւրագնաց

adj.

easy to walk, commodious, easy.


Դիւրագնալի

cf. Դիւրագնաց.


Դիւրագոյն

adj.

easier, very commodious.


Դիւրագործ

adj.

that makes or is made easily, easy.


Դիւրագորով

adj.

tender, pitiful.


Դիւրագրգիռ

adj.

hasty, fretful;
susceptible.


Դիւրագրգռութիւն (ութեան)

s.

irritability.


Դիւրագուճ

adj.

flexible, supple.


Definitions containing the research դ : 2743 Results