Entries' title containing լաբան : 20 Results

Առասպելաբան (ից)

adj. s.

adj. s. narrator, fabulist;
mythologist;
romancer;
quack, story-teller.


Առասպելաբանեմ (եցի)

vn.

to tell tales, to talk nonsense.


Առասպելաբանութիւն (ութեան)

s.

tale, fable, story;
tales, idle talk;
quackery, romancing;
mythology.


Առաւելաբանութիւն (ութեան)

s.

cf. Աւելաբանութիւն.


Աւելաբան (աց)

adj.

that is redundant in words.


Աւելաբանութիւն (ութեան)

s.

pleonasm, redundancy of words.


Լինելաբանութիւն (ութեան)

s.

genesis, genealogy.


Հայելաբանական (ի, աց)

adj.

catoptrical.


Հայելաբանութիւն (ութեան)

s.

catoptrics.


Այլաբան (ի, ից)

adj. s.

adj. s. that says or speaks otherwise;
allegorical.


Այլաբանաբար

adv.

differently, otherwise;
allegorically, enigmatically.


Այլաբանական (ի, աց)

adj.

allegorical, enigmatical, mystical;
typical, symbolical;
emblematic;
figurative, metaphorical.


Այլաբանեմ (եցի)

va.

to use allegories in speech;
to use the figures of rhetoric;
to allegorise.


Այլաբանութիւն (ութեան)

s.

allegory;
symbol, type;
emblem;
figure, metaphor;
enigma, riddle, rebus.


Այլաբանօրէն

adv.

cf. Այլաբանաբար.


Մեռելաբան

s.

necrologist.


Մեռելաբանական (ի, աց)

adj.

necrological.


Մեռելաբանութիւն (ութեան)

s.

necrology.


Փոխելաբանեմ (եցի)

vn.

to talk nonsense, to rave, to dote.


Definitions containing the research լաբան : 8 Results

Առասպելագիր

cf. Առասպելաբան.


Առասպելախօս

adj.

cf. Առասպելաբան.


Առասպելարկու (աց)

cf. Առասպելաբան.


Առասպելեմ (եցի)

va.

cf. Առասպելաբանեմ.


Աւելախօս

adj.

cf. Աւելաբան.


Այլաշրջիկ յորջորջումն

s.

cf. Այլաբանութիւն.


Խօլ (աց)

adj. adv.

foolish, senseless, inconsiderate, extravagant, rash, absurd;
— առատութիւն, profusion;
— մանկութիւն, imprudent youth;
ընդ —, ground-lessly, wildly, inconsiderately.

• , ի-ա հլ. «անմիտ, անխելք, յիմար» Փաոպ. Խոր. Փիլ. «խեղճ, հէգ», Իմաստ. 4և 14. որից ընդ խօլ «անխորհուրդ կերպով» Իւս. օր. ա. 230. խօլանալ Ոսկ. եբր. ժե. խօլեալ «թշուառ» Ոսկ. մ. ա. 15. խօլութիւն Փիլ. այլաբ. խօլառատ «շատ առատ» Ոսկ. ես 243 (ձեռագրում եղծեալ). խօլաբանու-թիւն Իրեն. հերձ. 134. խօլաբար (նոր բառ). սխալ գրչութիւն է խուլութիւն Բուզ. դ. 2 փխ. խաւլութիւն.-այս բառի՞ց է արդեօք նաև խոլոմուկն «մի տեսակ չղջիկ» Վանակ. հց. որի դէմ գտնում ենք այժմ խլմուկ Ալշ. Ապ. Մկ. «խլուրդ» (ըստ Ամատ. Հայոց բառ ու բան, էջ 280)։


Եղծ

s. adj. adv.

destruction;
refutation;
spoilt, corrupted, misshapen, bad;
— զեղծ, disorderly, confusedly.

• «տձև, անշուք, խանգարուած» Ոսկ. բ. տիմ. ա., «շինծու» Պղատ. օրին., «վատ, պակասաւոր» Ոսկիփ. «հերքում» Պիտ.. ո-րից՝ եղծանել (կտր. եղծի, հրմ. եղծ) «աւրել, փճացնել. ջնջել, ապականել, քանդել» ՍԳր. «ասածը հերքել» Պիտ. կամ եղծել Ոսկ. գաղ. եղծնուլ Լծ. կոչ., եղծուած Ոսկ. մ. բ. 27, եղ-ծանելի ՍԳր., եղծագործ «ապականիչ» Եւս-քր. Ոսկ. մ. ա. 19, եղծագործել Ոսկ. մ. բ. 9, եղծական Ոսկ. եփես., անեղծ ՍԳր., ա-նեղծական Ագաթ. Ոսկ. եփես., դիւրեղծ Հա-մամ. առկ. առեղծանել «քանդել, քակել հանելուկը լուծել» ՍԳր. Սեբեր., առեղծուլ եւս. քր., առեղծուած «երազի մեկնութիւն» Վեցօր., «հանելուկ, առասպելաբանութիւն» Ողբ. բ. 4.-Զ նախդիրով՝ զեղծ «ապակա-նեալ, գէշ, աւրուած, անհոգ» Ոսկ. մ. ա. 23. Եփր. պհ. Եւս. քր. Բուզ., «թուլութիւն, անհո-զութիւն» Փարպ., որից'եղծ զեղծ Ոսկ. բ. տիմ. ա., զեղծանել (կտ. զեղծի, հրմ. զե՛ղծ) «ա-պականել, ջնջել, աւրել» Յոբ. լ. 16, զեղծել Ա. կոր. թ. 18. Եզն. Ոսկ. մ. ա. 23, բ. 25 զեղծչիլ Սեբեր. Ոսկ. յհ. ա. 25, զեղծեցուցա-նել Եւս. քր., զեղծուցանել Դան. բ. 9. Ոսկ. մ. բ. 8, 18, զեղծմտութիւն Եւագր.. շնորհա-զեղծ Լմբ. հանգ., հայրազեղծ Նխ. բ. թգ., մարմնազեղծ Կանոն., ծայրազեղծ «շատ տկար» Բրս. արբ., զեղծում, զեղծարար (նոր գրականի մէջ)։