Your research : 189 Results for թ

Entries' title containing թ : 7716 Results

Յեղամտութիւն, ութեան

s.

inconstancy, fickleness.


Յեղանակութիւն, ութեան

s.

change, variation;
modulation.


Յեղափոխութիւն, ութեան

s.

change, mutation, conversion, transformation, transmutation;
revolution;
vicissitude;
alternation.


Յեղյեղութիւն, ութեան

s.

versatility.


Մխիթար, աց

adj. s.

consoling, consolatory;
consoler, comforter;
cf. Մխիթարութիւն;
— լինել՝ տալ՝ մատուցանել, to comfort, to console, to solace;
— ինչ առնել մտաց, to flatter, to adulate, to wheedle, to coax, to allure.


Մխիթարական, ի, աց

adj.

consoling, comforting, consolatory, alleviating, soothing.


Մխիթարակից լինիմ

vn.

to be consoled or comforted mutually.


Մխիթարանք

s.

cf. Մխիթարութիւն.


Մխիթարեան

adj. s.

adj. s. Mekhitharist, Mekhitharian.


Մխիթարեմ, եցի

va.

to console, to soften, to soothe, to comfort, to relieve sorrow or vexation, to alleviate.


Մխիթարիմ, եցայ

vn.

to be consoled, comforted.


Մխիթարիչ, չի, չաց

s. fig.

consoler, comforter;
the Comforter, Paraclete, Holy Ghost.


Մխիթարութիւն, ութեան

s. fig.

comfort, consolation, solace;
balm, balsam.


Մծղնագործութիւն, ութեան

s.

cf. Մծղնէութիւն.


Մծղնէութիւն, ութեան

s.

incest;
lechery, lewdness, lust.


Մկթամ, ացայ, ացի

vn.

to turn up one's nose, to nose;
to laugh at, to mock, to make game of.


Մկրտութիւն, ութեան

s.

baptism;
washing, ablution, purification;
martyrdom.


Մձութիւն, ութեան

s.

darkness, spot, dirt.


Մղձկութիւն, ութեան

s.

denseness (of smoke).


Մղտագունութիւն, ութեան

s.

obscurity, darkness.


Մնացականութիւն, ութեան

s.

stability, permanence.


Մշակութիւն, ութեան

s. fig.

cultivation, husbandry, tillage, agriculture;
culture, cultivation;
servitude.


Ունկնդրութիւն, ութեան

s.

listening;
audience;
auscultation;
obedience.


Ունողութիւն, ութեան

s.

possession;
power, authority;
շուրջ —, circuit, circumference.


Ուշաբարձութիւն, ութեան

s. med.

s. med. catalepsy.


Ուշաթափ

adj.

cf. Մտաթափ;
beside oneself, out of one's mind, having lost all sensation.


Ուշաթափ լինիմ

sv.

cf. Ուշաթափիմ.


Ուշաթափիմ, եցայ

vn.

to be out of one's wits;
to swoon or faint away.


Ուշաթափութիւն, ութեան

s.

amnesy.


Ուշեղութիւն, ութեան

s.

good memory, intelligence.


Ուշիմութիւն, ութեան

s.

presence or penetration of mind, readiness of wit, intelligence, sagacity;
acuteness.


Ուռթեմ, եցի

va.

to fertilize, to render fertile;
cf. Յուռթեմ.


Ուռութ, ոյ

s.

cf. Յուռութ;
sorcerer.


Ուսընդանութ

adv.

worn crosswise.


Ուսողութիւն, ութեան

s.

cf. Ուսումն;
mathematics.


Ուսումնականութիւն, ութեան

s.

mathematics.


Ուսումնասիրութիւն, ութեան

s.

studiousness, love of study;
phylomathy.


Շաղաշտութիւն, ութեան

s.

scoundrelism, meanness, bare-facedness, impudence, debauchery, licentiousness, libertinage.


Շաղաւաշուրթն, շրթանց

adj.

insinuating, false, double-tongued;
cheating, fraudulent.


Շաղղագործութիւն, ութեան

s.

butcher's calling.


Շաղղակերութիւն, ութեան

s.

sarcophagy, devouring carrion;
voracity.


Շաղփաբանութիւն, ութեան

s.

cf. Շաղփաղփանք.


Շաղփաղփութիւն, ութեան

s.

cf. Շաղփաղփանք;
ի շաղփաղփութիւն զառածիլ, to rave, to be delirious or frenetic.


Փարթ, ի

s.

grease;
tripe.

• «քաղիրթ». մէկ անգամ ունի Ոսկ. գծ. 38. «Հերձաւ և վայթեցաւ (փոր Յուդա-յի), բայց հոտ նեխոյ փարթին (տպ. բար-դին) և փորոտւոյն ժողովէր զորդիսն Երու-սաղէմի երթալ տեսանել զծանականս նո-րա»։

• ՆՀԲ դնում է «բառ անյայտ, որպէս պարարտութիւն կամ գիրուց, ճարպ»։ ԱԲ «գիրուց, ճարպ փորու, քաղիրթ»։ Ըստ իս նշանակում է միայն «քա-ղիրթ», ինչպէս ունի Ակն. յարմար չեն «փոր» և «աղիք» նշանակութիւնները, որովհետև արդէն յիշուած են նոյն տեղը։

• ԳՒՌ.-Ակն. փարթ «քաղիրթ», Արր. «ո-րոճողների ստամոքսը», Զրս. «աղիք, փո-րոտիք», ոճով միայն պահուած՝ փա՛րթղ կթափեմ Սեբ. «փո՛րդ կթափեմ», փարթը պատռիլ Հճ. «լեղին պատռիլ, շատ վախե-նալ»։ Նոր բառեր են փարթ-փուրթ «փորո-տիք», փարթ-երես «ծաղկահար, չեչոտ (ինչպէս է քաղիրթի մաշկը)»։

• ՓՈԽ.-Թրք. գւռ. Սեբ. part ձևով՝ միայն partənə dešerim «փարթդ կթափեմ, փորռ կթափեմ» ասացուածի մէջ։

• «առաւոր», ունի միայն Բառ. երեմ. էջ 322. արդեօք շփոթած է փարթամ բառի հե՞տ։


Փարթամ, ի, աց

adj.

opulent, wealthy, rich;
abundant, copious.

• . ի-ա հլ. «ճոխ, հարուստ». աւս բառը չէ՛ գործածուած ոսկեդարեան գրականութեան մէջ, բայց սովորական է յետոսկեդարեան շրջանին. ինչ. Ոսկ. յհ. ա. 21. Ածաբ. մկրտ. Նար. Լմբ. պտրգ. որից փարթամանալ Նար. Սարգ. Ոսկիփ. փար-թամացուցիչ Խոր. ի գն. մեծափարթամ Պիտ. փարթամութիւն Ոսկ. յհ. ա. 42. փար-թամաշնորհ Յհ. կթ. բազմափարթամ Պտմ. աղէքս։ Ըստ Ե. եպս. Դուրեան, Բազմ. 1909, 161 փարթամ բառը գործածուած պիտի լի-նի նաև Դան. ա. 3 «... ածել յորդւոց գե-ռութեանն Իսրայելի և ի զաւակէ թագաւո-րութեանն և ի Պարթևաց մանկունս անարա-տըս», որ յետոյ աղաւաղուելով եղաւ «և ի Պարթևաց». աղաւաղութիւնը ակներև է, ո-րովհետև նոյն տեղը եբրայեցին ունի [hebrew word] umin-hapartomim «յիշ-խանաց», որից և յոյնը տառադարձութեամբ -ἀπὸ τῶν φορϑομμὶν (այլ ձ. πορϑομμειν), Այսպէսով փարթամ բառը մի անգամ գոր-ծածուած պիտի լինի Ոսկեդարում։

• = Փոխառեալ պհլ. գաւառական անծանօթ մի ձևից. հմմտ. պհլ. [other alphabet] fratom, պազ. fradum. հպրս. fratama, սոգդ, pr-tmw, զնդ. ❇ fratəma, սանս. [other alphabet] prathama-, որոնք բոլոր նշանա-կում են «առաջին»։ Բայց պահլաւական մի բարբառում անշուշտ նշանակում էր նաև «ազնուական, իշխան», որից փոխառեալ է եբր. յիշեալ [hebrew word] partəmīm «ազ-նուաևանք առ Պարսիկս» Եսթ. ա. 3, զ. 9, Դան. ա. 3, որից նաև յն. φορϑομμιν և վրաց. უორთომმინი փորթոմմինի «իշխան» (գտնը-ւում է եբրայականի համապատասխան տեղը՝ Դան. ա. 3)։ Թէև իրանական բառերը հայերէնից ձևով և նշանակու-թեամբ հեռու են, բայց կապւում են եբրա-յականի միջոցով. երբ հրասախ բառի դէմ կայ փարսախ ձևը, կարող էր նաև fratam ձևի դէմ գտնուիլ *fartam։

• La Croze, Ձեռ. աշխատ. Բազմ. 1897, 8 մարական և եբր. ձևերի հետ։ Brosset JAs. 1834, էջ 369 վրաց. քըր-թամի «նուէր, կաշառք» բառի հետ։ Lag. Urgesch. 959, Justi, Zendsp. 198, Muller. SWAW 38, 579 ևն յիշում են վերի իրանեան ձևերը։ Հիւբշ. KZ 23, 19 և 402. Pers. Stud. էջ 208 թէև իրա-նեանից փոխառեալ է համարում, բայց

• նոյն Arm. Gram. էջ 255 մերժում է ձևի և իմաստի տարբերութեան պատճառաւ-Scheftelowitz BВ 29, 36 իբրև բնիկ հայ կցում է սանս. sphāra «մեծ. ու-ժեղ», հսլ. sporū «ճոխ» բառերի հետ։ (Յիշում են կասկածով Walde 618 և Pokorny 2, 657 հնխ. spē-«գիրանալ, հաստանալ, պարարտանալ» արմատի տակ)։ Գաբրիէլեան ՀԱ 1911, 592 ար-մատը դնում է գւռ. փարթ «փորոտիք»։

• ԳՒՌ.-Ախց. փարթամ, նաև Պլ. Սեբ. Տիգ. փարթամ «խոշոր կազմով, պարթև. յաղթակազմ (մարդ)», Շմ. փարթամ «հա-րուստ, ճոխ. 2. ժանտախտ», Սչ. փարթամ «անամօթ, անպատիւ (միայն իգական սեռի համար գործածուած)»։


Փարթամանամ, ացայ

vn.

to become or grow rich, to thrive.


Փարթամաշնորհ

adj.

generous, liberal.


Փարթամապէս

adv.

copiously, abundantly.


Փարթամացուցանեմ, ուցի

va.

to enrich, to render rich, to make wealthy.


Փարթամութիւն, ութեան

s.

riches, opulence, abundance, wealth.


Definitions containing the research թ : 3254 Results