Definitions containing the research մերձ : 843 Results

Օթեգանամ, ացայ

See full entry →

vn.

cf. Օթագայանամ.

NBHL (1)

Զմորիս առիւծուցն յիշեցուցանէ, յորում օթեգանայրն։ Զերկուս ուլս այծեմանն իմանալ, որ մերձ ի սիրտ հարսինն օթեգանան (կամ օթեգանին). (Նիւս. երգ.։)


Օթեվան

See full entry →

s.

inn, hostelry;
dwelling, lodging, habitation, convent;
a day's journey;
երանաւէտ — արդարոց, the happy abode of the just;
օթեւանս առնել՝ առնուլ՝ ունել, to lodge in, to dwell in, to reside in, to live in, to inhabit;
ո՞ւր են —ք քո, where do you live ? հեռի երեսուն —օք, thirty days journey distant.


Օժանդակեմ, եցի

See full entry →

va.

to aid, to succour, to assist, to protect, to favour, to support, to sustain.

NBHL (1)

Ի ծովացեալ ալեաց մեղաց զի քեզ օժանդակեալ ոդիսն՝ թեթեւս թռուցեալ՝ մերձ առ երկինս վերաբերեցեր։ Որ ի ծով այս աշխարհի շինեաց տապան զեկեղեցի, եւ ի սմա զօժանդակեալ հոգիս փրկեաց ի ջուրց մեղաց. (Թէոդոր. Խչ։ Շար։)


Օժիտ, ժտից, ժտաց

See full entry →

s.

marriage-portion, dowry, endowment;
gift, present.

NBHL (1)

Տրդատ ոչ սակաւ տայր օժիտս մերձակայից իւրոց սպասաւորաց։ Ընծայիւք եւ հաճոյակատար օժիւք. (Կանոն.։)


Օծ

See full entry →

s.

unction;
anointing-oil.

NBHL (1)

Շնորհեցից քեզ օծն. զի որքան նետս եւ սուրս ընդունիցիս, ոչ մերձենայ ի քեզ, եւ հանեալ շիշ իւղոյ սրբոյ, եւ այլն. (Վրք. հց. ձ։)


Օտարատեսակ

See full entry →

adj.

of another kind, form or manner, diverse, different.

NBHL (1)

Զբանականին կենդանւոյն մերձաւորութիւն առ ոչ այնպիսին, այլ օտարատեսակ եւ այլացեղ. (Մեկն. ղեւտ.։)


Օրիորդ, աց

See full entry →

s.

girl, maid, virgin, maiden, damsel;
young lady.

NBHL (1)

Ամենայն օրիորդ մերձաւոր ժառանգութեան։ Օրիորդք՝ որոց ոչ գոյ թիւ։ Օրիորդ դուստր բաբելացւոց։ Օրիորդք իմ եւ երիտասարդք իմ վարեցան ի գերութիւն. (եւ այլ։)


Օրհասական, ի, աց

See full entry →

adj.

in the pangs of death, at the last gasp, dying, expiring;
cf. Օրհասաբեր.


Ակն, ական, կունք, կանք

See full entry →
NBHL (1)

Կամ յաչս իւր մերձեցուցանել. տեսանել. աչքէ անցնել. նազար ուրմագ.


Աղերսական, ի, աց

See full entry →
NBHL (1)

Աղերսականաց եւ վշտացելոցն հոյլք (զքեւ ի մերձենալ մահուդ), սիրելիք եւ դրացիք, ողբումն ի վերայ քո առնելով, եւ ոչինչ օգտելով. (Բրս. ապաշխ.։)


Աղօթակից, կցի, կցաց

See full entry →
NBHL (1)

Եւ ի վերայ մերձաւորին՝ աղօթակից մաքսաւորին. (Յիսուս որդի.։)


Քարագլուխ

See full entry →

adj.

craggy topped.

NBHL (1)

Բանակեալ էր մերձ ի քարագլուխն։ Զքարագլուխն բնաւ ոչ իմացան։ Դէպ ի քարագլուխն փախուստ առնէին, (կամ դէմ փախըստի ի քարագլուխն արարին), եւ սկսան յահաւոր բարձրութենէ վիմացն ի վայր հոսիլ. (Մամիկ.։)


Քարակոյտ

See full entry →

s.

heap of stones.

NBHL (1)

Քարակոյտն իբրեւ զբլուր եղեւ ... մերձ ի քարակոյտն. (Ճ. ՟Դ.։)


Քարափն, փին, փանց

See full entry →

s.

steepy side, bank or shore, precipice;
— ժայռին, edge or verge of a rock.

NBHL (1)

Եհաս առ ոտս լերինն մերձ առ քարափն։ Լցան դիտկամբք գետք եւ ձորք, եւ ամենայն քարափունք լերանց ծածկեցան. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։ Ուռհ.։)


Քարշեմ, եցի

See full entry →

va.

to draw, to drag, to pull or haul about, to drag along, to lead away;
— յինքն, to attract, to win, to gain or bring over;
— ընդ գետին, to drag on the ground;
— առ դատաւորն, to lead or drag before the judge, to bring to justice;
յարտասուս —, to stir to pity, to affect, to move;
— զոք, to defame, to slander, to bite.

NBHL (1)

Ի քարշել մերձակայ յաւիտենիս՝ ո՞չ ապաքէն ի յետին ժամանակս ասեմք մարդանալ զբանն Աստուածոյ Մեկն. (ղեւտ.։)


Քաւարան, աց

See full entry →

s.

place or instrument of expiation;
purgatory;
*catafalco.

NBHL (1)

Շինեաց զպայծառակերտ քաւարանն սուրբ։ Ի դուռն քաւարանին սրբոյ մերձ եկեալք. (Յհ. կթ.։)


Քերեմ, եցի

See full entry →

va. mar.

to erase, to scratch out;
to scrape, to scratch, to grate, to graze, to rasp, to plane, to polish;
to rub the skin off, to excoriate, to flay, to lacerate, to torture;
to take away, to remove, to annul;
to engrave, to inscribe, to write;
— առ, to graze, to touch slightly;
— առ ափամբք, to skirt, to coast along, to keep close to the shore;
— զափամբք, to go terra a terra, to sail along the coast;
— զամօթն ի բաց —, to lay aside all sense of shame, cf. Ունչք.

NBHL (1)

ՔԵՐԵԼ. չ. (առ տեղեաւ իւիք) ἄπτω tango διοδεύω permeo, transeo. Հպիլ. շօշափել, կամ հարեւանցի մերձ անցանել. քովընդի քսուելով անցնիլ.


Քղանցք, ցից

See full entry →

s.

skirt of a cloak, lappet of a coat, border, tail;
fringe, trimming.

NBHL (1)

Ի քաղանցս հանդերձի նորա մերձեսցին. (Մտթ. ՟Ժ՟Դ. 26։ ՟Ի՟Գ. 5։ Մրկ. ՟Զ. 56։ Ղկ. ՟Ը. 44։)


Քաղաքագիւղ, ից

See full entry →

cf. Քաղաքագեղ.


Քաղցրալուր

See full entry →

adj.

agreeable, sweet to the ear, gentle, docile, submissive.


Քանդուկ, դկի, դկաց

See full entry →

s.

jar, large earthen vessel to contain corn.

NBHL (1)

Լինի անդ (ի բիւթանիա) հող սպիտակ. զոր մանր աղացեալ, եւ ցանեալ ի քանդուկս ի վերայ ցորենոյ՝ ճճի չմերձենայ (կամ ոչ ուտէ). (Խոր. աշխարհ.։) (նշանակէ խորք. յորմէ բիւթանիա։)


Քանիութիւն, ութեան

See full entry →

s.

quantity.

NBHL (1)

Ոմանք ամենեւին հեռագոյնք են, եւ կէսք քանիութեամբ մերձեցեալ. (Առ որս. ՟Ժ՟Դ։)


Փոքրանամ, ացայ

See full entry →

vn.

cf. Փոքրկանամ.

NBHL (1)

ամենայն ախտք փոքրասցին։ Ձմեռն փոքրացաւ, եւ ժամանակ գարնանային եղանակին մերձեցաւ. (Վրք. հց. ՟Գ։ Արծր. ՟Գ. 8։)


Փրկական, ի, աց

See full entry →

adj.

redeeming, salutary;
wholesome.

NBHL (1)

Շահեսցուք զհպելն առ Աստուած, եւ զմիաւորութիւն զփրկական։ Յաղագս փրկական յայտնութեանն տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի։ Զխաչն փրկական։ Փրկական շնորհօք։ Անմերձ ի փրկական խորհուրդի։ Որ զփրկական տնօրէնութիւն։ Որ զփրկական տնօրէնութիւն։ Որ զփրկական աւետարանի գուշակելով զխորհուրդ։ Որ ի խորհուրդս փրկականս։ զարիւնդ քո փրկական։ Նշան կոչէ զփրկական զխաչս։ Ի փրկական հաւատն։ Ի փրկական խորհրդոյն։ Փրկական լուսնաւորութեանն։ Բան փրկական։ Ըմպել զարիւնն փրկական։ Աթ. (՟Գ. ՟Դ։ Ագաթ.։ Յճխ.։ Շար.։ Շ. բարձր.։ Ճ. ՟Ա.։ Խոսր.։ Պիտ.։ Նար.։ Սարգ.։)


Քակեմ, եցի

See full entry →

va.

to undo, to unmake, to untie, to loosen, to unbind, to detach, to disjoin, to disunite, to dissolve, to resolve;
to destroy, to demolish, to beat down, to take to pieces, to take asunder, to dismount;
— զկարեալն, to unsew, to unstitch, to rip up;
— զհիւսեալն, to unweave, to unravel;
— զբեռինս, to unpack;
— զբարձս, to dislocate, to put out of joint, to disjoint;
— զազդերս, to make hip-shot, to dislocate one's thighs;
— զոք յաթոռոց, to depose from the throne;
— զբարեկամս, to part, to separate, to sever;
զկնի քակելոյ տօնիցն, the holidays being finished.

NBHL (1)

Սկսան քակել ի մի մեանց եւ կարի մերձաւորքն։ Զհայր եւ զորդի քակէր ի միմեանց։ Յորժամ սկսանի գործ միանձնութեանն, քակին յամնեայն ընչից իւրեանց. (Իգն.։ Եղիշ. ՟Բ։ Եւս. պտմ. ՟Բ. 17։)


Քահանայ, ից

See full entry →

s.

priest, clergyman.

NBHL (1)

Մելքիսեդեկ արքայ շաղեմայ եհան հաց եւ գինի, քանզի քահանայ էր Աստուծոյ բարձրելոյ։ Քահանայքն՝ որ մերձենան առ Աստուած՝ սրբեսցին։ Ահարոնի քահանայի (որ եւ քահանայպետ, յազգէ զեւտացւոց)։ Յազգէ յուդայ ծագեաց տէր մեր, յորմէ ազգէ վասն քահանայից Մովսէ՛ս ինչ ոչ ճառեաց. եւ ե՛ւս առաւել յայտ է, թէ ըստ նմանութեան մելքիսեդեկին յառնելոց է այլ քահանայ. քանզի վկայեցաւ, թէ դու ես քահանայ յաւիտեան ըստ կարգին մելքիսեդեկի։ Արար զմեզ թագաւորս, եւ քահանայս Աստուծոյ եւ հօր իւրոյ. եւ այլն։


Քահանայապետեմ, եցի

See full entry →

vn.

to be or become high priest or pontiff;
to perform the duties of pontiff.

NBHL (1)

Իբրու ի նոյն իսկ յաստուածութենէ քահանայապետիլ նոցունց։ Երիցագոյնն եւ մերձ առ Աստուած իմացութեանց բարեզարդութիւն ի կատարողապետականէն լուսափայլութենէ քահանայապետեալ. (Շ. հրեշտ.։ Դիոն. երկն.։)


Քահանայեմ, եցի

See full entry →

vn.

to hold priest's office.


Բեմբ

See full entry →
NBHL (1)

Նստէր ի սուրբ եկեղեցւոջն ի վերայ բեմբին՝ մերձ առ սեղանն Աստուծոյ ի սուրբ կաթուղիկէին (սուրբն Սահակ ի սարկաւագութեան)։ Կանգնեալ երեւեցաւ ինձ յերկրի բեմբ չորեքկուսի ամպեղէն։ Եւ ահա կայր ի վերայ բեմբին՝ սեղան չորեքկուսի ականակապ։ Եւ ընդ ահեկէ բեմբին տեսի աթոռ մի բարձր. (Փարպ.։)


Անգնալի, լւոյ, լեաց

See full entry →
NBHL (1)

Այն տեղի՝ ամենայն չարեաց անմերձենալի է եւ անգնալի. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։)


Անվստահանալի

See full entry →
NBHL (1)

Ոչ անվստահանալ մեզ լիցի մերձենալ յաստեղս յայսոսիկ. (Նիւս. երգ.։)


Աշխարանք

See full entry →
NBHL (1)

Զաշխարանս մերձաւորացն. (Եղիշ. ՟Զ։)


Առընթերադիր

See full entry →
NBHL (1)

Առընթեր կամ մերձ եդեալն եւ դնելին.


Առկայծեալ

See full entry →
NBHL (2)

ԱՌԿԱՅԾ եւ ԱՌԿԱՅԾԵԱԼ ԱՌԿԱՅԾԵԼԻ. Ի փոքր կայծ իմն վերացեալ. նուազեալ, նուաղեալ, մերձեալ ի շիջումն. պլպլացօղ, մարելու մօտ.

Աչք առկայծեալք, այսինքն մերձեցեալք ի կուրանալ. (Մխ. երեմ. եւ Մխ. բար.։)


Աստուածարեմ, եցի

See full entry →
NBHL (1)

ԱՍՏՈՒԱԾԱՐԵԱԼ, ելոյ, ոց. որպէս Աստուածացեալ հոգեւորապէս. աստուածամերձ. աստուածազան. հոգելից. սուրբ.


Արեանառու, ի, աց

See full entry →
NBHL (1)

Արեանառու մերձաւորութիւն. (Գր. հր.։)


Քերովբ, ից

See full entry →

cf. Քերովբիմ.

NBHL (1)

Դէմք քերովբիմացն ի միմեանց կողմ հային։ Կառս Աստուածոյ զքերոբիմսն նկարագրէ։ զսերովբիմն, եւ զկնի զքերով բիմն մերձաւոր սերովբէից։ Բազմակամբք քերովբէիւք։ Անպատում աթոռ ասիուածութեանն ասէ զքերովբէսն։ Քերովբէից, եւ մարմնաւոր քերովբէ. (Փիլ.։ Առ որս.։ Սարգ.։ Անյաղթ բարձր.։ Խոսր.։ Շար.։)


Քերովբէ, ից

See full entry →

cf. Քերովբիմ.

NBHL (1)

Դէմք քերովբիմացն ի միմեանց կողմ հային։ Կառս Աստուածոյ զքերոբիմսն նկարագրէ։ զսերովբիմն, եւ զկնի զքերով բիմն մերձաւոր սերովբէից։ Բազմակամբք քերովբէիւք։ Անպատում աթոռ ասիուածութեանն ասէ զքերովբէսն։ Քերովբէից, եւ մարմնաւոր քերովբէ. (Փիլ.։ Առ որս.։ Սարգ.։ Անյաղթ բարձր.։ Խոսր.։ Շար.։)


Քերովբիմ, աց

See full entry →

s. pl.

cherub;
cherubim.

NBHL (1)

Դէմք քերովբիմացն ի միմեանց կողմ հային։ Կառս Աստուածոյ զքերոբիմսն նկարագրէ։ զսերովբիմն, եւ զկնի զքերով բիմն մերձաւոր սերովբէից։ Բազմակամբք քերովբէիւք։ Անպատում աթոռ ասիուածութեանն ասէ զքերովբէսն։ Քերովբէից, եւ մարմնաւոր քերովբէ. (Փիլ.։ Առ որս.։ Սարգ.։ Անյաղթ բարձր.։ Խոսր.։ Շար.։)


Կամարար, աց

See full entry →
NBHL (1)

Բարեգութ, հզօր, կամարար, կարօղ։ Բարձրեալ անքնին, մերձաւոր կամարար։ Ստեղծիչ գոյից, եւ տէր կամարար. (Նար. ՟Խ՟Ե. ՟Ղ. ՟Ղ՟Գ։)


Կափարիչ, չի, չաց

See full entry →
NBHL (1)

Ի տապանին մերձենայր ի կափարիչն. (Պիտ.։)


Հանդիպիմ, եցայ

See full entry →
NBHL (1)

ἁναντάω, συμπίπτω occurro, incurro, incido. Հանդէպ ելանել կամ գալ. պատահել. ընդ առաջ ելանել. դիպիլ. գտանել զիրեարս. մերձենալ. հպիլ. զուգիլ. բախիլ. պատահիլ, դպչիլ.


Հերու

See full entry →
NBHL (1)

Հերու ի մերձակայ ժամանակս յապաղէիր. (Բրս. գորդ.։)


Փափագանք, նաց

See full entry →
NBHL (1)

Փափագանաց ձերոց առիք զկատարումն։ Փափագանօք մերձենամք առ սուրբ քո. (Շար.։)


Արմ, մի

See full entry →

s.

stump, root;
stem, set, block, chump;
առ արմամբ խլել, to eradicate;
առ արմին դնել, to place near the root.

Etymologies (1)

= Բնիկ հայ բառ՝ հնխ. լ-արմատից (մանրամասն տե՛ս յառնեմ)՝ -մ կամ -մև մասնիկով. մերձաւոր ցեղակիցներն են յն. ὄρμενος «ցօղուն, ընձիւղ, ծիլ, կաղամբի կուրծ», ὄραμνος «ճիւղ», ἔρνος «ծիլ, ճիւղ», հիսլ. renna «ծլիլ, աճիլ (բոյսի)», rani «ճիւղ» նորվ. runne, rune «ճիւղ», հբգ. rono «կոճղ, ծառի բուն», թերևս նաև պոնտ. armon «վայ-իի բողկ» (Pokorny 1, 137-9, Boisacq 713)։


Արփ

See full entry →

cf. Արփի.

Etymologies (1)

, ի հլ. «եթեր, օդից այնկողմ մին-չև հրեղէն երկինքն եղած միջոցը» (ըստ հին աստղաբաշխութեան) Հց. աթ. Կիւրղ. Ճա-ռընտ. Տոմար. Նար. կուս. որ և արփի (-ւոյ, եաւ) Փիլ. Նիւս. կազմ. Պիտ. Խոր. գ. 62. արփին Նար. կուս. Գնձ. Սարգ. ա. պ. ժա։ Ածանցման մէջ մտնում են վեց ձևով. 1. արփա-ինչ. արփագեղ Տոմար. արփամերձ Պիտ. արփային Փիլ. Խոր. արփաճաճանչ Զքր. կթ.-2. արփայա-, որից արփայագնաց լի-նել Խոր. գ. 55. -3. արփե-ինչ. արփեգնաց լինել, Փիլ. լիւս. արփենի Յս. որդի. Գնձ. Նար. տաղ.-4. արփիա-ինչ. արփիազարդ Պիտ. արփիակիզն Թէոդոր. խչ. արփիաճեմ Փիլ. լին. բառավերջում արփի-ինչ. գերարփի Շար. Սարգ. Նար. լուսարփի Նար. ևուս. նրա-շարփի Պրոկղ. յայտն.-5. արփն-, որից արինաթևել Ոսկիփ.-6. արփին, ոռեռ եռեք-արփին Մաքս. եօթնարփին Շար.։ Այստեղ է պատկանում նաև արփող «երեկոյեան արևե-լեան ժամը 12, երբ արևը մայր է մտնում»։ Բոլոր այս բառերը յետին են. Ոսկեդարը այս արմատը չի ճանաչում։ Նոր գրական լեզուն գրական բարձր սեռերում միայն գործածում է արփի «արեգակ»։


Ափն, փին, փանց

See full entry →

s.

shore, bank, brink, coast;
steep bank, bold shore.

Etymologies (1)

ՆՀԲ «տեռի շօշափող», ուրեմն և ափ բառից։ Հիւնք. յն. ἄφή «շօշափելիք, մերձեցումն» և հայ. ափ բառերի հետ։ Ալիշան, Հին հաւ. 470 փռիւգ. Ափիս «աստուած երկրի». Bugge KZ 32, 74 համարելով հնագոյն *աղփ ձևից, կցում է յն. *'Aλβια, Aλπια, Aλπεις, լա-Alpes, իռլ. Alba, Alpa յատուկ անուն-ների հետ։ Patrubány SA 2, 300 սանս. ap-«ջուր», պրուս. ape «գետ» բառերին ցեղակից է դնում։ Պատահական նմանա-թիւն ունին ասուր. hāpu «եզերք», եբր. [hebrew word] hōf «եզերք», արաբ. [arabic word] harfa «եզր, ծայր», կաբարդին. *ufe «եզերք»։