Definitions containing the research առ : 10000 Results

Շաքլեմ, եցի

va.

cf. Շաքլիմ.

· Calfa

NBHL (2)

ՇԱՔԼԵԼ. Շառաւիղիլ, ընձիւղիլ. բողբոջիլ. փթթիլ. ծլիլ, բացուիլ.

Ըստ շաքլել արմատոցն ի ներքս նոյնպէս գետնատթարած ոստքն յամենայն կողմանց առ երկրաւ տարածանին. (Վեցօր. ՟Բ։)


Շեղապէս

adv.

indirectly.

· Calfa

NBHL (1)

Ապողոն դիւթելով՝ ոչ հաւաստապէս եւ ոչ յանդիմանաբար զհրամանանուութիւն առնէր հրամանառուացն, այլ անհաւաստաբար եւ շեղապէս. վասն որոյ եւ շեղող կոչեցաւ. (Նոննոս.։ (Ըստ այլոց՝ է Ընթացք արեւու առ ի շեղ։))


Շեղութիւն, ութեան

s.

cf. Շեղումն.

· Calfa

NBHL (1)

Ըստ խոտորման առ ոմանս՝ զմերոց խորհրդոց հետեւեցուցանեմբ (կամ հետեւացուցանեմք) շեղութիւնս. (Կիւրղ. հանգ.։)


Շեղջակոյտ, կուտի

s.

cf. Շեղջ ;
pile upon pile, towering heaps.

· Calfa

NBHL (2)

Վասն շեղջակուտացն (ցորենոյ), զոր բարձին առաջի նորա. (Եփր. ծն.։)

Որ շինէ զտուն իւր ընչիւք օտարաց, այնպէս է, որպէս առնէ ոք քարինս շեղջակոյտ. (Սիր. ՟Ի՟Ա. 9։)


Շեղջակուտեմ, եցի

va.

to collect, gather or heap together, to heap up, to amass, to pile up, to accumulate, to hoard;
—կուտեալ մեղօք, laden with sins.

· Calfa

NBHL (1)

σωρεύω, περισωρεύω cumulo, coacervo, aggero συλλέγω congero, colligo. Շեղջակոյտ առնել. կուտել իբրեւ զշեղջ. շեղջել. դիզել. բարդել. կուտակել ի վերայ միմեանց.


Շեղջաշեղջ

adj. adv.

massed, accumulated, heaped up;
in piles, masses or heaps.

· Calfa

NBHL (1)

Զշեղջաշեղջ դիականցն անկելոց առ միմեանս. (Իմ. ՟Ժ՟Ը. 23։)


Շեղջեմ, եցի

va.

cf. Շեղջակուտեմ.

· Calfa

NBHL (1)

Անցաւորիս փութով զարկածս յոլովաբար շեղջեն յոգիս. (Համամ առակ.։)


Շեշտակի

adv.

acutely, pointedly, piercingly, sharply, keenly;
instantly.

· Calfa

NBHL (1)

Լուեալ զայլոցն եւս շեշտակի կտուրն ի միմեանցն լինել։ Ետես զերկպառակութիւն եգերացւոցն. որք շեշտակի ճեղքեալք եւ այլն. (Յհ. կթ.։)


Շեշտեմ, եցի

va. gr.

to aim or level a blow at;
to accentuate.

· Calfa

NBHL (1)

Իբրեւ տապարօք շեշտակի շեշտեալ զծառ. (Յհ. կթ.։) (Իսկ ըստ քերականաց՝ Սրել կամ սո՛ւր հնչել զձայն։)


Շեշտոլոր

cf. Շեշտոլորակ.

· Calfa

NBHL (4)

Շեշտոլոր անուն է, որ ն՝անգին ունի զոլորակն. որպիսի, սահա՛կ։ Պարզ լծորդութեան առաջնոյ շեշտոլոր բայից. (Թր. քեր. վերջ։)

ՇԵՇՏՈԼՈՐ ՇԵՇՏՈԼՈՐԱԿ. ὁξύτονος qui acuto tono finitur, cujus ultima syllaba accentu acuto effertur. որ եւ ՅԱՆԳԱՇԵՇՏ. Ասի զբառէ՝ որոյ վերջին վանկն ունի զշեշտ, ոլորակեալ շեշտիւ կամ բթիւ. որպիսի են հասարակօրէն բառք հայոց եւ թուրքաց։

Յորժամ սուր եւ յորդելակ հնչմամբ ի վեր փողելով շունչն՝ կալցի զելս ձայնին, շեշտոլոր ասի։ Եւ լինի բուն շեշտոլորակի, թէ՛ յանուաիս ( recte յանուանս) իցէ եւ թէ՛ ի բայս, ի վերայ այն հեգիցն՝ որ ունին այբ կամ եչ կամ ին. զի յորժամ զսո՛ւր սոլորակն սոքա առնուն, բնութեամբ շեշտոլորք ասին. իսկ այլք ի ձայնաւորաց թէ առնուն զշեշտն, դրութեամբ եւ պատահմամբ ասին. (Գրչ. գէորգ.։)

Ասելով շեշտոլոր բառիւ այսպէս. ո՞չ է պարտ իմանալ. մի՞ է. (Մխ. ապար.։)


Շեշտոլորակ

s.

word accented on the last syllable;
barytone.

· Calfa

NBHL (4)

ՇԵՇՏՈԼՈՐ ՇԵՇՏՈԼՈՐԱԿ. ὁξύτονος qui acuto tono finitur, cujus ultima syllaba accentu acuto effertur. որ եւ ՅԱՆԳԱՇԵՇՏ. Ասի զբառէ՝ որոյ վերջին վանկն ունի զշեշտ, ոլորակեալ շեշտիւ կամ բթիւ. որպիսի են հասարակօրէն բառք հայոց եւ թուրքաց։

Շեշտոլոր անուն է, որ ն՝անգին ունի զոլորակն. որպիսի, սահա՛կ։ Պարզ լծորդութեան առաջնոյ շեշտոլոր բայից. (Թր. քեր. վերջ։)

Յորժամ սուր եւ յորդելակ հնչմամբ ի վեր փողելով շունչն՝ կալցի զելս ձայնին, շեշտոլոր ասի։ Եւ լինի բուն շեշտոլորակի, թէ՛ յանուաիս ( recte յանուանս) իցէ եւ թէ՛ ի բայս, ի վերայ այն հեգիցն՝ որ ունին այբ կամ եչ կամ ին. զի յորժամ զսո՛ւր սոլորակն սոքա առնուն, բնութեամբ շեշտոլորք ասին. իսկ այլք ի ձայնաւորաց թէ առնուն զշեշտն, դրութեամբ եւ պատահմամբ ասին. (Գրչ. գէորգ.։)

Ասելով շեշտոլոր բառիւ այսպէս. ո՞չ է պարտ իմանալ. մի՞ է. (Մխ. ապար.։)


Շեշտումն, ման

s. gr.

ending in a point, tapering, pyramidal form;
ի — անկանիլ, to taper, to end in a point;
ի — յանգեալ, pyramidal, pointed;
accentuation

· Calfa

NBHL (1)

Լեառն ուղղորդ ի յերկրէ բուսեալ ... եւ առ փոքր փոքր ի շեշտումն յանգեալ. (Խոր. ՟Ա. 11։)


Շեր

s.

storax;
գաւազան —, stick of -.

· Calfa

NBHL (2)

Եւ առ յակոբ գաւազան շեր՝ դալար, եւ ընգուզի, եւ սօսւոյ. (Ծն. ՟Չ. 36։)

στύραξ styrax, populus alba στυράκινος styraceus, ex styraca factus. գրի եւ ՇԵՐԹ, ՇԵՐԴ, ՇԵՐՏ. լծ. եւ յն. Ստիւրաքս. ստիւրակեայ. Ծառ խժաբեր կամ խնկաբեր, եւ փայտ՝ գաւազան եւ ոստ նորա. ... եւ խէժ նորա՝


Շերոց, աց

s.

storax-grove.

· Calfa

NBHL (1)

Անտառ շեր ծառոց. մացառ. ծառնոց.


Շերտաւոր

adj.

provided with a hatchet;
armed with a spear;
striped, streaked, streaky;
— զօր, sapper;
pikeman;
cf. Շերտափակ՞՞՞փեղկ.

· Calfa

NBHL (1)

Շերտաւորքն ի սուր եւ ի տէգ նիզակի վառեալք. (Խոր. ՟Ա. 23։)


Շեփոր

cf. Շեփորայ.

· Calfa

NBHL (2)

Ի շեփոր բարբառոյ տալ նմա պատգամս։ առաքեաքն իբր շիփորք անուանեցան։ Որոտընդոստ ահագնագոչ շիփորայիւք. (Ագաթ.։)

լուիցէք զձայն շեփորայ։ Ի բարբառ սաստկաձայն շեփորայիցն. (Մծբ. ՟Ժ՟Ե. ՟Ժ՟Է։)


Շէկ, շիկաց

adj.

of fawn colour, reddish, leonine, light, tawny.

· Calfa

NBHL (1)

Շէկ՝ ի խարտեշի եւ ի գոշի խառնմանէ լինի, եւ գոշ ի սպիտակի եւ ի սեաւի. (Պղատ. տիմ.։)


Շէր, շիրի

s.

cantilena, song, ditty.

· Calfa

NBHL (1)

Ընդ առաջ եղեն նմա արք գեղջն երգօք եւ պարուք (կամ պարաւորքն), որք ի հոտիլ դիականցն՝ շէր հանեալ ասէին. կերին գայլք զմարմինս. եւ այլն. ուստի եւ անուն գեղջն կոչեցաւ Շիրենիք, որ յառաջն կոչիւր Կենաց վայրք. (Մամիկ.։)


Շիկագոյն

cf. Շէկ.

· Calfa

NBHL (1)

Շառագոյնն ... շիկագոյն եւ արեանագին հայեցուածն։ Շիկագոյն (էր շիկաթանն)՝ հարազատ եւ նման իւր յաւելեալ ախտին. քանզի առաւել յալ ձակումն է շիկագոյն շառագունեալ ախտն. (Փիլ. լին.։)


Շիկակարմիր

adj.

reddish, red;
scarlet;
— մորթ խոյոց, morocco, spanish leather;
— փայտ, Brasil-wood, queen's wood.

· Calfa

NBHL (1)

ἑρυθρόδανον rubefactus, rubia tinctus. Կարմիր եւ շէկ կամ դեղին խառն, կարմրագոյն. կարմիր ներկեալ.


Շիկնեմ, եցի

vn.

cf. Շիկնիմ.

· Calfa

NBHL (3)

ՇԻԿՆԵՄ ՇԻԿՆԻՄ. Շէկ կամ շիկն լինել. կարմրանալ. հրագոյն լինել. հրանալ. շանթանալ. շառագոյն լինել. եւ Շառագունիլ ամօթով. պատկառիլ. ամաչել. յամօթ լինել. կարմրիլ, կարմրնալ, կասկարմիր կտրիլ, ամըլնալ.

Շփոթեալք անխտիր խառնակութեամբ՝ բոյս շիկնեալ շինէին նման աշտարակին. (Արշ.։)

Յառաջ գան առանց շիկնելոյ եւ պատկառելոյ ի ձեռնագրութիւն քահանայութեան. (Սարկ. քհ.։)


Շիկնիմ, եցայ

vn.

cf. Շառագունիմ.

· Calfa


Շիղաբեր

cf. Շղաբեր.

· Calfa

NBHL (1)

Շաղախաբեր եւ շիղաբեր վաստակս հնարով հնարէ (ծիծառն). (Ուռհ.։)


Շինած

cf. Շինուած.

· Calfa

NBHL (2)

Ի շինածոյն երուսաղէմի մինչեւ ցօծեալն առաջնորդ։ Շինած տաճարին կատարեցաւ։ Ի տաճարին շինածոյ մինչեւ ցկիւրոս. (Շիր. քրոն.։)

Նորա շինած տուն իմանի երկին, եւ երկնից երկին, համայն եւ աշխարհս բնակչօք. (Համամ առակ.։)


Շինական, ի, աց

s. adj.

country-man, country-fellow, rustic, peasant, villager;
—ք or —եր, the peasants, peasantry, country people;
rustic, gross, rude, impolite, uncivil, clownish, boorish;
կին —, country-woman, peasantess;
մանուկ —, country lad;
աղջիկ —, country lass, cottage girl.

· Calfa

NBHL (1)

Որք շինականք, եւ առանց դպրութեան էին. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 25։)


Շինականագոյն

adv.

rudely, coarsely, clownishly, boorishly.

· Calfa

NBHL (2)

Մովսէս եւ եղիա. մինն նրբալեզու եւ ծանրաձայն, եւ միւսն շինականագոյնքան զբազումս։ Չես աղքատագոյն քան զայրին, եւ ոչ շինականագոյն քան զպետրոս եւ զյովհաննէս։ Զառաջին՝ մեր քաղաքս (անտիոք) էառ զանուն քրիստոնէութեան. իսկ ի ցածութեան հրահանգսն եւ քան զշինականագոյն քաղաքսն վատթար գտանիք. (Ոսկ. մտթ.։)

Գարեղէն հացիւք շինականագունիցն առաջի գնի. (Եփր. աւետար.։)


Շինականութիւն, ութեան

s. fig.

rustic life;
country manners, rusticity, clownishness, boorishness, awkwardness, rudeness;
the peasants, the peasantry.

· Calfa

NBHL (1)

Խառնաղանջ բազմութիւն մարդկան, ժողովրդոցն, նախարարացն, եւ կամ շինականութեանն. (անդ. 16։)


Շինամէջ, միջի

s.

the middle or centre of a village or town.

· Calfa

NBHL (1)

Անցեալ ընդ շինամէջ քաղաքին՝ նստաւ առ աղբիւր մի. (Ճ. ՟Բ.)


Շինարար, աց

adj.

building many edifices;
compiling good regulations.

· Calfa

NBHL (2)

Որ առնէ շինուածս եւ շինութիւնս. շէ՛ն պահօղ.

Էր մեծախորհուրդ շինարար, եւ զարդարեալ պայծառացոյց զսուրբ աթոռն։ Այր շինարար էր, շինեաց այլ ժամատուն անտաշ վիմօք. (Հ. օգոստ. ՟Ժ՟Գ.։ Կիր. պտմ.։)


Շինեմ, եցի

va. fig.

to found, to build, to erect, to construct, to make;
վերստին —, to rebuild, to build up again or anew;
to renew, to restore;
to edify, to instruct, to set a good example.

· Calfa

NBHL (2)

οἱκοδομέω, ἑποικοδομέω, κτίζω եւ այլն aedifico, fabrico, condo եւ այլն. Շէն եւ տուն՝ տաղաւար եւ բնակարան կառուցանել. հիւսնել. կերեալ՝ կազմել զո՛ր եւ է իրս. հաստել. յօրինել. յարդարել. յարմարել. շէ՛ն եւ կանգուն պահել նորոգութեամբ զիրս, կամ բարի օրինակաւ զմարդիկ. բարեկարգել. բարեզարդարել. օգտել. օգնել. շինել, ընել, շտկել.

Շինեաց սեղան աստուծոյ։ Շինէր քաղաք։ Շինեսցուք մեզ քաղաք եւ աշտարակ։ Եթէ ոչ տէր շինէ զտուն, ի նանիր վաստակին շինօղք նորա։ Ի վերայ այդր վիմի շինեցից զեկեղեցի իմ։ Զգերեզմանս նոցա շինէք։ Շինեաց տէր աստուած զկողն՝ զոր առ յադամայ՝ ի կին։ Աշխարհս ողորմութեամբ շինեսցի։ Շինեցից ազգէ յազգ զաթոռ քո.եւ այլն։


Շինողականն

s.

cf. Շինողութիւն.

· Calfa

NBHL (1)

Որ առ շինողական արհեստսն աշխատին. (Պղատ. օրին. ՟Ը։)


Շինուած, ոց

s. fig.

building, edifice, fabric;
edification;
— մարդկեղէն, human work.

· Calfa

NBHL (3)

οἱκοδομή aedificium, structura եւ այլն. Շինումն. շինութիւն. շէն. կազմութիւն. կառուցումն. եւ Կազմած. կերտուած. յօրինուած. եւ Բարեկարգութիւն. որ եւ անխտիր գրի Շինած. շէնք.

Ի շինուած տաճարին տացեն քսան տաղանդ։ Վասն շինուածոյ տաճարին։ Ցուցանել նմա զշինուածս տաճարին։ Իբրեւ զշինուածս քաղաքի։ Երկրաւոր տաճար շինուածոյս մերոյ քակտեսցի։ Շինուած (կամ շինած) յաստուծոյ ունիմք առանց ձեռագործի։ Զաճումն մարմնոյ գործէ եւ ի շինուած (կամ շինած) անձին իւրոյ սիրով։ Որ ինչ բարին իցէ ի շինուած (կամ շինած) պիտոյից.եւ այլն։

Ոչ ոք կթարէ հասանել յանձեռագործ շինուածն քրիստոսի։ Զշինուածս աշխարհին՝ զամբար ի ձեռն առեալ՝ հրոյ ճարակ տային։ Եթէ շինուածոց իցեմք ցանկացեալ, ունիմք շինուածս յերկինս առանց մարմնաւոր ձեռագործի. (Եղիշ. ՟Ե. ՟Է. ՟Ը։)


Շինութիւն, ութեան

s. fig.

construction, building;
edification, moral profit;
abundance, ease, prosperity;
peace, tranquillity;
good regulations.

· Calfa

NBHL (2)

οἱκοδομή structura, aedificium, aedificatio եւ ἁσφάλεια securitas εὑθηνία abundantia, ubertas. Շինելն, իլն. շինուած. կազմութիւն. յօրինումն. եւ Բարեկարգութիւն. բարեզարդութիւն. շէ՛ն գոլն. խաղաղութիւն. յաջողութիւն. օրինակ բարի. Լնու շինութեամբ զսահմանս բնակութեան իւրոյ։ Աշխարհի շինութիւն. Խոր. ՟Ա. 11։ Եղիշ. ՟Ե։ Հարցէ՛ք զողջունէ զերուսաղէմի, զշինութենէ ոյք սիրէք զնա։ Եղիցիլ շինութիւն յաշտարակս յամուրս քո։ Զհետ երթիցուք խաղաղութեան, եւ զշինութեան որ առ միմեանս։ Ընկերին հաճոյ լիցի ի բարիս վասն շինութեան։ Եկեղեցին շինութիւն առնուցու. եւ այլն։

Երանուեւեան եւ շինութեան հոգեւորի առիթ. (Խոր. ՟Բ. 88։)


Շինումն, ման

s.

construction.

· Calfa

NBHL (1)

Որ յառաջն արդիւնաւոր էր ի շինումն եկեղեցւոյն. (Կիր. պտմ.։)


Շիջական, ի, աց

adj. fig.

extinguishable;
transitory, superficial.

· Calfa

NBHL (1)

Մինչդեռ ոչ լինիս ի վերայ շնորհի արտասուացն թագաւորել, ոչ կարես արտասուել, բայց թէ շիջական օրինակաւ եւ պատճառիւ. (Նար. խրատ.։)


Շիջանիմ, ջայ, ջիր

vn. fig.

to go out, to be extinguished or quenched;
to be dimmed, obscure;
to pass away, to cease, to be buried in oblivion;
to cool, to grow cool, to be quenched, to become extinct;
to die peaceably.

· Calfa

NBHL (3)

σβέννυμαι extinguor. Իջմամբ՝ կամ զիջմամբ նուազիլ եւ սպառիլ լուսոյ կամ բոցոյ ճրագ եւ կրակի։ Նմանութեամբ՝ Մեռանիլ, դադարիլ. հանդարտել եւ անցանել. մարիլ, անցնիլ ... նիշէսթէն. (որ է նստել, զնստանիլ)

Զի թէ հուր առանց նիւթոյ շիջանի, ապա եւ ցանկութիւն առ ի պահոց. (Յճխ. ՟Թ։)

Շիջանէր ի բազմաբոց բորբոքմանէն։ Ոչ շիջանի վառումն կանթեղաց ձերոց. (Եղիշ. ՟Գ. ՟Ը։)


Շիջանուտ

adj.

extinguishable.

· Calfa

NBHL (1)

Զի թէ այսչափ դառն է շիջանուտ հուրն, որչափ ապա անշէջ հուրն. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)


Շիջութիւն, ութեան

s.

cf. Շիջումն.

· Calfa

NBHL (2)

Հեղիաս (ի թաբոր) ի միտ առ զշիջութիւն ջրահրոյն ի խորհուրդ աւազանին. (Վանակ. յուրախացիրն.։)

Յիշեա՛ զհարսանեաց զփակումն, եւ զլապտերաց զշիջումն. (Պիտառ.։)


Շիջումն, ման

s.

extinction;
annihilation.

· Calfa

NBHL (2)

Հեղիաս (ի թաբոր) ի միտ առ զշիջութիւն ջրահրոյն ի խորհուրդ աւազանին. (Վանակ. յուրախացիրն.։)

Յիշեա՛ զհարսանեաց զփակումն, եւ զլապտերաց զշիջումն. (Պիտառ.։)


Շիջուցանեմ, ուցի

va. fig.

to extinguish, to put out, to quench;
to dim, to cloud, to obscure;
to quench, to cool, to allay, to cool down;
to stifle, to smother;
to exterminate, to kill.

· Calfa

NBHL (3)

σβέννυμι, σβεννύω, ἁποσβέννυμι , κατασβεννύω extinguo, exstinguo. Տալ շիջանիլ. անցուցանել զճրագն. հեղձուցանել զհուր. դադարեցուցանել. բառնալ. մեռուցանել. մարել, անցընել.

Շիջուցանեն զկայծակն իմ զմնացեալ։ Զպատրոյկն առկայծեալ մի՛ շիջուսցէ։ Ոչ շիջուսցես զճրագդ իսրայէլի։ Ջուրք բազումք ոչ կարասցեն զսէր շիջուցանել։ Վասն մեղաց դատաստանք յուզին, եւ այր խորագէտ շիջուցանէ զնա.եւ այլն։

Շիջուցին յինքեանց զբազմափայլ ճառագայթն աստուածպաշտութեան. (Խոր. ՟Բ. 89։)


Շիրմակից, կցի, կցաց

adj.

buried in the same tomb or cemetery.

· Calfa

NBHL (1)

Շիրիմ գոլ (մահապարտաց) ըստ միայնութեան՝ հանդերձ ոչ միոյ ուրուք շիրմակցի. թաղել զսոսա առանց բարեբանութեան, ոչ արձանօք եւ ոչ անուամբք յայտնելով զշիրիմս. (Պղատ. օրին. ՟Թ։)


Շիրմաւոր

adj.

entombed, buried.

· Calfa

NBHL (1)

Ունօղ զշիրիմ. թաղեալ ի շիրմի. կամ Բնակեալ յառանձնութեան իբրեւ ի գերեզմանի.


Շիւ, շւոյ

s.

husks or grapes, grounds or dregs of pressed grapes.

· Calfa

NBHL (1)

Այր ոմն կտաւագործ ասաց. սանդր շւոյն իբր զթագ դնեմ ի գլուխ. (Մխ. առակ. ՟Ճ՟Կ՟Դ։)


Շիւ

s.

warp-staff.

· Calfa

NBHL (1)

Այր ոմն կտաւագործ ասաց. սանդր շւոյն իբր զթագ դնեմ ի գլուխ. (Մխ. առակ. ՟Ճ՟Կ՟Դ։)


Շիւանք

s.

acute cry, shriek, scream.

· Calfa

NBHL (1)

Բառ ռմկ. որպէս Ճիչ, ողբ.


Շիփոր

cf. Շեփոր.

· Calfa

NBHL (1)

Որ կենդանացուցանէ զձեզ ի գոչել շիփորային, այսինքն ի գոչել տեառնագալուստ փողոյն. (Ճ. ՟Բ.։)


Շլանամ, ացայ

vn.

to become shortsighted;
squint-eyed;
blind;
to feel quite dazed, to be dazzled;
to grow dim, obscure;
to become blunt.

· Calfa

NBHL (3)

Եւ այնպէս խաբէութեամբ առ ի գիտութիւն շլացեալք են. (Նիւս. կուս.։)

Զի մի՛ յառաւել տեսանելն եւ յամել ի քննելն՝ շլասցին եւ կուրասցին մտաց աչքդ. (Նար. երգ.։)

Ոչ բաւեմ ճառագայթիցն, շլանամ յերկիւղէն. (Պրոկղ. ի կոյսն.։)


Շլատ

cf. Ժլատ.

· Calfa

NBHL (1)

Չեմ շլատ (տպ. ժլատ), առա՛տ եմ. (Եփր. զղջ.։)


Շլացութիւն, ութեան

s.

dim-sightedness, squinting, blindness;
dazzling, hallucination;
հարկանել շլացութեամբ, to strike blind;
հարկանել շլացութեամբ զմիտս, to beguile, dazzle, seduce or fascinate the imagination.

· Calfa

NBHL (1)

Հարցէ զքեզ տէր յիմարութեամբ, եւ շլացութեամբ, եւ ապշութեամբ մտաց։ Հա՛ր զազգդ զայդ շլացութեամբ. եւ եհար զնոսա շլացութեամբ ըստ բանին եղիսէի։ Հարին շլացութեամբ իբրեւ զայնոսիկ՝ որ առ դուրս արդարոյն. (Օր. ՟Ի՟Ը. 28։ ՟Դ. Թագ. ՟Զ. 18։ Իմ. ՟Ժ՟Թ. 16։)


Շլացումն, ման

s.

cf. Շլացութիւն.

· Calfa

NBHL (1)

Աւելի քան զչափն յառել ի խորս գիտութեան աստուծոյ՝ շլացումն մտաց աչացն բերէ. (Նար. երգ.։)