Your research : 1378 Results for որ

Entries' title containing որ : 3745 Results

Թեթեւագործ

adj.

slightly made, slight, light.


Թեթեւախորտիկ

adj.

light, frugal;
— սեղան, a light dinner.


Թերխորով

cf. Թերխաշ.


Դորսովիմ (եցայ)

vn.

to languish, to grow weak, to die of hunger.


Դրամագործութիւն (ութեան)

s.

act of coining money.


Դրամափորձ

s.

assayer.


Դրոշմաւոր

adj.

marked.


Դրօշագործութիւն (ութեան)

s.

statuary, sculpture.


Դրօշաւոր (աց)

adj.

banneret;
ensign.


Եբենագործ (աց)

s.

cabinet-maker.


Եբենագործութիւն (ութեան)

s.

cabinet-work.


Եգիպտակործան

adj.

that has destroyed or ruined Egypt.


Եգիպտացորեան (ենոյ)

cf. Եգիպտահաւ.


Եկաւորեմ (եցի)

vn.

to come.


Եկաւորիմ (եցայ)

vn.

cf. Եկաւորեմ.


Եկաւորութիւն (ութեան)

s.

coming, arrival.


Եկեղեցախորան (աց)

s.

field or camp-chapel.


Եղանակաւոր (աց)

adj.

harmonious.


Եղանակաւորեմ (եցի)

va.

to modify.


Եղանակաւորումն (ման)

s.

modification.


Եղբորոս (ի)

s. bot.

s. bot. hellebore.


Եղբօրորդեակ (եկաց)

s.

son of a brother;
nephew.


Եղբօրորդի (որդւոյ, որդւոց, դեաց)

s.

cf. Եղբօրորդեակ.


Եղեբորոս (ի)

cf. Եղբորոս.


Եղեռնագործ

adj.

flagitious, wicked, rascally.


Եղեռնագործութիւն (ութեան)

s.

villany, wick-edness, heinous crime.


Եղեռնաւոր (աց)

cf. Եղեռնական.


Եղծագործ

adj.

ruinous, corruptive, destructive, noxious.


Եղծագործիմ (եցայ)

vn.

to fall, to ruin, to decay, to crumble, to be destroyed by time or accident.


Եղծագործութիւն (ութեան)

s.

wicked action, iniquity.


Եղնորթ (ուր)

s.

fawn.


Եղջերաւոր (աց)

adj.

horned.


Եմիփորոն (ի, աւ)

s.

pallpallium.

• , ի-ա հլ. «եպիսկոպոսական խաչազարդ ուրար» (գրուած նաև եմափորոն, եմափորտ, էմիփորոն, եմիփոռոն, եմփորտ. եմոփորտ, եմեփոր, եմափոր, ոմոփորոն, ո-նիփորոն, ոնոփորոն, աւմաւֆաւրոն) Լմբ. մատ. էջ 82, 86. Վրք. հց. Գնձ. Յայսմ. Մխ. դտ. Օրբ. իզ. կե (էջ 314), Մաշտ. Կիլիկ. ա-մէնից ուղիղ ձևն է ոմոփորոն, բայց արդի գրականում գործածական է միայն եմիփո-րոն, ևալ նաև լայնափորոն։

• = Յն. ὥμοφόριον նոյն նշ. ծագում է յն. ὥμοφορὲω «ուսի վրայ կրել» բայից (ὥμος «ուս»+φορὲω «կրել»). որից նաև վրաց, ❇მაუორი ամափորի։-Հիւբշ. 517։

• է «Ոմոփորոնն՝ ուսոյ զգեստք թարգմա-նի. զի օմոսն՝ ուսք է և ֆօրօնն՝ ոռեսա»։ Նորերից ուղիղ մեկնեց նախ ՆՀԲ։


Եմփորտ

cf. Եմիփորոն.


Զինուորական (ի, աց)

adj. s.

military, soldierly, soldier-like;
soldier;
— արուեստ, tactics.


Զինուորակից (կցի, կցաց)

s.

fellow-soldier;
—ք իմ, my comrades, my brothers in arms.


Զինուորանամ (ացայ)

vn.

to be soldier, to turn soldier.


Զինուորանոց (աց)

s.

barracks.


Զինուորապէս

adv.

in a military manner.


Զինուորեալ եկեղեցի

sn.

the church militant.


Զինուորեմ (եցի)

va.

to enlist, to maintain soldiers;
to exercise in the art of war;
to arm.


Զինուորեցուցանեմ (ուցի)

va.

cf. Զինուորեմ.


Զինուորիմ (եցայ)

vp.

to take up arms, to fly to arms, to arm one's self;
to oppose;
to take up the profession of arms;
ո՞սք երբեք զինուորիցի իւրովք թոշակօք, who goeth a warfare any time at his own charges ? զի գու զինուորիցիս նոքօք զգեղեցիկ զինուորութիւնն, that thou by them mightest war a good warfare.


Զինուորութիւն (ութեան)

s.

militia, arms, profession of war;
army;
armament;
tactics;
soldiership;
մտանել, գրիլ ի —, to enlist;
— հրեշտակաց, զուարթնոց, անմարմնոց, choir, or host of angels.


Զնդանարգելաւոր

adj.

cf. Զնդանարգել.


Զոհագործ (աց)

s.

that immolates, sacrificer.


Զոհագործեմ (եցի)

va.

cf. Զոհեմ.


Զոհագործութիւն (ութեան)

s.

immolation, sacrifice.


Զոհաւոր (աց)

adj.

immolated, sacrificed;
sacrificial.


Զուգագործ

adj.

that works or labours together, that does the same thing.


Definitions containing the research որ : 1456 Results