Your research : 10 Results for ահ

Entries' title containing ահ : 1968 Results

Չարապատահ

adj.

fatal, sinister.


Չափահաս (ից)

cf. Չափահասակ.


Չափահասակ

adj. s.

adj. s. grown up, adult, pubescent, marriageable.


Յարահետեւիմ (եցայ)

vn.

to follow always, inseparably to accompany.


Յարահիւսեմ (եցի)

va.

to join, to compound, to connect, to affix;
to weave, to interwine.


Յարահիւսումն (ման)

s.

conjunction;
texture.


Յարահոլով

adj.

always moving round.


Յաւէտահրաշ

adj.

admirable, most wonderful, stupendous, marvelous.


Յաւէրժահարսն (սունք, սանց)

s.

nymph;
— անտառաց, wood fairy, dryad, hamadryad.


Յապահով

adj. s.

sure, safe, secure, out of danger, assured;
security, safety;
place of safety, shelter;
—ս լինել, to be in security, safe, sheltered;
— or —ս առնել, to assure, to secure.


Յապահովագրեմ (եցի)

va.

to secure, to insure, to assure.


Յապահովագրող

s.

insurer, underwriter.


Յապահովագրութիւն (ութեան)

s.

insurance, underwriting;
մուրհակ յապահովագրութեան, policy of insurance;
cf. Յապահովութիւն.


Յապահովանամ (ացայ)

vn.

to be sure, certain, assured, tranquillized.


Յապահովացուցանեմ (ուցի)

va.

cf. Յապահովեմ.


Յապահովեմ (եցի)

va.

to assure, to reassure, to tranquillize, to remove a person's fears;
to guarantee, to give security for.


Յապահովութիւն (ութեան)

s.

security, safety, surety, certitude;
quiet, tranquillity.


Յառաջագահ

adj. s.

placed in the chief seat, seated in the highest place;
president;
—ք, precedence, primacy, the first, highest or most honourable place.


Յառաջահայեաց

adj.

provident, prudent, cautious;
— լինել, to foresee.


Յառաջահաս

adj.

arrived before or first.


Յառաջահաս պատիւ

sn.

cf. Յառաջահասութիւն.


Յառաջահասութիւն (ութեան)

s.

prerogative, privilege.


Յառաջահաւատ

adj.

believing first of all men.


Յառաջահոգակ

cf. Նախահոգ.


Յառաջապահ (աց)

s. mar.

advanced post, sentry, sentinel;
out-post, out-picket;
— դիտաւոր, look-out man, sentry.


Յառաջապահեստ

s. adj.

preservative, precaution;
preservative, precautionary.


Տարահաճելի (լւոյ, լեաց)

adj.

disagreeable.


Տարահանգիստ

adj.

restless, uneasy.


Տարահասակ

adj.

tender, very young.


Տարասահման առնեմ

sv.

cf. Տարասահմանեմ.


Տարասահմանեմ (եցի)

va.

to banish, to exile, to drive away, to remove.


Տարմահաւ (ուց)

s.

starling.


Տեղապահ (աց)

s.

vicar. capitular, substitute;
lieutenant.


Տեղապահութիւն (ութեան)

s.

lieutenancy;
cf. Տեղակալութիւն.


Փոքրահասակ

adj.

short-sized, short, little.


Փոքրահոգի

adj.

pusillanimous;
impatient, hasty.


Փոքրահոգութիւն (ութեան)

s.

pusillanimity.


Փրփրահան (ի)

s.

skimmer;
slice.


Քահանայ (ից)

s.

priest, clergyman.

• , ի հլ. «կրօնական մի պաշ-տօնեայ, տէրտէր» ՍԳր. Եփր. քրզ. որից քահանայութիւն Ագաթ. քահանայել Եփր. գծ. 23. քահանայապետել Եւս. քր. զքահա-նայ Փարպ. չքահանայապետ Բ. մկ. դ. 13. քահանայարան «տաճար» Տիմ. կուզ. էջ 287. Ճառընտ. ունինք և քահանայատակ «լտ. peonia բոյսը» Բժշ. (>ՀԲուս. § 3123), որ կոչուած է նաև քահանայուկ, խաչափայտ. հարիւրալամ ևն. այս անունները ստագած է ժողովրդական հաւատալիքների համեմատ. արաբերէն էլ ըստ ՀԲուս. կոչւում է [arabic word] kahiānā (չունի Կամուս), որ կարող է մեր բառից ծագած լինել կամ ընդհակառակը հայերէնը նրանից փոխաեալ և յարմարեալ։

• = Ասոր. [syriac word] kāhnā, ն. ասոր. k'ana, արամ. [hebrew word] kāhanā (լգ. kāhanayā) «քահա-նայ», որ ընիկ սեմական բառ է և ստնւամ է նաև միւս ցեղակից լեղուների մէջ. ինչ. փիւնիկ. [hebrew word] khn, եբր. [hebrew word] kohēn, եթովպ. ե ὶ)Պ kāhne «քահանայ», արաբ. [arabic word] kähin «հմայող, կախարդ, բախտագուշակ, անտես. մատակարար». բուն արմատո հա-մարւում է kvn «ոտքի վրայ կանգնիլ, ծա-ռայել (Աստուծոյ)» (Gesenius I777 տպ. էջ 335)։-Հիւբշ. 318։

• Հները ստուգաբանում են քաւել կամ քահել «տտոնել» բայից. հմմտ. Քահա-նայ՝ ըստ մերումս պատշաճեալ լե-զուի՝ մաքրող կամ սրբիչ անուանի (Լմբ. մատ. 135). Այլ է արբելն քահանային և վասն այսորիկ թարգմանի անուն նո-րա մաքրող (Լմբ. մատ. 433). Սրբու-թիւն հայցէ, քանզի քահանայ է, որ թարգմանի մաքրող կամ սրբող (Լմբ. մատ. 503). Ըստ հայկական բառին քա-ւիչ ստուգաբանի կամ հարկանող (Միխ. աս. 538). Երէցն աւագ կոչի և քահա-նայն՝ առաջնորդ (Եփր. քրզ.) Քահա-նայն քաւիչ թարգմանի (Տաթև. ամ. 308)։ Նորերից նախ Schroder, Ihe-saur. 46, 383 քաղդ. ասոր. ձևից փո-խառեալ։ Klaproth, As. pol. 104 ա-րաբ. kāhin ձևի հետ։ ՀՀԲ քահէ նա. այսինքն քաւէ նա։ Ջրպետ, Քերակ. 69 սխալ է համարում դնել տեմական, ո-րովհետև հայ բառը մեկնւում է միայն քան (քաւել) -ան-այ։ Սեմականից են

• դնում նաև ՆՀԲ, Peterm. 32, Riggs Քերակ. 1856, էջ 60 (եբր. kohen), Lag. Urgesch. 848, Müller SWAW 41, 13, Տէրվ. Altarm. 70 ևն։ Ալիշան, Հին հաւ. 459 յիշում է «Սանտուիչի կղզեաց քահունա «կրօնաւոր»։

• ԳՒՌ.-Կր. Ննխ. Շմ. Պլ. Ռ. Սչ. քահանա, Տիգ. քահաննա, Զթ. քահաննօ, քահաննո, Ալշ. Ախց. գ'ահանա, Տփ. գահա՛նա, Աժտ. կահանա, Խրբ. Սեբ. գ'ահաննա, Ոսմ. քճա-նա, Մշ. Ննխ. (գիւղերը) գ'հանա, Երև. Ղրբ. կհա՛նա, Խլ. Վն. ք'ախանա, Մկ. ք'mխmնա։

• ՓՈԽ.-Ըստ Մառ, Վրդ. առ. I, էջ 57 ա. րաբ. [arabic word] kāhanā «քահանայ» (Առակագըը-քի արաբերէն թարգմանութեան մէջ) հայե-ոէնից է տառադարձուած։


Քահանայագործ

adj.

officiating.


Քահանայագործեմ (եցի)

va.

to consecrate;
to ordain priest.


Քահանայագործութիւն (ութեան)

s.

consecration.


Քահանայաթաղ

s.

priest's funeral.


Քահանայական (ի, աց)

adj.

sacerdotal, priestly;
—ք, priests.


Քահանայակից (կցի, կցաց)

s.

brother-priest, colleague.


Քահանայանամ (ացայ)

vn.

to take orders, to become or to be ordained priest;
to perform the duties of priest.


Քահանայապետ (աց)

s.

priest, chief priest;
pontiff;
hierarchy;
—ն, հռովմայ, sovereign pontiff.


Քահանայապետաբար

adv.

pontifically.


Քահանայապետական (ի, աց)

adj.

pontifical.


Քահանայապետեմ (եցի)

vn.

to be or become high priest or pontiff;
to perform the duties of pontiff.


Definitions containing the research ահ : 1297 Results