Your research : 1 Results for անբժշկելի

Անբժշկելի, լւոյ, լեաց exact entry

See full entry →

adj.

incurable.

NBHL (5)

Մեղօք վտարանդի լինել անբժշկելւովն։ Ծանուցեալք զանբժշկելի միտս հեթանոսացն. (Յհ. կթ.։)

Զանբժշկելիսն հատանել. (Իգն.։)

Որպէս զանբժշկելի մանրեցեալ։ Կրճումնն ատամանցն անբժշկելի. (Նար. Ի. ՀԹ։)

Զի՛նչ տապար. անբժշկելի անձին ի բաց հատումն. (Ածաբ. յայտն.։)

Ախտանալն ոչ այնքան չար է, որքան անբժշկելին մնալ. (Ոսկ. ես.։)


Definitions containing the research անբժշկելի : 23 Results

Անբժշկական, ի, աց

See full entry →

adj.

cf. Անբժշկելի.

NBHL (1)

ἁνίατος. insanabilis, irremediabilis Անբոյժ. անբժշկելի. անդարմանելի. չըռընտնալու, ճար չըլլալու. չարէսիզ, իլաճսըզ, նէճիս.


Ամենահնար

See full entry →

adj.

very ingenious, very artful, very dexterous, skilful, most able.


Բոլորովիմբ

See full entry →

adv. adj.

all, entirely, totally, quite, utterly;
all.


Բոլորովին

See full entry →

cf. Բոլորովիմբ.


Բազմամեայ

See full entry →

adj.

old, aged, ancient, of old date.

NBHL (1)

Բազմամեայն (ցաւ) անբժշկելի է. (Վրք. հց. ՟Դ։)


Անքաւելի, լւոյ, լեաց

See full entry →

adj.

inexpiable, irremis sible, unpardonable.

NBHL (1)

Եթէ գացի անձն քո անքաւելի եւ անբժշկելի ի կեանս մնացեալ. (Բրս. ապաշխ.։)


Դժոխաբոյժ

See full entry →

cf. Դժուարաբոյժ.

NBHL (2)

ԴԺՈԽԱԲՈՅԺ ԴԺՈԽԱԲՈՒԺԵԼԻ. δυσίατος sanatu difficilis, insanabilis Դժուարին ի բուժել, ի բժշկել, եւ ի բուծանել, դարմանել. անբժշկելի.

Վէրս ընկալեալ անբժշկելի եւ դժոխաբոյժ։ Դժոխաբոյժ (կամ դժոխաբոյծ) ամենեւին ելով բուժողացն. (Մագ. ՟Ի՟Ը. եւ ՟Ի՟Ե։)


Գլխագարութիւն, ութեան

See full entry →

s.

head-ache;
madness;
giddiness.

NBHL (1)

Ոտնացաւութիւն, եւ գլխագարութիւն, եւ անբժշկելի ցաւք։ Ոմանք իբր գլխագարութիւն ասէին զնմանէ ի սատանայէ եղեալ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 21։ եւ Ոսկ. ՟բ. կոր.։)


Անողջանալի, լւոյ, լեաց

See full entry →

adj.

insanable, incurable.


Այսահարութիւն, ութեան

See full entry →

s.

the state of a demoniac or of a person possessed with a devil;
madness, frenzy, fury, franticness.

NBHL (1)

Այսահարութիւնն անբժշկելի է, եւ Աստուծոյ ձեռինն կարօտ. (Երզն. մտթ.։)


Անբժշկութիւն, ութեան

See full entry →

s.

incurability.


Անբոյժ

See full entry →

adj.

incurable.

NBHL (1)

Անբուժելի. անբժշկելի. անբժշկական. անդարմանելի. անփարատելի. որում չիք ապաքինումն եւ դեղ. դեղ չըլլալու, ճար չըլլալու. իչաճսըզ, չարէսիզ. ἁνίατος, ἁθεράπευτος, ἁήκεστος, insanabilis, irremediabilis.


Անբուժ

See full entry →

adj.

cf. Անբուժելի.


Անբուժական, ի, աց

See full entry →

adj.

cf. Անբուժելի.


Անբուժելի, լւոյ, լեաց

See full entry →

adj.

incurable, irremediable.


Կարկինոս

See full entry →

s. med.

crab;
cancer, gangrene;
cf. Խեցգետին.

NBHL (1)

Որոյ ի ստինս վէր անբժշկելի ելեալ, զոր կարկինոսն (կամ կարկինկոսն) կոչեն. (Հ=Յ. դեկտ. ՟Է.։)


Շաղախեմ, եցի

See full entry →

va.

to cement, to plaster;
to smear, to dirty, to soil, to contaminate;
— զձեռս արեամբ, to imbrue one's hands in blood.

NBHL (1)

Յանբժշկելի ախտ շաղախեալ։ Կնոջ, որ շաղախեալ էր մեղօք։ Շաղախեցայ գործով անօրէնութեան։ Ընդ մերձաւոր կեանս շաղախիմք. (Բրս. հց.։ Իգն.։ Սարկ. աղ.։ Բրսղ. մրկ.։)


Ոտնացաւութիւն, ութեան

See full entry →

s.

gout in the feet.

NBHL (1)

Ոտնացաւութիւնք, գլխագարութիւնք, եւ անբժշկելի ցաւք. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 21։)


Տնկեմ, եցի

See full entry →

va.

to plant;
to constitute, to place, to establish, to collocate.

NBHL (1)

Տնկին ի թիկունս նորա վէրք անբժշկելիք. (Հ. կիլիկ. (որպէս ռմկ. բուսնիլ )։)


Վրիպեմ, եցի

See full entry →

va. vn.

cf. Վրիպեցուցանեմ;
cf. Վրիպիմ.

NBHL (1)

Անցեալ է ըստ քանակութիւն, եւ վրիպեալ ըստ բժշկութիւն. (այսինքն անբժշկելի). (Նար. ՟Ե։)


Տակակոտոր խլեմ

See full entry →

sv.

cf. Տակակոտոր առնեմ.

NBHL (1)

Ապա եթէ անդէն ի նմին չարիս հաստատեալ կայցէք, արմատաքի տակակոտոր խլէ զծառն։ Զանբժշկելի չարացն զարմատքս կենացն տակակոտորս առնել. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 11։ Պիտ.։)


Ախտաժետութիւն, ութեան

See full entry →
NBHL (1)

Ի մարմնանալն զամենայն հիւանդութիւնս եւ ախտաժետութիւնս ելոյծ։ Իբրեւ ախտաժետութիւնք իմն հասարակաց։ Ցաւս անբժշկելիս, եւ պէսպէս ախտաժետութիւնս։ Խորշակասուն պտղովք մատուցանեն ախտաժետութիւն ճաշակողացն ... Բերեն ախտաժետութիւնս։ Զախտաժետութիւնս հոգւոյ եւ մարմնոյ։ Կշռով բաժանէ իւրաքանչիւրումն զօգտակարն, զառողջութիւն եւ զախտաժետութիւն. (Աստուած ազգ. ՟Ժ՟Գ։ Ածաբ. աղքատ.։ Մանդ. ՟Ի՟Ա։ Պիտ.։ Շ. թղթ.։)


Փուտ, փտոյ

See full entry →

adj. s.

rotten, putrid, spoiled;
rottenness, corruption, putrefaction;
— ատամանց, caries, cariosity;
cf. Ատամն.

NBHL (1)

Փուտք եւ պատառեալ տիկք։ Զփուտն եւ զանբժշկելին ի բաց հանցէ։ Ապականացու եւ փուտ բնութիւնք են՝ որ յերկրի աստ են։ Փուտ կառք է ամբարտաւանութիւն, եւ որ ելանէ ի վերայ՝ յանկարծակի խորտակի ի վայր. (Առ որս. ՟Դ։ Գէ. ես.։ Վրդն. ծն.։ Վրք. հց. ՟Ժ. ձ։)