joint ruler, joint sovereign;
partner in dignity, colleague.
Միտքսիշխանական հոգւոյ եւ մարմնոյ, այլ ոչ իշխանակից եւ համապատիւ. (Առ որս. ՟Թ։)
աղաղակեն առ քեզ իշխանակից որդի եւ բանդ աստուած. (Շար.)
Փոխանակ աստուծոյ է եպիսկոպոսն. իշխանակից եւ աթոռակից ան նմա քահանայքն. (Լմբ. պտրգ.։)
Իշխանութիւն նոր նոցա շնորհէ (առաքելոց յետ յարութեան իւրոց), իշխանակից փառացն իւր առնէ. (Գանձ.։)
cf. Իշխանակից.
colleague or companion in the same dignity, or on the same throne.
Էակից. փառակից. իշխանակից.
to regenerate, to endow with new life, to cause to be born again, to revive, to reproduce.
co-equal in dignity.
որպէս յն. συνδεσπότης par, vel aequalis in imperio. Հաւասարակից ի տէութեան. իշխանակից. գահակից. փառակից.