cement.
ԿԱՂՋԻՆ որ եւ ԿԱՂՃԻՆ, ԿԱՂՉԻՆ. Շաղախ հողոյ իբր կաւ ծեփոյ. տաղախ ի մաքուր հողոյ. եւ Կաւոտ, մածուցիկ.
Աղեկ կաղճնովն ծեփես։ Կաղջին եւ փակչոտ որպէս կաւ։ Որ կաղչին չլինի եւ կաւուտ։ Փուխ գետինն լաւ է այգեաց համար քան զկաղճինն. (Վստկ.։)
, գրուած նաև կաղճին, կաղչին «ցեխ, ծեփի ցեխ, մի տեսակ կաւոտ հող» Վստկ. էջ 46, 139, 159։
ԳՒՌ (dialectal) Ալշ. Երև. Կր. Մշ. կաղջին, Մկ. Վն. կաղճին, Ոզմ. կաղճէ՛ն, Խրբ. գաղջի, Սլմ. կարճին, Նբ. կավճին (զուգակցելով կաւ բա-ռի հետ), Մրղ. կարճընկավ, իսկ Ակն. գաղ-ջին և գափջին՝ հողի զանազան տեսակ-ներ են։
ՓՈԽ (borrowing) Քրդ. [arabic word] kaxčin «կաւ» (lus-ti, Dict. Kurde, էջ 321), Ակն. թրք. գւռ. gapjin, gaγjin-«կաղջինի երկու տեսակ-ները»։