cf. Անհաւատամ.
incredulity, infidelity, irreligion.
unfit, inept, foolish, absurd, fantastical, whimsical, grotesque, ridiculous, extravagant, silly, ill-shaped, ill-contrived, awkward;
—ս absurdly, fantastically, ridiculously, awkwardly.
• «այլանդակ. տձև. անճոռնի, անկարգ» Ոսկ. Եզն. Բուզ. ո-րից անհեդեդութիւն (կամ անհեթեթութիւն) Եզն. ուղիղ գրչութիւնը անստոյգ է դեռ, թէև նոր գրական լեզուն ընդունել է. միայն ան-հեթեթ ձևը։
• ՀՀԲ և ՆՀԲ հանում են հեթեթ-անք ձևից, որ միայն Լաստիվերտցին է գործածած և անշուշտ հայթայթանք «միջոց, հնարք» բառի գաւառական արտասանութեւնն է ներկայացնում։ Այս ստուգաբանութիւնը ընդունելու դէմ են՝ նախ ե ձայնաւորը փոխանակ այ երկբարբառի, երկրորդ՝ բառի նշանակութեան տարբերութիւնը և երրորդ՝ այն հանգամանքը, որ անհեթեթ բառը ունինք նաև դ-ով գրուած, մինչ-դեռ հայթայթել միշտ թ-ով է։ Հիւնք. Եա-նա լեռան անունից։
cf. Անհեդեդ.
absurdity, whim, extravagance;
awkwardness, unfitness.
cf. Անհեդեդութիւն.
without vestige, untraced;
— առնել, to annihilate;
— լինել, to be annihilated.
that cannot be traced or investigated;
impenetrable, inscrutable.
cf. Անհետազօտ.
"cf. Անհետ լինել."
"cf. Անհետ լինել."
irrefutable;
undeniable, incontestable.
cf. Անզօր.
without foundation, without base.
sapless, marrowless;
incorporeal, immaterial, spiritual.
cf. Անհիւթ.
unpractised, untried, new, inexperienced, ignorant.
inexperienced, without ability, — knowledge of.
inexperience, unskilfnlness, ignorance.
disobedient, refractory, rebellious;
— լինել, to disobey.
to disobey, to rebel.
disobedience, transgression.
impossible;
յանհնարս մտանել, to get embarrassed, to be entangled, to want resources, to be reduced to extremities, not to know what to do;
յանհնարիցն է, it is impossible.
quite impossible;
very difficult.
impossible imaginary;
excessive, violent.
to be impossible;
to be irremediable, to be desperate.
extremely difficult;
insupportable, intolerable;
extreme, violent, excessive, enormous, horrible, terrible.
impossibility.
act of never growing old.
negligent, heedless, indifferent, inattentive;
confident, sure;
Անհոգ, Յանհոգս, negligently, carelessly;
confidently;
indifferently;
յ—ս կալ՝ լինել, to be negligent or indifferent.
to be neglectful, inattentive, indifferent.
without soul;
spiritless;
inanimate.
negligence, heedlessness, carelessness, inattention, lethargy.
indeclinable.
not agitated by the wind, calm, serene.
want of wind, calm, serenity.
without shepherd, unattended.
without smell.
not fordable;
unfathomable, immense.
that does not approach, come near, touch;
inaccessible;
distant, far.
without fire;
that has no need of fire.
insubordinate;
not subject.
insubordination
not haughty, humble, unpretending.
freedom from pride, humility.
cf. Անհուպ.
inevitable, indispensable, necessary;
irrevocable;
indispensably, necessarily, inevitably, irrevocably.
cf. Անկիրթ.
without permission or licence.
that does not allure or seduce.