Your research : 313 Results for ե

Entries' title containing ե : 10000 Results

Աւագամեծար

adj.

noble, excellent, much honoured, very estimable.


Աւագերէց, րիցու

s.

archpriest, parish-priest.


Աւագորեար, րերոյ

s.

court, nobility.


Աւազակապետ, աց

s.

captain of robbers.


Աւազակեմ, եցի

va.

to assassinate, to plunder, to rob.


Աւազաշեղջ

cf. Աւազակոյտ.


Աւազեղէն, ղինի, նաց

adj.

sanded, sandy, sandish.


Աւազեմ, եցի

va.

to sand, to gravel.


Աւաղեմ, եցի

va.

to pity, to complain, to bewail, to lament, to be displeased.


Աւանդեմ, եցի

va.

to consign, to deposit;
to leave, to commit, to deliver, to remit, to transmit;
to recommend;
to toach;
to give;
— զոգի, to give up the ghost, to die.


Աւարեմ, եցի

va.

to make booty;
to sack, to pillage, to ravage.


Աւարտեմ, եցի

va.

to terminate, to finish, to end, to complete, to consummate, to close, to conclude, to make an end.


Աւաքեմ, եցի

va.

to cure, to deliver from sickness;
cf. Հաւաքեմ.


Աւել, ի, աց

s.

broom;
hair or feather broom;
brush;
coat-brush;
— ածել, to sweep;
to brush;
to dust.


Աւելաբան, աց

adj.

that is redundant in words.


Աւելաբանութիւն, ութեան

s.

pleonasm, redundancy of words.


Աւելագոյն

adj.

very abundant, much.


Աւելագրեմ, եցի

va.

to join, to add, to increase.


Աւելազանց

adj.

excessive.


Աւելազանցութիւն, ութեան

s.

excess


Աւելախօս

adj.

cf. Աւելաբան.


Աւելած

s.

sweepings.


Աւելածու, աց

s.

sweeper.


Աւելածութիւն, ութեան

s.

sweeping.


Աւելաստաց, ից

adj.

avaricious, greedy.


Աւելաստացութիւն, ութեան

s.

acquisition of superfluous things, avidity.


Աւելեմ, եցի

va.

cf. Աւել ածել.


Աւելի, լւոյ, լեաց

adj. adv. s.

adj. adv. exceeding, superfluous;
more, ahove, beyond;
աւելեաց բանք, exaggeration;
աւելեաց, the five epagomene days of the Armenian calendar.


Աւելորդ, աց

adj. s.

exceeding, redundant, superfluous, too much;
rest;
—ք որովայնի, excrement.


Աւելորդապաշտ

adj.

superstitious.


Աւելորդապաշտութիւն, ութեան

s.

superstition.


Աւելորդութիւն, ութեան

s.

redundance, superfluity.


Աւելուկ, լկի

s. bot.

s. bot. dock;
—ք, sweepings.


Աւեղկեմ, եցի

va.

to regret, to be sorry for.


Աւետ

cf. Աւետիք.

• (գրուած նաև աւէտ) «ուրախ լուր» Գնձ. «բարև, ողջոյն 2» Ճառընտ. որից ա-ւետել «ուրախ լուր տալ» Մծբ. աւետիք (ռմկ. աւետիս) «ուրախ լուր. 2. պարգևի խոստում» ՍԳր. աւետչեայ «աւետիս բերողին տրուաձ պարգևը» Բ. թագ. գ. 10. աւետագիր Կորիւն, աւետաւոր ՍԳր. Եւս. քր. աւետապարգև Ա-գաթ. աւետարան ՍԳր. Ագաթ. աւետարանել ՍԳր. Կոչ. Ագաթ. աւետարանիչ ՍԳր. Եփր. Եփես. Բուզ. աւետարանագիր Ոսկ. մ. ա. 1, 16. Եփր. ծն. Ագաթ. նախաւետեալք «նրանք, որոնց աւետուեցաւ նախ Աւետարանը» (նո-րագիւտ բառ) Պարական. շար. էջ 31. հոլո-վեալ ձևից՝ աւետեացաբեր Ագաթ. § 642 տաղաչափութեան համար յարմարեցրած ձև է րաւետումն (իբր հրաւետումն) «կրակով աւետում» (նորագիւտ բառ) Պարական. շար. էջ 16 (րաւետմամբ հրեշտակն աւետէր, ասէ, հոգին սուրբ եկեսցէ ի քեզ)։

• ՆՀԲ (աւետիք բառի տակ) լծ. պրս. [arabic word] nuvīd «նոր լուր», արաբ. hava-dīs «աւետիս», լտ. ave, avete «ողջ կամ ուրախ լեր, լերուք»։ Justi, Zendsp. 276 զնդ. vid «գիտենալ», պրս. nuvīd «աւետիք» ևն։ Այտրնեան, Քնն. քերակ. 269 բոլորովին չունի կապ տճկ. հավա-տիս հոմանիշի հետ։ Տէրվ. Նախալ. 108 vid «գիտենալ» արմատից, իսկ էջ 66 av «գոչել» արմատից, իբր յն. αύω, լտ. avare, սանս. av, հյ. աւաղ։ Մորթ-ման ZDMG 26, 518 լտ. votum «ուխտ», և խալդ. vadini «աւետիք»։ Kαρολίδης, Γιωσσ. συγϰρ. էջ 66 յն. ἀείδω «երգել», ἄ.δή «աղմուկ», ὸδω «փառաբանել», սանս. vadami «ասել, խոսել» բառերի հետ. Մառ ЗВО 5, 319 զնդ. vid «գի-տենալ», āvaēδaya «յայտարարել» և կամ Avesta բառից։ Müller WZKM 10, 279 գիտեմ բայի անցողականն է համարում, իսկ էջ 355 զնդ. awaēδa-awaēδavēmi ձևերի հետ է համեմա-աում։ Հիւնք. հնդկական Վեդայից հա-

• Կում է Աւետարան։ Partubány SA 1, 211 իրանեան փոխառաթիւն է համա-րում. հմմտ, ղնդ. nivaeδayemi, պրս. nuvēd «աւետիս» ձևերը. իսկ SA 2, 224 համեմատում է լն. αυδή «ձայն», սանս. vádati «խօսի» բառերի հետ։ Այս վերջին համեմատութիւնը ունի նաև Գեանջեցեան ZAPh 1, 49։ Թիրեա-քեան, Կարնամակ ծան. 100 Աւետարան համեմատում է հաւատ և Avesta բա-ռևսև հետ։ Մարքվարթ (նամակ 1926 յունվ.) հպրս. *ä-vaid-ya «ծանուցում» բառից, որ տուած պիտի լինի նաի *աւերիք, յետոյ դարձած աւետիք։ Ny-berg, Hilfsbuch 2, 2 իրան. *awyati-*awvata-ձևից, որ կազմուած է awi-մասնիկով yata-«յիշողութիւն, յիշա-տակ» բառից. հմմտ. զնդ. yatā-«մէկի համար նշանակոած բաժինը», yata-«յիշողութիւն», պհլ. awyāt, պազ. ayaδ, պրս. [arabic word] уad «յիշողութիւն, յի-շատակ»։ Երկու մեկնոթիւններն էլ անընդունելի՝ առաջինը ձայնական, երկ-րորդը նշանակութեան տարբերութեան պատձառով։

• ԳՒՌ.-իրր երօնական բառ պահուած են միայն աւետարան և աւետիս ձևերը. այսպես են՝ Ախց. Երև. Կր. ավէտարան, Ննխ. Պլ. Ռ. Սեբ. ավէդարան, Խրբ. ավէդարան, ավիդ-րան, Ջղ. ավիտարան, Տփ. ավիտարան, ա-վէտրան, Ակն. ավիդարան, Շմ. ավատարան, Ալշ. Մշ. Սլմ. Վն. ավէդրան, Ողմ. ավդրան. Մրղ. ավըտիրան, Տիգ. mվդըրmն, Գոր. ըվիտա՛րան, Ղրբ. ըվըտm՛րան, Ագլ. ըվը-տmրmն, Ջղ. (Փէրիա գաւառի Ազնաւուլ ռեւ-ղը) էվէտարան, Մկ. էվէտրան, Զթ. ավիդ-րօն, Հճ. ավիդայօն։-Իսկ աւետիս բառը իր նշանակութիւնը փոխելով՝ եղել է Երև. Նբ. «Ծննդեան գիշերը տնից-տուն ման գալով Խորհուրդ Մեծ երգել և տօնը շնորհաւորել», Սվ. «նոր տարի, կաղանդ», Ախց. «երկար կոլոնաձև թուղթ՝ վրան սրբանկարներով և շարականներով՝ որ նոր տարուն են պատ-րաստում և տնէ տուն վաճառում»։

• ՓՈԽ.-Կապադովկ. յն. avidos, որ ըստ Kαρολίδης, Γλωσσ. σνγϰρ. էջ 66 գործածա-կան է միայն Avidós Kalendós երգի մէջ, որ երգում են Ամանորի երեկոյին (կաղան-դին)։-Ս. Գրքի քրդ. թարգմանութեան մէջ մտած է աւետարանիչ ձեւր՝ Բ. տիմ. դ. 5. Ամէլէ աւետարանիչէ իճրա պըքm (Զգռոծ։ աւետարանչի գործեա՛)։ Ուտ. avetaran «աւետարան»։


Աւետաբան

adj.

that gives, firings good news.


Աւետաբանեմ, եցի

va.

to give, to announce good news.


Աւետաբեր

adj.

that brings good news, messenger.


Աւետագիր

s.

copy or writing of good news;
a. that writes goodnews.


Աւետագրեմ, եցի

va.

to write good news.


Աւետագրութիւն, ութեան

s.

writing of good news.


Աւետալուրք

s. pl.

s. pl. good news.


Աւետապաճէն

cf. Աւետագիր.


Աւետապարգեւ

adj.

that gives good news;
that is given with good news.


Աւետատու

cf. Աւետապարգեւ.


Աւետարան, աց

s.

Gospel;
պատմել, քարոզել զ—, to preach the -.


Աւետարանագիր, գրաց

s.

evangelist.


Աւետարանագործ

adj.

evangelist.


Աւետարանական, ի, աց

cf. Աւետարանագործ.


Աւետարանեմ, եցի

va.

to give good news, to announce;
to evangelize, to preach the Gospel.


Definitions containing the research ե : 5027 Results