Your research : 87 Results for կ

Entries' title containing կ : 10000 Results

Բարեկեաց

cf. Բարեկեցիկ.


Բարեկենդան, ի

s.

carnival, holy day time;
բուն —, the day before lent, shrovetuesday, shrovetide.


Բարեկենդանութիւն, ութեան

s.

happiness, felicity, prosperity, rejoicing.


Բարեկերպ

adj.

that has a good figure, handsome, graceful, genteel, pretty, well-made.


Բարեկերպութիւն, ութեան

s.

fine figure, good shape, grace, gentility.


Բարեկեցիկ

adj.

happy, prosperous, in good circumstances, rich.


Բարեկեցութիւն, ութեան

s.

happiness, felicity, ease, contentment, comfort.


Բարեկիր

adj.

good, honest, virtuous;
բարեկիր առնել, cf. Հաճեմ, cf. Բերկրեցուցանեմ, cf. Հեշտացուցանեմ.


Բարեկիրթ

adj.

well instructed, civil.


Բարեկրթութիւն, ութեան

s.

good education, good-breeding, politeness.


Բարեկրօն, ի, ից

adj.

of good morals, pious, virtuous, honest, religious.


Բարեկրօնութիւն, ութեան

s.

good morals, honesty, probity, piety, religion, goodness.


Բարեհասակ

adj.

having a fine shape or stature.


Բարեհռչակ

cf. Բարեհամբաւ.


Բարեհռչակեմ, եցի

va.

cf. Բարեհամբաւեմ.


Բարեհռչակութիւն, ութեան

s.

cf. Բարեհամբաւութիւն.


Բարեմարդիկ

adj.

coaxer, cajoler, gallant, complaisant;
յ— լինել, to please, to flatter, to coax, to cajole, to adulate.


Բարեյիշատակ

adj.

of happy memory, whose memory is venerated.


Բարեվիճակ

adj.

well settled, fortunate.


Բարետեսակ

adj.

having a good prospect, aspect or countenance, handsome, charming, graceful, genteel, delicate, pretty, agreeable.


Բարետոհմիկ

cf. Բարետոհմ.


Բարերջանիկ

adj.

blissful.


Բարերջանկութիւն, ութեան

s.

blissfulness;
good fortune, happiness.


Բարեքիկ

cf. Բարեքի.


Բարկ

adj.

sharp, pungent, acrid;
acid, sour, rough.

• «կծու, թունդ» Ագաթ. «դժնեայ, բարկացկոտ» Ոսկ. ես. մ. ա. 46. Եւագր. «ուժգին, սաստիկ, շատ» Ոսկ. գղ. Անկ. գիրք նոր կտ. 110, 231. «հրավառ, սաստիկ տա-քացած». Վստկ. 134. Թլկր. 49. որից բարկա-նալ «զայրանալ»։ ՍԳր. բարկութիւն «զայ-րոյթ» ՍԳր. Ոսկ. Եփես. «կայծակ» Իմ. ժթ. 12. Եւս. քր. Ոսկ. մտթ. բարկացայտ Ագաթ բարկացող ԱԳր.. բարկացութիւն Եփր. հա-մաբ. ևն։ (Բարկութիւն և նրտմտութիւն հո-. մանիշների տարբերութեան վրայ մանրամա-՝ սըն տե՛ս Տաթև։ ամ. 235, և մտթ. Եւագր. 74)։ -Արևմտեան գրականում կազմուած նոր բառ՝ է բարկօղի «կոնեակ»։ ❇։ ։

• ՆՀԲ լծ. բարտկ։ *Տէրվ.. Նախալ. 96 սան.. bhrāǰ, զնդ։ barāǰ, յն. φλέγω. լտ. flagrart բառերի հետ հնխ, bharg «շողալ, խորովել, բաղձալ» արմատից։ Müller WZKM. 5, 267 յն.։ φλέήω «վա-

• ռել» բառի հետ։ Հիւնք. լտ. parcus «ագահ»։ Patrubány SA 1, 218 սանս bhraǰ «փայլ, ցոլք» բառի հետ։ Schef-telowitz BВ 28, 307 լեթթ. bargs «խիստ, անգութ», լիթ. burgeti «կռուիլ», հհիւս. berkja «աղմկել» բառերի հետ։ Lidén, Arm. Stud. 58 յն. φάγρος (կրե-տական) «յեսանաքար» և φοζός «սրա-ծայր» ձևերի հետ համեմատելով՝ հա-նում է հնխ. bheg2 արմատից. հայե-րէնի նախաձևն է հնխ. bhag2-ro բարկ։ Petersson IF 23 (1908), էջ 403 հնխ. bherg արմատից, որ աճած է bher «կտրել» պարզ արմատից. հմմտ. ւն. φάρω, զնդ. bar «կտրել, փորել», հիսլ. barki «կոկորդ»։ Սագրզեան ՀԱ 1909, 335 և Karst, Յուշարձ. 403 հլ. բուռն բառի հետ՝ սումեր. bar «ձեռք». bar «զօրեղ, կատաղի», էջ 418 թթր. berk «ամուր», ույգուր. berk «յոյժ, ամուր», ատրպտ. berk «կարծր, պինդ», եաքութ. bärkkä «յոյժ, լաւ», չուվաշ. parga «ամուր, հաստատուն»։ Դաւիթ-Բէկ. Յուշարձ. 396 նգալլ. bragod, bragdy, կորն. bregand, հբրըտ. bra-caut «խմորում», յն. βράσσω «եռալ», լտ. flagrari «այրիլ, բորբոքիլ»։ Թի-րեաքեան, Բազմ. 1912, 265 բարկանալ հանում է պրս. barik «բարակ, նուրբ» բառից։ Petersen, Kelt. gram. 1. 109 և Persson,. Beitr. 22-(տե՛ս Pokorny. 2, 188) հիռլ. bərb, borp «յիմար», նիռլ. borb «կոշտ», լեթթ. bārgs «կարծր, խիստ, անգութ, անագորոյն» (Traut։ հաճ, յամառ, անմարդամօտիկ անձ», barkun «կոշտ, անհարթ» բառերի հետ, որոնց նախաձևն է հնխ. bhorg2o-(Po-korny 2, 188)։ Petersson IF 23, 403 և Persson, Beitr. 1, 37 (տե՛ս Boisacq ։ 1101) ստ. գերմ. brakig, հոլլ. brak, ։ անգլ. brack. «դառն, աղի, աղաջուր» բառերի հետ, որ մերժում է Pokorny անդ։ ՒԻՌ.-Տփ. բարգ, Ալշ. Խրբ. Մշ. բ'արգ. մ բ'mրկ, Ախց. բ'արք, Մկ. Սլմ. Վն. պmրկ, Ասլ. բ'ար*.-Տփ. բարգա՛նալ, Երև. բ'արգա՛նալ, Ոզմ. բ'mրգանալ, Ռ. փարգա-նալ, Սլմ. Վն. պmրկանալ, Շմ. պարգանալ, Զթ. բ'արգանոլ, Զթ. Հճ. բ'այգանօլ։ Նոր բա-ռեր են բարկանք, բարկել, բարկնալ։


*Բարկածին

s. chem.

s. chem. oxygen;
cf. Թթուածին.


Բարկանամ, ացայ

vn.

to be angry, provoked, to storm, to rage.


Բարկասիրտ

adj.

passionate, apt to be angry, fretful, pettish, peevish, impatient.


Բարկացայտ

adj.

angry, vexed, enraged.


Բարկացող

cf. Բարկասիրտ.


Բարկացողութիւն, ութեան

s.

irascibility, ire.


Բարկացուցանեմ, ուցի

va.

to exasperate, to irritate, to anger, to displease, to offend, to enrage.


Բարկութիւն, ութեան

s.

anger, wrath, ire, indignation, passion;
harshness;
disgrace;
զիջանել, ցածնուլ, դառնալ ի բարկութենէ, to be appeased, to allay one's anger;
թափել զ—, to give vent to one's anger;
— or հրացան —, thunder-bolt;
սրտմտիլ բարկութեամբ, to rage, to get into a passion;
— սրտմտութեան, սրտմտութիւն բարկութեան, furry, ire, wrath.


Բարձաբեկութիւն, ութեան

s.

fracture of the leg, broken leg.


Բարձակից, կցի, կցաց

adj. s.

adj. s. that sits on the same mattress, that is partaker of the same banquet or dignity;
colleague.


Բարձակռիւ

s.

competitor.


Բարձիկ

s.

small cushion, bolster;
compress.


Բարձկնեար, ներոյ

s. pl.

s. pl. small cushions, pillows.


Բարձուենեակ

s. bot.

s. bot. southernwood.


Բարձրաբաղուկ

adj.

that has a, strong arm, strong hand, valiant;
vigorous.


Բարձրադիտակ

adj. s.

very high, to wer-ing;
observatory.


Բարձրակայ

adj.

high, great, supreme, sublime, excellent.


Բարձրակատար

adj.

whose summit is very high.


Բարձրակոհակ

adj.

subject to large waves, stormy.


Բարձրակուտակ

cf. Բարձրակոհակ.


Բարձրահասակ, աց

adj.

that has a large size, tall.


Բարձրանռչակ

adj.

very renowned, faraous, celebrated.


Բարձրաձաղկ

adj.

that has very high branches.


Բարձրաւանդակ, աց

cf. Բարձրաւանդ.


Բարձրաքանդակ

s.

bass-relief, basso-rivievo


Definitions containing the research կ : 3821 Results