Definitions containing the research վ : 10000 Results

Աշխարհալիր

See full entry →

adj.

that fills the universe.

NBHL (2)

ԱՇԽԱՐՀԱԼԻՐ ԱՇԽԱՐՀԱԼԻՑ Որով լրանայ աշխարհ լրիւ իւրով. լցուցիչ երեսաց երկրի. աշխարք լեցնօղ.

Վասն աշխարհալից նահապետացն (ծննդովք իւրեանց). (Արծր. ՟Ա. 1։)


Աշխարհախորհ

See full entry →

adj.

thought or done by universal consent.

NBHL (1)

Եղեալն համաշխարհական խորհրդով.


Աշխարհախումբ

See full entry →

adj.

in universal or general assembly;
universal, general.

NBHL (2)

Աշխարհախումբ ժողով. (Զենոբ.։)

Աշխարհախումբ ժողովարան շինեցին զսուրբն կաթողիկէ. (Տօնակ.։)


Աշխարհածուփ

See full entry →

adj.

that agitates or troubles the world;
agitated or troubled in the world.

NBHL (1)

Աշխարհածուփ խռովութիւնք, զբօսանք, հոգք, վարք. (Պիտ.։ Փարպ.։ Շ. ամենայն չար.։ Զքր. կթ.։)


Աշխարհակալ, աց

See full entry →

s.

conqueror;
monarch, emperor, prince.

NBHL (4)

Իւրոցն ետ քաջալերս իւրով յաղթութեամբն յաղթել աշխարհակալ յաղթողին. (Սկեւռ. յեսայ.։)

Աշխարհակալ սպարապետութեամբ իւրով. (Մովս. կաղնկտ.։)

Գրեաց յովնաթան առ աշխարհակալս, իշխանս, առ կուսակալս նոցա. (՟Ա. Մակ. ՟Ժ՟Բ. 5.) յն. լոկ, սպարտացւոց (որ թարգմանի. ցիրուցան)։

Աշխարհակալ ծով. (Վեցօր. ՟Գ։)


Աշխարհակալութիւն, ութեան

See full entry →

s.

conquest.

NBHL (1)

Թագաւորք յունաց աշխարհակալութեամբ, եւ այլն։ Կամելով զինքն միայն աշխարհակալութեան ցուցանել սկիզբն։ Աշխարհակալութիւնն ասորեստանի. (Խոր. ՟Ա. 1. 13. 20։)


Աշխարհականացեալ

See full entry →

adj.

secularized married.

NBHL (1)

Մտեալ ի կարգ աշխարհի. ամուսնացեալ (այր կամ կին). կարգըւած, տնուորած. տիւնեայա կիրմիշ, էվլէնմիշ, էվլի.


Աշխարհակեաց

See full entry →

adj.

secular, laical, temporal.

NBHL (1)

Որով իւիք լինի կեալ ըստ աշխարհի. աշխարհիկ. յաշխարհական վիճակի.


Աշխարհակերպ

See full entry →

adj.

worldly, secular.


Աշխարհակիր

See full entry →

adj.

that sustains the world.

NBHL (1)

Նաւեալք ընդ մրրկեալ աշխարհակիր մեղացն՝ վերայ խորոցն սահեցան։ Ըստ աշխարհակիր կարգացն առակաբանեալ. (Ագաթ.։)


Աշխարհակոյտ

See full entry →

cf. Աշխարհախումբ.

NBHL (3)

Աշխարհաժողով. համագումար.

Յասպարիսի անդ յընդարձակ տեղւոջ յաշխարհակոյտ վայրի. (՟Գ. Մակ. ՟Դ. 9։)

Ասպատակ սփռէռ ի վերայ աշխարհակոյտ շինիցն աբասայ. (Յհ. կթ.։)


Աշխարհակործան

See full entry →

adj.

that destroys the world.

NBHL (3)

κοσμόλεθρος. mundo exitalis. Կործանիչ աշխարհի, կամ աշխարհաց. աշխարհաւեր. մահառիթ, վնասակար հասարակաց.

Աշխարհակործան յեղումն ապականութեան ի վերայ ածել. (Պիսիդ.։)

Այս աշխարհակործան բարկութիւնս յանկարծակի դիպաւ մեզ. (Լմբ. ամովս.։)


Աշխարհակորոյս

See full entry →

cf. Աշխարհակործան.

NBHL (1)

Ընդ խօսս աշխարհակորուսիդ այդորիկ։ Արանց վատախրատից եւ աշխարհակորուսաց։ Աշխարհակորոյս արանցն. (Փարպ.։)


Աշխարհակուլ

See full entry →

adj.

that absorbs or swallows up the world.

NBHL (2)

Աշխարհակուլ մահ, կամ որովայն, կամ վիշապ. (Ագաթ.։ Շ. թղթ.։ Մարաթ.։)

Մի՛ բանար ընդդէմ իմ զաշխարհակուլ զբերան գեհենին։ Կապեցեր սանձեցեր զամեհի բնութիւն աշխարհակուլ ծովուն աւազով. (Բենիկ.։)


Աշխարհահամար

See full entry →

cf. Աշխարհամար.

NBHL (3)

(գրի կարճելով կամ վրիպակաւ եւ ԱՇԽԱՐՀԱՄԱՐ). οἱκονόμος, γραμματής τοῦ λαοῦ. oeconomus, scriba populi. Որ առնու գրով զհամար մարդկան աշխարհի. կոնոմոս, դպիր ժողովրդեան. գայտ էտիճի, քեաթիպ.

Մովսէս աշխարհահամար աշխարհապատում. (Ագաթ.։)

Աշխարհահամար գրովն զազգատոհմն ամենայն յանուանէ գրել։ Առնել գիր զաշխարհահամար հրէից. ՟(Գ. Մակ. ՟Դ. 10. 14։)


Աշխարհամէջ, միջի

See full entry →

s.

public square or place in a town or country.

NBHL (3)

Միջին վայր աշխարհի, երկրի, քաղաքի. հրապարակ. հրապարակական.

Ծովակ՝ որ յաշխարհամիջի է. (Շիր.։)

Յաշխարհամէջս եւ ի ժողովրդաբնակս համարձակեցան յարձակել տեղիս. (Յհ. իմ. պաւլ.։)


Աշխարհամուտ

See full entry →

adj.

open to public entrance, frequented, resorted to;
— Դուռն, Court.

NBHL (1)

Յոր աշխարհ ամենայն կամ բազմութիւն մարդկան մտանէ. (այն է աքունի դուռն, արքունիք). պապի հիւմայիւն, գափու, տէրի տէվլէթ.


Աշխարհային

See full entry →

adj.

worldly, profane;
secular, lay, temporal.

NBHL (3)

Աշխարհական. իբր կենցաղական, երկրաւոր, մարմնաւոր. տարրական. աշխարհի. աշխրքի. տիւնեեվի.

Իմաստութեամբ աշխարհայնով. (Շ. հրեշտ.։)

Աշխարհիկ ոք. ժողովրդական, ռամիկ. աշխրքի մարդ, աշխարական.


Աշխարհաշէն

See full entry →

adj.

that causes a country to nourish;
blooming, in bloom.

NBHL (1)

Աշխարհաշէնն խոսրով. (Բուզ. ՟Գ. 11։)


Աշխարհապատում

See full entry →

adj.

that relates from the creation of the world.

NBHL (1)

Մովսէս աշխարհապատում։ Զաշխարհապատումն լինելն մովսէսի. (Ագաթ.։)


Աշխարհապարունակ

See full entry →

adj.

that surrounds the world, (Ocean).

NBHL (1)

Որ զտիեզերս պարունակէ պատելով. այն է ծով.


Աշխարհասէր

See full entry →

adj.

worldly, attached to the wordly vanities.

NBHL (4)

Ոչ ըստ աշխարհասիրացն ոմանց ծախելով յանարժանս. (Պիտ.։)

Աշխարհասէրք գոլով՝ հեղձուցին զհաւատոց բանն. (Կիւրղ. ղկ.։)

Որպէս աշխարհասէրք (կամ աշխատասէրք՝) սատարք ելով շինութեան. (Պիտ.։)

Ոչ ըստ տեղւոյ գոլով աշխարհասէր շարաբանութեան. (Երզն. քեր.։)


Աշխարհաստեղծ, ից

See full entry →

adj.

that created the world.

NBHL (1)

Տարածեաց եւ տէրն զաշխարհաստեղծ բազուկն իւր ի վերայ խաչին։ Սկզբնածինն այն խաւար զգալի ի հրամանէն աշխարհաստեղծ տեղի տուեալ հալածեցաւ. (Սկեւռ. յեսայ. եւ Սկեւռ. ի յար.։)


Աշխարհատարած

See full entry →

adj.

spread throughout the universe.

NBHL (1)

Կոհակք ամեհի ծովուն աշխարհատարած. (Բենիկ.։)


Աշխարհարարութիւն, ութեան

See full entry →

s.

creation of the world.

NBHL (2)

Աշխարհարարութիւնն կարգեալ յօրինեալ է (ըստ գրոցն ծննդոց)։ Զաշխարհարարութիւնն հաշուելով ասէ, այս գիր արարածոց։ Յաշխարհարարութեանն ասէ, թէ փչեաց ի դէմս նորա. եւ այլն. (Փիլ.։)

Զոր եւ յաշխարհարարութեանն գիրսն Գրեաց Մովսէս։ Մեծն մովսէս՝ եբրայեցւոցն շարագրող, եւ աշխարհարարութեան մարգարէ. (Կիւրղ. հանգ.։ Արծր. ՟Ա. 1։)


Աշխարհացոյց, ցուցի

See full entry →

s.

map;
համատարած —, map of the world.

NBHL (1)

Տուեալ նմա աստուածագիծ տախտակ՝ հրամայեաց այնու գրել զաշխարհարարութիւնն, եւ զօրինակն երկրի. եւ սկիզբն աշխարհացուցին զտապանակն հրամայեաց գործել յօրինակ վերնոյ աշխարհին. (Տօնակ.։)


Աշխարհաւանդիկ

See full entry →

s.

publican;
tavern keeper.

NBHL (1)

Զագահսն ի մէջ ածցուք, եւ զաշխարհաւանդիկս, եւ դարձեալ զգինեվաճառսն ամօթալից հանգանակացն։ Զբազումս ի նոցանէ գտանիցես խոհակերս, եւ իշավարս, եւ աշխարհաւանդիկս. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 13։ ՟Գ. 5։)


Աշխարհաւեր

See full entry →

adj.

that ruins, destroys the world.


Աշխարհիկ

See full entry →

adj.

secular;
lay, vulgar, popular;
— լեզու, vulgar tongue.

NBHL (1)

Աշխարհական ոք. վիճակեալն յաշխարհական կարգի. տիւնեէվի.


Աշխարհօրէն

See full entry →

adv.

secularly;
vulgarly;
generally, universally.

NBHL (3)

βιτικῶς. ad vitae rationem եւ ad normam populi, vulgariter. Ըստ կարգի աշխարհիս, կենցաղոյս, աշխարհականաց. կենցաղական եւ քաղաքական. ատէթի տէվրանի իւզրէ.

Զկատակերգութիւնն (վերծանել) աշխարհօրէն. (Թր. քեր.։)

Միաբան խորհեցան աշխարհօրէն խորհուրդ, եթէ ո՛ւմ պարտ իցէ զհայրապետութեանն կաթողիկոսութիւնն ունել։ Միաբան համօրէն աշխարհօրէն ժողովէին առ ներսէս կաթողիկոսն հայոց. (Բուզ. ՟Գ. 17. 51։)


Աշխարումն, ման

See full entry →

s.

complaint, lamentation.

NBHL (1)

Յաշխարումն նոցա մի՛ մտանիցես. (Երեմ. ՟Ժ՟Զ. 5.) յն. հաւաքումն, ակումբ. որպէս թէ աշխարհումն կամ աշխարհաժողով բազմութիւն՝ ի խնջոյս կամ ի լալիւն. որպէս եւ յարի զկնի. որպէս եւ յարի զկնի. եւ ի կոծ նոցա մի՛ երթիցես. եւ այլն։


Աշխուժութիւն, ութեան

See full entry →

s.

vivacity, spirit, gaiety, sprightliness;
rapture;
mettle.

NBHL (1)

ԱՇԽՈՅԺՈՒԹԻՒՆ կամ ԱՇԽՈՒԺՈՒԹԻՒՆ Արութիւն. արիութիւն. կտրճութիւն. եավուզլուգ.


Աշնանային, այնոյ

See full entry →

adj.

autumnal.

NBHL (1)

Զըստ տարւոյն զուգօրութիւնս, զգարնանայինն եւ զաշնանայինն։ Զաշնանայինն՝ փոխանակ ժողովելոյ ամենայն պտղոց։ Յաշնանային հասարակօրութեան։ Աշնանայնոյն (կամ աշնայնոյն) զուգօրութիւն։ Գարնանայնոյն, եւ աշնայնոյն։ Տերեւթափ լինին եւ ցամաքին տունկք աշնայնովն եւ ձմերայնովն. (Փիլ.։)


Աշտ

See full entry →

cf. Յաշտ.

NBHL (1)

ԱՇՏ. Որպէս լծ. ընդ հյ. Ոշտ, ոստ. ոստնուլ. նստիլ. եւ թ. իւսթ այսինքն ի վերայ, ի վեր. այսինքն յոտին կալ, կամ նստեալ կալ, է արմատ յաջորդ բառից (=ԱՇՏԱՆԱԿ) ինչ. տե՛ս եւ ՈՍՏԻԿԱՆ (վերակացու)։


Աշտանակամազ

See full entry →

adj.

hair on end, brislly.

NBHL (1)

Որոյ մազքն են տնկեալ ի վեր. ցից ցից տնկըւած.


Աշտանակեմ, եցի

See full entry →

vn.

to be on horse-back, to ride, to mount a horse;
to break in a horse.

NBHL (3)

Յերիվարս ահիպարանոցս աշտանակեալք։ Հազիւ յայլ ձի աշտանակեալ փախչէր. (Յհ. կթ.։)

Մտրակ ի կուշտ աշտանակեալ. (Շ. վիպ.։)

ἑφάλλομαι. insilio, ἑπιβαίνω, conscendo. Ոստնուլ եւ նստել ի վերայ. հեծանել յերիվար. հեծնիլ. պինմէք, սիւվար օլմագ, պէր նիշէսթէն.


Աշտարակ, աց

See full entry →

s.

tower;
donjon;
watch-tower.

NBHL (4)

πύργος. turris. Ամբարտակ. բուրգն. դիտանոց. մարտկոց. մահարձան. ամրութիւն պարսպաց, եւ տեղի պահապանաց ի բարձր վայրի. գուլշէ, պուրճ.

Շինեսցուք մեզ քաղաք եւ աշտարակ։ Աշտարակ մի էր հզօր ի մէջ քաղաքին, եւ փախեան անդր ամենայն արք եւ կանայք։ Ի վերայ ամենայն աշտարակաց բարձրացելոց։ Կանգնեցից զաշտարակս քո յասպիս։ Զաշտարակս բերդին հրձիգ առնէին։ Աշտարակ հզօր յերեսաց թշնամւոյն. եւ այլն։

Գեղեցիկ վիմօք, եւ աշտարակօք զարդարեալ է. (Ղկ. ՟Ի՟Ա. 5) յն. վերադիր, որ թարգմանի նաեւ նուէր, իբր յիշատակ ձօնեալ։

Մի յայնցանէ աշակերտացն հասեալ յաշտիճան՝ ել եկաց ի վերայ աշտարակին, այսինքն ի բարձր տեղի իբր յամպիոն. (Շ. բարձր.։)


Աշտարակագործութիւն, ութեան

See full entry →

s.

construction of a tower.

NBHL (1)

Եւ զաշտարակագործութենէն եսւ բազմավէպն յիշէ։ Աշտարակագործութիւնն կազմեցաւ. եւ այլն. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Աշտարակաշէն

See full entry →

adj.

cf. Աշտարակագործ.

NBHL (1)

Նեբրովթ սկայն կախարդութեամբ զբոլորս հրապուրէր ազինս աշտարակաշէն առնել. (Կաղանկտ.։) (եթէ իմասցիս, առնել զնոսա, յայնժամ լինի՝ շինօղ աշտարակի։)


Աշտարակեալ

See full entry →

adj.

having towers, set round with towers.

NBHL (1)

Հաւատս եկեղեցւոյ, որով աշտարակեալ գոյ եւ պարսպեալ. (Լմբ. սղ.։)


Աշտէ, ի, ից

See full entry →

cf. Աշտեայ.

NBHL (3)

Առեալ վահանս եւ աշտեայս. (՟Ա. Մնաց. ՟Ժ՟Բ. 8։)

Զզէնսն, զվահանսն, եւ զաշտեայս։ Աշտէիւք զօրաւորացն. (Նիւս. երգ.։)

Բարձեալ աշտեայս հանապազակիր ի պատրաստութիւն գազանացն՝ որ ի մայրիսն։ Եհար միով աշտէիւն ընդ միջոց թիկանցն։ Եւ են ստացեալ զէնս աշտեայ հանապազ կրելով ընդ ինքեանս. (Արծր. ՟Բ. 7։)


Աչալուրջ

See full entry →

adj.

alert, sprightly, vigilant, active, gay;
circumspect.

NBHL (2)

Լուրջ եւ անխէթ աչօք. համարձակահայեաց. վստահ. աներկեւան. արթուն զուարթուն. զուարթ, եւ համարձակ. պարզերես. սէրպէսթ.

Գալ այսր համարձակութեամբ սրտիւ, եւ աչալուրջ երեսօք։ Այնպէս արժանի լիցուք կալ յաշխարհիս, զի եւ անդ եւս աչալուրջ առ միմեանս բնակիցեմք։ Աչալուրջ համարձակութեամբ տեսանել զտէրն կարասցուք. (Ոսկ. եփես. ՟Գ. ՟Ի.։ եւ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 11։) յորս միշտ յն. է լոկ, համարձակութեամբ կամ վստահութեամբ.


Աչալրջութիւն, ութեան

See full entry →

s.

vigilance, circumspection;
frankness;
spirit.

NBHL (3)

παρρησία. fiducia, confidentia. Աչալուրջ համարձակութիւն. վստահութիւն. պարզերեսութիւն. աներկեւանութիւն.

Համարձակ աչալրջութեամբ ասա՛ (յն. համարձակեա՛ց, ասելով). (Կոչ. ՟Ժ՟Գ։)

Ի վերայ ճակատոյդ մեծաւ աչալրջութեամբ եդեալ լիցի. (Կոչ. ՟Ժ՟Գ. 39.) թերեւս խորհրդով գրի ի ձ. եւ տպ. ջ տառիւ, վասն զի եւ ի յոյնն ասի, համարձակութեամբ՝ մատամբք։


Աչակաքաւ

See full entry →

adj.

that moves the eyes.

NBHL (1)

Որոյ աչք կաքաւեն կամ խաղան՝ զվայրօք յածեալ.


Աչամէջք

See full entry →

s. pl.

space between the two eyes.

NBHL (1)

Հարեալ զնա ուրագովն ի յաչամէջսն. (Ուռհ.։)


Աչառեմ, եցի

See full entry →

vn.

to have respect to the appearance of persons.


Աչառիմ, եցայ

See full entry →

vn.

cf. Աչառեմ.

NBHL (2)

Ոչ առ նա ակն յանցանացն մովսիսի, եւ ոչ աչառեցաւ նմա. (Եփր. ծն.։)

Շնորհեմք ին, եւ կամ աչառիմք. յն. ի շնորհուկս վկայեմք. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 13։)


Աչառու, աց

See full entry →

adj.

that respects the appearance of persons, partial.

NBHL (1)

Երեւելի սպասուք, եւ աչառու ովսաննայիւք յղարկեսցեն. (Եփր. գալստ. յերուսաղէմ.։)


Աչարձակութիւն, ութեան

See full entry →

s.

look of love, longing eye, amorous glance, lust.

NBHL (1)

Աչս արձակելն յիրս անարժանս. ցանկասիրութիւն. յարումն։ անկղիտանալն. ագահութիւն. անյագութիւն. յն. վերադրութիւն, կամ ցանկութիւն. ἑπίθισις. impositio, invasio, concupiscentia.


Աչացաւ

See full entry →

adj. s.

that has bad eyes;
ophthalmy.

NBHL (1)

Տարին ցաւագին, եւ աչացաւ բազում։ Աչացաւ յոլով, ապա տղայոց մահ. (Տօմար.։)