Your research : 1444 Results for ա

Entries' title containing ա : 10000 Results

Ապաստանիմ, եցայ

vn.

cf. Ապաստան լինել.


Ապաստանութիւն, ութեան

s.

refuge, trust, confidence.


Ապատոհմ

adj.

ignoble, obscure, low, plebeian.


Ապատոհմիկ

cf. Ապատոհմ.


Ապարահ, ից

cf. Ապահար.


Ապարահանոց

s.

privy.


Ապարահեղ

cf. Ապարահանոց.


Ապարահեղք

s.

excrement.


Ապարահիտ

cf. Ապահար.


Ապարանազարդ

adj.

ornamented by palaces or mansions.


Ապարանջան, աց, ից

s.

bracelet.


Ապարանք, նից, նաց

s. pl.

s. pl. palace, court, regal mansion;
house, dwelling.


Ապարասան, ի, ից

adj.

unbridled, unrestrained, licentious, insolent, impudent

• , ի հլ. «ըմբոստ, յանդուգն. խեռ» Ագաթ. Ոսկ. յհ. բ. 25. Եփր. բ. տիմ 254 կամ նաև ապերասան Ոսկ. բ. տիմ. Նար. սրանից ապարասանութիւն Յճխ. Փիլ. Պիտ. Ոսկ. յհ. կամ ապերասանութիւն Ոսկ. ես. Պիտ. ապարասանել Ոսկ. պետր. և եղ։ ապարասանաբար Թէոդ. մայրագ. Ոսկ. հռւ

• -Փոխառեալ է պհլ. *apērasan=պրս. bērasan «անսանձ» ձևից. բառը կարող էր նաև հայոց մէջ կազմուած լինել ապ-սա ցասականով և *արասան կամ երասան բա-ռով. բայց որովհետև հայերէնում չունինք արասան ձևը և կայ միայն առասան «չուան» նշանակութեամբ, ուստի ամբողջովին ի-րանեանից առնուած է։-Աճ.

• Նախ ՀՀԲ և յետոյ միւսները, ինչպէս ՆՀԲ, ՋԲ, Peterm. 77, 260 ապ բացաականով երասան բառից։ Windisch. 1Չ սանս. raemi բառի հետ։ Նախորդ ձևով է նաև Հիւբշ. 102 և 148։


Ապարասանեմ, եցի

vn.

to be unbridled, licentious, insolent.


Ապարասանութիւն, ութեան

s.

insolence, effrontery, impudence, licentiousness.


Ապարթանեմ, եցի

vn.

cf. Մեծաբանեմ.


Ապարում

s.

border or edge of a tent or pavilion, fringe.


Ապարօշ, ից

s.

turban, head-band, frontlet.


Ապացոյց, ցուցից

s.

index, sign, mark;
example, model;
proof, argument, reason, evidence, testimony;
demonstration;
յայտնի —, evident proof.


Ապացուցական, ի, աց

adj.

demonstrative.


Ապացուցանեմ, ուցի

va.

to demonstrate.


Ապաւանդակ, աց

s.

cord, string, line.


Ապաւառ, աց

s.

excrement.


Ապաւինեմ, եցի

va.

to confide, to attract.


Ապաւինեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Ապաւինեմ.


Ապաւինիմ, եցայ

vn.

to trust, to confide, to rely;
to take refuge, to take shelter.


Ապաւինութիւն, ութեան

s.

refuge, resource;
confidence, security.


Ապաքէն

conj. adv.

then, therefore;
perhaps;
already;
in effect, in fact, indeed, truly, really;
— ցապաք, nevertheless, however, yet, notwithstanding.


Ապաքինացուցանեմ, ուցի

va.

to cure, to restore to health;
to take away, to cause to cease.


Ապաքինեմ, եցի

va.

cf. Ապաքինացուցանեմ.


Ապերախտ, ից

adj.

ungrateful.


Ապերախտիմ, եցայ

vn.

to be ungrateful.


Ապերախտութիւն, ութեան

s.

ingratitude.


Ապերասան

adj.

cf. Ապարասան.


Ապերասանութիւն, ութեան

s.

cf. Ապարասանութիւն.


Ապիզակ

s.

brooch.

• «կրծքի վրայ կախելու իշխանաան զարդ» (նկարագրութիւնը տե՛ս Հացու-նի, Պատմ. տարազին, էջ 100) Բուզ. ե. 38. սոանից դուրս ուրիշ տեղ չէ գործածուած։

• Թիրեաքեան, Արիահայ բռ. 58 պրս. [arabic word] ā. ëza կամ [arabic word] avēža «գինդ, օղ» (որ սակայն չի յարմարիլ մեր բառի հետ՝ ❇ ձայնի պատճառաւ)։


Ապիկած

adj.

varnished.


Ապիկար

adj.

impotent, weak, feeble.

• տե՛ս Կար.


Ապիկարութիւն, ութեան

s.

impotence, feebleness.


Ապիկի

s.

varnish;
cf. Ապակի.

• տե՛ս Ապակի։

• Lagarde, Gesam. Abhd. 6. 21 ասոր. [arabic word] abgar, որ է «կաղ»։


Ապիմակ

adj.

cf. Անզգամ;
յապիմակս, cf. Անզգամաբար.

• . մէկ անգամ գործածուած է Եզնիկի մէջ. «Ջորդիս կամ զծառայս յապի-մակս և ստահակս յօժարեցուցանիցէ հանեւ» (էշ 269)։ ՆՀԲ և ՋԲ մեկնում են բառս «ան-վերակացու, անգլուխ, ինքնագլուխ, անըզ-գամ, խեռ», ԱԲ «անխելք, անզգամ». Վար-դանեան ՀԱ 1913, 560=Բառաքնն. դիտ. Բ. 20 ուղղում է ապիկամ. «անկամ, ծոյլ, թոյլ», որով բառս կդառնայ

• =փոխառեալ պհլ. apē-kām, պրս. [arabic word] bēkām «անկամ» ձևից (կազմուած kām «եամք» բառից՝ apē=bē բացասականով)։-Ոջ

• ՆՀԲ «ի ձայնէս մակ, այսինքն ի վերայ, կամ որպէս անիմայ»։ Հիւնք. ապ բաասականով իմանալ բայից. (այս մեկ-նութիւնը սխալ է, որովհետև իմանալ բայը ածանցների վերջում դառնում է եմայ, իմաց, իմաստ, բայց ո՛չ բնաւ իմակ)։


Ապիրատ, ից

adj.

wicked, iniquitous, rascally, roguish, flagitious.


Ապիրատախօս

adj.

slanderous.


Ապիրատութիւն, ութեան

s.

wickedness, iniquity, malice, flagitiousness, villainy.


Անիշխան

adj.

without a prince, — chief, — governor, in anarchy;
vulgar, plebeian.


Անիշխանութիւն, ութեան

s.

anarchy.


Անիսկ, ից

adj.

not real, false;
accidental.


Անիրան

adj.

bodiless, difformed.


Անիրաւ, աց

adj. adv.

unjust, iniquitous, wicked;
injurious, offensive;
perfidious, disloyal;
false, illegitimate;
tyrannical;
—, յանիրաւի, յ—ս, unjustly, iniquitously.


Անիբաւատեաց

adj.

that hates the unjust or the injustice.


Definitions containing the research ա : 2129 Results