Your research : 2 Results for ցեցակեր

Ցեցակեր

adj.

moth-eaten, worm-eaten.


Մեց

s.

worm, wood-fretter;
maggot;
rottenness, putridity, corruption.

• «փտութիւն. ցեց. ապա-կանութիւն» Ես. ժդ. 11. Ոսկ. ես. 371. Կոչ. 399. Փիլ. նխ. բ. 114. (Բառ. երեմ. էջ 210 դնում է «հուր կամ կայծակն»). որից մե-ցոտիլ «ցեցոտիլ, փտիլ, ապականիլ» Ագաթ. ցեցամէց Երզն. մտթ. 157 և կրկնութեամ) մեցամէց «ցեցակեր, որդնակեր» Ոսկ. մ. բ. 22 և Եփես. բ. կամ մեցամէս «նոյն նշ.» Ես. ծ. 9։-Կարելի էր կարծել թէ զեզ բառի կրկնութիւնն է. բայց առանձին բառ լինելու նշան է Ոսկ. ես. 371՝ Սիմաքոս մեց ասէր Թէոդիտոն՝ ցեց։


Entries' title containing ցեցակեր : 2 Results

Ցեցակերեալ

adj.

cf. Ցեցակեր.


Ցեցակերիմ

vn.

to be worm-eaten;
— ամէց, cf. Ցեցակեր.